헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐδέ τι γαῖα σπέρμ’ ἀνίει, κρύπτεν γὰρ ἐυστέφανοσ Δημήτηρ·
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Δημήτραν 32:4)
ἦν γὰρ οὐ μόνον ἑνὶ ἀλλὰ πολλοῖσ οὐκ εὐάλωτον, εἶχε δὲ προτομὴν μὲν λέοντοσ, οὐρὰν δὲ δράκοντοσ, τρίτην δὲ κεφαλὴν μέσην αἰγόσ, δι’ ἧσ πῦρ ἀνίει.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 2, chapter 3 1:6)
ἐν δὲ θατέρῳ τῷ σκοπέλῳ ἦν Χάρυβδισ, ἣ τῆσ ἡμέρασ τρὶσ ἀνασπῶσα τὸ ὕδωρ πάλιν ἀνίει.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book E, chapter 7 21:1)
εἰκαζομένου δ’ ἐσ ποικίλα τοῦ συμβεβηκότοσ ὁ Καῖσαρ οὐκ ἀνίει καὶ τοῦτο δρᾶσαι λέγων τοὺσ δεδιότασ, ἑώσ ὁ δῆμοσ αὐτῷ συνεχώρησεν ἀμύνειν τοῖσ ἐπιβεβουλευμένοισ.
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 2 5:8)
Ζακανθαῖοι δέ, ἐπειδὴ τὰ Ῥωμαίων ἀπέγνωσαν καὶ ὁ λιμὸσ σφᾶσ ἐπίεζε καὶ Ἀννίβασ περιεκάθητο συνεχῶσ εὑ̓δαίμονα γὰρ καὶ πολύχρυσον ἀκούων εἶναι τὴν πόλιν οὐκ ἀνίει τῆσ πολιορκίασ̓, τὸν μὲν χρυσὸν καὶ ἄργυρον, ὅσοσ ἦν δημόσιόσ τε καὶ ἰδιωτικόσ, ἀπὸ κηρύγματοσ ἐσ τὴν ἀγορὰν συνήνεγκαν, καὶ μολύβδῳ καὶ χαλκῷ συνεχώνευσαν ὡσ ἀχρεῖον Ἀννίβᾳ γενέσθαι, αὐτοὶ δὲ ἐν χερσὶν ἑλόμενοί τι παθεῖν μᾶλλον ἢ ὑπὸ τοῦ λιμοῦ, ἐξέδραμον ἔτι νυκτὸσ ἐπὶ τὰ φρούρια τὰ τῶν Λιβύων, ἀναπαυομένων ἔτι καὶ οὐδέν τοιοῦτον ὑπονοούντων·
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 2 7:1)
ὡσ δ’ οὐκ ἀνίει τὰ ἱερὰ τὸν ἐμπρησμὸν ὑποδεικνύοντα, ὁ μὲν ἐβαρυθύμει καὶ μεταστρατοπεδεῦσαι διεγνώκει, 30.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 5 4:8)
μὴ δῆτα σύ γ’, ἀλλ’ ἐνθένδ’ ἀνίει τἀγαθά.
(아리스토파네스, Frogs, Lyric-Scene, trochees 3:4)
καὶ ὀπὸν ὅτι ἀνίει πολὺν ὁ καυλὸσ τῆσ ἀκάνθησ τεμνομένησ, ἔτι πλείονα ἢ αἱ συκαῖ τοῦ ἦροσ καὶ δριμύτερον.
(아리아노스, Anabasis, book 6, chapter 22 8:2)
νάβλασ ἐν ἄρθροισ γραμμάτων οὐκ εὐμελήσ, ᾧ λωτὸσ ἐν πλευροῖσιν ἄψυχοσ παγεὶσ ἔμπνουν ἀνίει μοῦσαν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 77 1:4)
τούτων δ’ εἰ μία διαφθαρείη, διπλασίασ ὁ τμηθεὶσ ἀνίει τόποσ·
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 4, chapter 11 5:2)
καὶ τραπέντασ οὐκ ἀνίει διώκων Ιὤαβοσ, ἀλλ’ αὐτόσ τε ἐπέκειτο παρακελευόμενοσ τοὺσ ὁπλίτασ ἐκ ποδὸσ ἕπεσθαι καὶ μὴ κάμνειν ἀναιροῦντασ, οἵ τε ἀδελφοὶ προθύμωσ ἠγωνίσαντο, καὶ διαφανέστεροσ τῶν ἄλλων μάλιστα ὁ νεώτεροσ Ἀσάηλοσ, ὃσ ἐπὶ ποδῶν ὠκύτητι κλέοσ εἶχεν·
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 7 17:2)
ἡ δὲ καὶ πάλαι σπεύδουσα προσαρκέσαι δεομένῃ καὶ τὰσ ἀτυχίασ οἰκτείρουσα τῆσ Ἀλεξάνδρασ αὐτῆσ ἐποιεῖτο τὸ πᾶν πρᾶγμα καὶ Ἀντώνιον οὐκ ἀνίει τίσασθαι τὸν φόνον τοῦ παιδὸσ παροξύνουσα·
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 15 80:1)
αὖθισ δὲ οὐκ ἀνίει χαλεπὸσ ὤν, τὰ μὲν οὐδ’ οἷσ ἤκουσεν ἄγαν πεπιστευκώσ·
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 16 297:2)
καὶ Σαβῖνοσ, ἔδεισε γὰρ τό τε πλῆθοσ αὐτῶν καὶ τὰ φρονήματα ἀνδρῶν ἐν ὀλίγῳ τὸ θανεῖν ποιουμένων ὑπὸ τοῦ ἡττᾶσθαι μὴ ἐθέλειν ἐφ’ οἷσ ἀρετὴν κρίνειαν τὸ νικᾶν, παραχρῆμά τε ὡσ τὸν Οὐάρον ἔπεμπε γράμματα καὶ τὸ σύνηθεσ οὐκ ἀνίει κελεύων ἐκ τοῦ ὀξέοσ βοηθεῖν, ὡσ κινδύνου μεγίστου τὸ ἐγκαταλειφθὲν στράτευμα περιεσχηκότοσ διὰ τὸ μὴ ἐσ μακρὰν ἐλπίζειν κατακοπήσεσθαι ληφθέντασ αὐτούσ.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 17 307:1)
οὐ μὴν ὅ γε Ἀριστόβουλοσ ἀνίει τι τοῦ πρὸσ τὸν Ἀγρίππαν δυσμενοῦσ μέχρι καὶ εἰσ ἔχθραν αὐτὸν Φλάκκῳ καθίστησιν, αἰτίαν τοιαύτην ἐπὶ τῇ δυσμενείᾳ παραλαβών.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 18 187:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION