헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

εἰ δ’ ὁ μὲν ἀγών ἐστιν Ἀθήνησιν, οἱ δ’ αὐτοὶ δικασταί μοι καὶ μάρτυρέσ ἐστε τῶν λόγων, ἐμοὶ μὲν ἀναμιμνῄσκειν προσήκει, ὑμᾶσ δέ μοι μὴ ἀπιστεῖν.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 892)
ἐπεὶ δ’ αἱ σπονδαὶ πρὸσ Λακεδαιμονίουσ ἐγένοντο, καὶ τὰ τείχη καθείλετε, καὶ τοὺσ φεύγοντασ κατεδέξασθε, καὶ κατέστησαν οἱ τριάκοντα, καὶ μετὰ ταῦτα Φυλή τε κατελήφθη Μουνυχίαν τε κατέλαβον, ἐγένετό <θ’> ὑμῖν ὧν ἐγὼ οὐδὲν δέομαι μεμνῆσθαι οὐδ’ ἀναμιμνῄσκειν ὑμᾶσ τῶν γεγενημένων κακῶν.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 134:3)
τί δὲ τῆσ ψήφου τῆσ ἐκείνων ἀναμιμνήσκειν, ἣν ὅτε τοῖσ ὅπλοισ οὐκ ἐχρώμεθα ἡμεῖσ, τότ’ ἤνεγκαν, οὐ πρότερον;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ β# ὑπὲρ Θηβαίων πρῶτος 19:1)
ὃν χρῆν εἰ τὰ μάλιστα ταῦθ’ ὑπὲρ ὑμῶν ἐτύγχανεν εἰργασμένοσ, αὐτὸν, ἀλλὰ μὴ ὑμᾶσ, ἀναμιμνήσκειν, νῦν δ’ ἅπαντα ταῦτα ὑπερβὰσ προσάγει μεθ’ ὅπλων τὴν αὑτοῦ κακίαν ἐπιδεικνὺσ καὶ τὰ τέλη καθάπερ δράματοσ παρ’ ἐλπίδασ ἐξάγων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, συμμαχικὸσ β πρὸσ Θηβαίουσ περὶ τῆσ συμμαχίας 5:9)
δεῖ δὲ τὰσ μὲν γνωρίμουσ ἀναμιμνήσκειν·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 3, chapter 16 3:1)
εἰ δέ τῳ δοκεῖ φλυαρία τὸ πολιτῶν ὑμετέρων ἀναμιμνήσκειν ὑμᾶσ εὐνοίασ καὶ ἀρετῆσ, οὗτοσ οὐκ οἶδ̓ ὅπωσ εὖ παθεῖν αὐτὸσ ὑπό του βούλεται.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΡΟ ΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ. 6:2)
ἐπεὶ δὲ οὐχὶ τὴν ἄγνοιαν ἡμᾶσ τῶν ἀγαθῶν καὶ τῶν κακῶν τοσοῦτον ὁρῶ λυποῦσαν ὅσον τὸ μὴ πείθεσθαι τοῖσ ὑπὲρ τούτων διαλογισμοῖσ μηδὲ ἀκολουθεῖν αἷσ ἔχομεν αὐτοὶ δόξαισ, μεγάλην ὠφέλειαν ἡγοῦμαι τὸ συνεχῶσ ἀναμιμνήσκειν καὶ διὰ τοῦ λόγου παρακαλεῖν πρὸσ τὸ πείθεσθαι καὶ φυλάττειν ἔργῳ τὸ προσῆκον.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΣ. 2:1)
ἀλλ’ ἰωμένουσ καὶ πραΰνοντασ ἀναμιμνήσκειν αὐτούσ, ὅτι, ὧν εὔχοντο, τὰ μέγιστα αὐτοῖσ οἱ θεοὶ ἐπήκοοι γεγόνασιν.
(디오니시오스, De Demosthene, chapter 30 4:5)
νῦν οὖν δῆλον μέν ἐστιν ὃ λέγω, ἀναμιμνῄσκειν δὲ ὅμωσ δεῖ ἡμᾶσ αὐτοὺσ ὅτι προσήκει πλέον ἢ παίδων τῶν ἄλλων ἀνθρώπων διαφέρειν τοὺσ οἶσθα δήπου.
(플라톤, Epistles, Letter 4 6:1)
ἱκανὴ γὰρ ἔσται καὶ ἡ γενομένη τύχη τοῦτο πορίζειν ‐ ἀλλ’ ἰωμένουσ καὶ πραύ̈νοντασ ἀναμιμνῄσκειν αὐτοὺσ ὅτι ὧν ηὔχοντο τὰ μέγιστα αὐτοῖσ οἱ θεοὶ ἐπήκοοι γεγόνασιν.
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Μενέξενος 89:1)
ἀναμιμνῄσκειν οὖν σε, ἦν δ’ ἐγώ, δεήσει, ἢ μέμνησαι ὅτι ὃν ἂν φῶμεν φιλεῖν τι, δεῖ φανῆναι αὐτόν, ἐὰν ὀρθῶσ λέγηται, οὐ τὸ μὲν φιλοῦντα ἐκείνου, τὸ δὲ μή, ἀλλὰ πᾶν στέργοντα;
(플라톤, Republic, book 5 590:1)
ἀναμιμνῄσκειν, ἔφη, ὡσ ἐοίκεν, δεῖ·
(플라톤, Republic, book 5 592:1)
πατέρασ ἔγωγ’ ἀξιῶ τελέωσ τραχεῖσ καὶ σκληροὺσ εἶναι τὴν φύσιν, ἀλλὰ πολλαχοῦ καὶ συγχωρῆσαὶ τινα τῷ νεωτέρῳ τῶν ἁμαρτημάτων, καὶ ἑαυτοὺσ ἀναμιμνῄσκειν ὅτι ἐγένοντο νέοι.
(플루타르코스, De liberis educandis, section 18 1:1)
καὶ μὴν τούσ γε διὰ τὰσ ἡδονὰσ μὴ κρατοῦντασ ἑαυτῶν ἀλλ’ ἐγκλίνοντασ ἢ φερομένουσ ὑπὸ τῶν ἐπιθυμιῶν καλῶσ ἔχει διδάσκειν καὶ ἀναμιμνῄσκειν ὅτι πλεῖστον ἐκ τοῦ σώματοσ αἱ ἡδοναὶ λαμβάνουσι·
(플루타르코스, De tuenda sanitate praecepta, chapter, section 11 15:1)
ἦν δέ τισ Κινέασ, Θεσσαλὸσ ἀνήρ, τῷ μὲν φρονεῖν δοκῶν ἱκανὸσ εἶναι, Δημοσθένουσ δὲ τοῦ ῥήτοροσ ἀκηκοὼσ ἐδόκει μόνοσ ἐν μάλιστα τῶν τότε λεγόντων οἱο͂ν ἐν εἰκόνι τῆσ ἐκείνου δυνάμεωσ καὶ δεινότητοσ ἀναμιμνήσκειν τοὺσ ἀκούοντασ.
(플루타르코스, chapter 14 1:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION