헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

Τυρρηνοί τε καὶ Ὀμβρικοὶ ταὐτὰ δειμαίνοντεσ τοῖσ Ἰταλιώταισ καί, ὡσ ἐδόκει, πρὸσ τῶν ὑπάτων ἐσ τὴν πόλιν ἐπαχθέντεσ ἔργῳ μὲν ἐσ ἀναίρεσιν Δρούσου, λόγῳ δ’ ἐσ κατηγορίαν, τοῦ νόμου φανερῶσ κατεβόων καὶ τὴν τῆσ δοκιμασίασ ἡμέραν ἀνέμενον.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 5 3:3)
Ζητηταὶ δ’ ἐπὶ τοὺσ ἐχθροὺσ αὐτίκα ἐξέθεον τούσ τε ἀπὸ τῆσ βουλῆσ καὶ τῶν καλουμένων ἱππέων, καὶ τῶν μὲν ἱππέων ἀναιρουμένων λόγοσ οὐδεὶσ ἔτι μετὰ τὴν ἀναίρεσιν ἐγίγνετο, αἱ δὲ τῶν βουλευτῶν κεφαλαὶ πᾶσαι προυτίθεντο πρὸ τῶν ἐμβόλων.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 8 8:7)
τῶν τε ἁμαρτηθέντων αὑτοῖσ οἱ πολλοὶ συνεγνωκότεσ καὶ τοῦ φόβου μετέχειν ἡγούμενοι συνέπρασσον, εὖ τὸν Σύλλαν εἰδότεσ οὐ κόλασιν ἢ διόρθωσιν ἢ φόβον ἐπὶ σφίσιν, ἀλλὰ λύμασ καὶ θανάτουσ καὶ δημεύσεισ καὶ ἀναίρεσιν ὅλωσ ἀθρόαν ἐπινοοῦντα.
(아피아노스, The Civil Wars, book 1, chapter 9 7:4)
Οὐέττιοσ δ’ ἀνὴρ δημότησ, ἐσ τὸ μέσον ἐσδραμὼν μετὰ ξιφιδίου γυμνοῦ, ἐπιπεμφθῆναι ἔφη πρόσ τε Βύβλου καὶ Κικέρωνοσ καὶ Κάτωνοσ ἐσ ἀναίρεσιν Καίσαρόσ τε καὶ Πομπηίου καὶ τὸ ξιφίδιον αὑτῷ Βύβλου ῥαβδοῦχον ἐπιδοῦναι Ποστούμιον.
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 2 5:5)
ἄλλα τε πολλὰ δυσχερῆ προεσήμαινε τὴν ἐσ ἀεὶ τῆσ πολειτείασ ἀναίρεσίν τε καὶ μεταβολήν.
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 5 5:5)
Οἱ δὲ τρεῖσ ἄνδρεσ ἐφ’ ἑαυτῶν γενόμενοι τοὺσ ἀποθανουμένουσ συνέγραφον, τούσ τε δυνατοὺσ ὑφορώμενοι καὶ τοὺσ ἰδίουσ ἐχθροὺσ καταλέγοντεσ, οἰκείουσ τε σφῶν αὐτῶν ἢ φίλουσ ἐσ τὴν ἀναίρεσιν ἀντιδιδόντεσ ἀλλήλοισ καὶ τότε καὶ ὕστερον.
(아피아노스, The Civil Wars, book 4, chapter 2 1:1)
παραλείψει δὲ ὅταν τὰ προσόντα δυσχερῆ τοῖσ ἐγκωμιαζομένοισ καὶ ἅπερ ἄν τισ εἴποι ψέγων, παραλείποντεσ μόνα ἐξαγγέλλωμεν τὰ ἐπαίνου ἄξια, οἱο͂ν εἰ τὸν Ἀλέξανδρον ἐπαινοῦντεσ τὰσ μὲν λοιπὰσ πράξεισ αὐτοῦ ἐξηγοίμεθα, ὡσ διέβη τὸν Γράνικον, ὡσ μέχρι Κιλικίασ προῆλθεν, ὡσ τὰ μέχρι τοῦ Ὠκεανοῦ πάντα ἔθνη κατεστρέψατο, παραλείποιμεν δὲ τὴν Κλείτου ἀναίρεσιν καὶ τὴν περὶ τοὺσ πότουσ αὐτοῦ σπουδήν, καὶ ὅτι Μηδικὴν ἐσθῆτα μετημφιάσατο, καὶ προσκυνεῖσθαι ὁμοίωσ τῷ Περσῶν βασιλεῖ ἠξίου, καὶ ὅσα τοιαῦτα ἦν αὐτῷ.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ κολάσεωσ λόγου. 11:8)
καὶ τὸ τὰσ ἐπιτιμήσεισ κατὰ τὴν τοῦ ἐναντίου ἀναίρεσιν ποιεῖσθαι ἦθοσ ποιεῖ, οἱο͂ν ἀκολούθου ὄντοσ εἰπεῖν τῷ [ἐπεμελεῖτο] οὐκ ἠμέλει καὶ τούσ τε ἀμελοῦντασ ἐμέμφετο ὁ δέ φησιν οὐκ ἐπῄνει, ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦ σώματοσ αὐτόσ τε οὐκ ἠμέλει τούσ τε ἀμελοῦντασ οὐκ ἐπῄνει.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., περὶ ἠθῶν. 12:1)
καὶ τὸ ἀντὶ τοῦ ἀκολούθου τὸ ἐναντίον κατὰ ἀναίρεσιν λέγειν ἀφελέστερον καὶ ἐπιμελέστερον, οἱο͂ν ἐνταῦθα, ἐπεμελεῖτο, οὗ τὸ ἀκόλουθον ἦν οὐκ ἠμέλει.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 15:3)
εὑρήσομεν γὰρ τὰ μὲν Θηβαίοισ δόξαντα, ἀναίρεσιν τῆσ πόλεωσ ἡμῶν καὶ ἀνδραποδισμὸν καὶ μηδένα μηδαμοῦ λοιπὸν εἶναι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 2:11)
ἤδη δέ τινεσ καὶ τάδε ἀνέγραψαν, τὸν Ἑρμόλαον προᾳχθέντα ἐσ τοὺσ Μακεδόνασ ὁμολογεῖν τε ἐπιβουλεῦσαι ‐ καὶ γὰρ οὐκ εἶναι ἔτι ἐλευθέρῳ ἀνδρὶ φέρειν τὴν ὕβριν τὴν Ἀλεξάνδρου ‐ πάντα καταλέγοντα, τήν τε Φιλώτα οὐκ ἔνδικον τελευτὴν καὶ τὴν τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ Παρμενίωνοσ ἔτι ἐκνομωτέραν καὶ τῶν ἄλλων τῶν τότε ἀποθανόντων, καὶ τὴν Κλείτου ἐν μέθῃ ἀναίρεσιν, καὶ τὴν ἐσθῆτα τὴν Μηδικήν, καὶ τὴν προσκύνησιν τὴν βουλευθεῖσαν καὶ οὔπω πεπαυμένην, καὶ πότουσ τε καὶ ὕπνουσ τοὺσ Ἀλεξάνδρου·
(아리아노스, Anabasis, book 4, chapter 14 2:1)
κόμιζε δὲ τοῦ ἐλαίου τὴν λήκυθον πρότερον γὰρ συντριβησόμεθον, ἔπειθ’ οὕτωσ ἀπολούμεθον ὁ δ’ αὐτὸσ οὗτοσ σοφιστὴσ Φεβρουαρίῳ μηνί, ὡσ Ῥωμαῖοι λέγουσι ‐ τὸν δὲ μῆνα τοῦτον κληθῆναί φησιν ὁ Μαυρούσιοσ Ιὄβασ ἀπὸ τῶν κατουδαίων φόβων κατ’ ἀναίρεσιν τῶν δειμάτων ‐ ἐν ᾧ τοῦ χειμῶνόσ ἐστι τὸ ἀκμαιότατον, καὶ ἔθοσ τότε τοῖσ κατοιχομένοισ τὰσ χοὰσ ἐπιφέρειν πολλαῖσ ἡμέραισ, πρόσ τινα τῶν φίλων ’ οὐκ εἶδέσ με, ’ ἔφη, πολλῶν ἡμερῶν διὰ τὰ καύματα.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 53 1:3)
πάρεισι γὰρ πρὸσ αὐτὸν πρέσβεισ οὐ μόνον ἐκ τῶν Ἰταλικῶν ἐθνῶν, ἀλλὰ καὶ παρὰ Καρχηδονίων, συμμαχεῖν ἀξιοῦντεσ ἐπὶ τὴν τῆσ Ῥώμησ ἀναίρεσιν μικρὸν δ’ ἐπισχὼν ἐπὶ τούτοισ καὶ ἐάσασ τοὺσ πολλοὺσ συλλαλῆσαι περὶ τῶν παραδόξωσ προηγγελμένων τρίψασ τε τὸ μέτωπον ’ τί οὖν, εἶπε, συμβουλεύω;
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 50 3:2)
τὸ μὴ γὰρ ἀποχρῆν ἀποθανεῖν αὐτοῖσ ἁλοῦσιν, εἶτα κατεδηδεσμένοισ εὐθὺσ ταφῆναι, παραδοθέντεσ ἄθλιοι τοῖσ ἰχθυοπώλαισ τοῖσ κακῶσ ἀπολουμένοισ σήπονθ’, ἑώλοι κείμενοι δύ’ ἡμέρασ ἢ τρεῖσ, μόλισ δ’ ἐὰν ποτ’ ὠνητὴν τυφλὸν λάβωσ1’, ἔδωκαν τῶν νεκρῶν ἀναίρεσιν τούτῳ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 7 1:1)
ὃσ τὸν μὲν Καρύστιον, τὸν πρόξενον τῆσ ἡμετέρασ πόλεωσ, ὑπὲρ οὗ ὑμεῖσ τρεῖσ πρέσβεισ ἐπέμψατε ἀπαιτοῦντεσ, τοῦτον τὸν ἄνδρα ἐκεῖνοσ οὕτω σφόδρα ὑμῖν ἐβούλετο χαρίσασθαι, ὥστ’ ἀπέκτεινε καὶ οὐδ’ ἀναίρεσιν ἔδωκεν, ἵνα ταφῇ.
(데모스테네스, Speeches, Περὶ Ἁλοννήσου 49:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION