헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

νυνὶ δὲ τοσούτοισ ἔτεσι καὶ χρόνοισ ὕστερον ὄψεισ ὀνειράτων ἀναγκάζουσιν ἡμᾶσ ἄγειν αὐτά πωσ εἰσ μέσον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι β# 1:7)
πάντεσ γὰρ ἀναγκάζουσιν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 3 111:1)
ταῦτα πάντα, ὅσα οἱ νόμοι προστάττουσιν τοὺσ προσήκοντασ ποιεῖν, ἡμῖν προστάττουσιν καὶ ἀναγκάζουσιν ποιεῖν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί.
(데모스테네스, Speeches 41-50, Πρὸσ Μακάρτατον περὶ Ἁγνίου Κλήρου 87:1)
μὴ ἄρα κἀμὲ ἀναγκάζουσιν ἑκάστοτε λέγειν, οὐδὲν δεόμενοι τῶν λόγων, ἀλλ̓ ἑτέρου τινόσ.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΔΙΑΛΕΞΙΣ ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ. 7:1)
ἔχει δὲ περὶ νόμου ὧδε‧ τὸ παιδίον ὁκόταν γένηται τάχιστα, τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἔτι ἁπαλὴν ἐοῦσαν μαλθακοῦ ἐόντοσ ἀναπλάσσουσι τῇσι χερσὶ καὶ ἀναγκάζουσιν ἐσ τὸ μῆκοσ αὔξεσθαι δεσμά τε προσφέροντεσ καὶ τεχνήματα ἐπιτήδεια, ὑφ’ ὧν τὸ μὲν σφαιροειδὲσ τῆσ κεφαλῆσ κακοῦται, τὸ δὲ μῆκοσ αὔξεται.
(히포크라테스, Hippocrates Collected Works I, ΠΕΡΙ ΑΕΡΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΤΟΠΩΝ, xiv.5)
Ὅσοισι μὲν οὖν πυκινὰ ἐκπίπτει ὁ ὦμοσ, ἱκανοὶ ὡσ ἐπὶ τὸ πλεῖστον αὐτοὶ σφίσιν αὐτοῖσιν ἐμβάλλειν εἰσίν‧ ἐνθέντεσ γὰρ τῆσ ἑτέρησ χειρὸσ τοὺσ κονδύλουσ ἐσ τὴν μασχάλην, ἀναγκάζουσιν ἄνω τὸ ἄρθρον, τὸν δὲ ἀγκῶνα παράγουσιν ἐπὶ τὸ στῆθοσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ, 2.1)
Αὕτη ἡ ἐμβολὴ, καὶ ἡ πρόσθεν εἰρημένη, οὐ κατὰ φύσιν ἐοῦσαι, ὅμωσ ἀμφισφάλλουσαι τὸ ἄρθρον, ἀναγκάζουσιν ἐμπίπτειν.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ, 2.5)
Οἱ δὲ τῇ πτέρνῃ πειρώμενοι ἐμβάλλειν, ἐγγύσ τι τοῦ κατὰ φύσιν ἀναγκάζουσιν‧ χρὴ δὲ τὸν μὲν ἄνθρωπον χαμαὶ κατακλῖναι ὕπτιον, τὸν δὲ ἐμβάλλοντα χαμαὶ ἵζεσθαι ἐφ’ ὁκότερα ἂν τὸ ἄρθρον ἐκπεπτώκῃ‧ ἔπειτα λαβόμενον τῇσι χερσὶ τῇσιν ἑωυτέου τῆσ χειρὸσ τῆσ σιναρῆσ, κατατείνειν αὐτὴν, τὴν δὲ πτέρνην ἐσ τὴν μασχάλην ἐμβάλλοντα ἀντωθέειν, τῇ μὲν δεξιῇ ἐσ τὴν δεξιὴν, τῇ δὲ ἀριστερῇ ἐσ τὴν ἀριστερήν.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ, 3.1)
Καὶ μὲν δὴ καὶ κατὰ φύσιν γε ἀναγκάζουσιν‧ τὰ μὲν γὰρ ἐξεστεῶτα ἐσ τὴν χώρην ἀναγκάζει ἡ ἴπωσισ ἰέναι, τὰ δὲ ξυνεληλυθότα‧ κατὰ φύσιν κατατείνουσιν αἱ κατὰ φύσιν κατατάσιεσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ, 47.17)
Οὐ γὰρ ἀναγκάζουσιν οἱ σωλῆνεσ ἀτρεμέειν, ὡσ οἰόνται‧ οὔτε γὰρ τῷ ἄλλῳ σώματι στρεφομένῳ ἢ ἔνθα, ἢ ἔνθα, ἐπαναγκάζει ὁ σωλὴν μὴ ἐπακολουθέειν τὸ σκέλοσ, ἢν μὴ ἐπιμελῆται αὐτὸσ ὥνθρωποσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΓΜΩΝ., 16.6)
Ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶσ περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα τῷ σταυρῷ τοῦ χριστοῦ [Ιἠσοῦ] ‐ μὴ διώκωνται·
(PROS GALATAS, chapter 1 161:1)
οἱ δὲ διδάσκαλοι τούτων τε ἐπιμελοῦνται, καὶ ἐπειδὰν αὖ γράμματα μάθωσιν καὶ μέλλωσιν συνήσειν τὰ γεγραμμένα ὥσπερ τότε τὴν φωνήν, παρατιθέασιν αὐτοῖσ ἐπὶ τῶν βάθρων ἀναγιγνώσκειν ποιητῶν ἀγαθῶν ποιήματα καὶ ἐκμανθάνειν ἀναγκάζουσιν, ἐν οἷσ πολλαὶ μὲν νουθετήσεισ ἔνεισιν πολλαὶ δὲ διέξοδοι καὶ ἔπαινοι καὶ ἐγκώμια παλαιῶν ἀνδρῶν ἀγαθῶν, ἵνα ὁ παῖσ ζηλῶν μιμῆται καὶ ὀρέγηται τοιοῦτοσ γενέσθαι.
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Πρωταγόρας 135:1)
πρὸσ δὲ τούτοισ, ἐπειδὰν κιθαρίζειν μάθωσιν, ἄλλων αὖ ποιητῶν ἀγαθῶν ποιήματα διδάσκουσι μελοποιῶν, εἰσ τὰ κιθαρίσματα ἐντείνοντεσ, καὶ τοὺσ ῥυθμούσ τε καὶ τὰσ ἁρμονίασ ἀναγκάζουσιν οἰκειοῦσθαι ταῖσ ψυχαῖσ τῶν παίδων, ἵνα ἡμερώτεροί τε ὦσιν, καὶ εὐρυθμότεροι καὶ εὐαρμοστότεροι γιγνόμενοι χρήσιμοι ὦσιν εἰσ τὸ λέγειν τε καὶ πράττειν·
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Πρωταγόρας 137:2)
ὅτι μάλιστα οὖσιν θεοῖσ εὐχαῖσ προσδιαλεγομένουσ καὶ ἱκετείαισ, ἀνατέλλοντόσ τε ἡλίου καὶ σελήνησ καὶ πρὸσ δυσμὰσ ἰόντων προκυλίσεισ ἅμα καὶ προσκυνήσεισ ἀκούοντέσ τε καὶ ὁρῶντεσ Ἑλλήνων τε καὶ βαρβάρων πάντων ἐν συμφοραῖσ παντοίαισ ἐχομένων καὶ ἐν εὐπραγίαισ, οὐχ ὡσ οὐκ ὄντων ἀλλ’ ὡσ ὅτι μάλιστα ὄντων καὶ οὐδαμῇ ὑποψίαν ἐνδιδόντων ὡσ οὐκ εἰσὶν θεοί ‐ τούτων δὴ πάντων ὅσοι καταφρονήσαντεσ οὐδὲ ἐξ ἑνὸσ ἱκανοῦ λόγου, ὡσ φαῖεν ἂν ὅσοι καὶ σμικρὸν νοῦ κέκτηνται, νῦν ἀναγκάζουσιν ἡμᾶσ λέγειν ἃ λέγομεν, πῶσ τούτουσ ἄν τισ ἐν πρᾳέσι λόγοισ δύναιτο νουθετῶν ἅμα διδάσκειν περὶ θεῶν πρῶτον ὡσ εἰσίν;
(플라톤, Laws, book 10 20:1)
"ὥσπερ οὖν εἰ τὸν ἀέρα τισ ἀνέλοι καὶ ὑποσπάσειε τὸν μεταξὺ γῆσ καὶ σελήνησ, ἐν μέσῳ κενῆσ καὶ ἀσυνδέτου χώρασ γενομένησ τὴν ἑνότητα διαλύσει καὶ τὴν κοινωνίαν τοῦ παντόσ, οὕτωσ οἱ δαιμόνων γένοσ μὴ ἀπολείποντεσ, ἀνεπίμικτα τὰ τῶν θεῶν καὶ ἀνθρώπων ποιοῦσι καὶ ἀσυνάλλακτα , τὴν ἑρμηνευτικὴν , ὡσ Πλάτων ἔλεγεν, καὶ διακονικὴν ἀναιροῦντεσ φύσιν , ἢ πάντα φύρειν ἅμα καὶ ταράττειν ἀναγκάζουσιν ἡμᾶσ τοῖσ ἀνθρωπίνοισ πάθεσι καὶ πράγμασι τὸν, θεὸν ἐμβιβάζοντασ καὶ κατασπῶντασ ἐπὶ τὰσ χρείασ, ὥσπερ αἱ Θετταλαὶ λέγονται τὴν σελήνην.
(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 138)

SEARCH

MENU NAVIGATION