헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ὁμοίωσ δὲ καὶ τὸν ἀναγκαζόμενον καὶ ἄκοντα τὴν παρακαταθήκην μὴ ἀποδιδόντα κατὰ συμβεβηκὸσ φατέον ἀδικεῖν καὶ τὰ ἄδικα πράττειν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 5 108:3)
‐ Οὐδέν σοι φαίνεται εἶναι τὸ ἄκοντά τι ποιεῖν, τὸ ἀναγκαζόμενον, τὸ στένοντα πρὸσ τὸ δοῦλον εἶναι;
(에픽테토스, Works, book 4, Περὶ ἐλευθερίασ. 11:1)
καίτοι τὸν μὲν ὑπ’ ἔρωτοσ ἀναγκαζόμενόν τι ποιεῖν παρὰ τὸ φαινόμενον καὶ ἅμα μὲν ὁρῶντα τὸ ἄμεινον, ἅμα δ’ οὐκ ἐξευτονοῦντα ἀκολουθῆσαι αὐτῷ ἔτι μᾶλλον ἄν τισ συγγνώμησ ἄξιον ὑπολάβοι, ἅθ’ ὑπό τινοσ βιαίου καὶ τρόπον τινὰ θείου κατεσχημένον.
(에픽테토스, Works, book 4, Περὶ ἐλευθερίασ. 147:1)
εὐπορεῖτο‧ ὅτε μὲν γὰρ εὖ κατατείνοιμι τὸν ἄνθρωπον, ἡσσᾶτο ὁ ἀσκὸσ, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἡ φῦσα ἐσαναγκάζεσθαι‧ καὶ ἄλλωσ ἕτοιμον περιολισθάνειν ἦν, ἅτε ἐσ τὸ αὐτὸ ἀναγκαζόμενον, τό τε τοῦ ἀνθρώπου ὕβωμα, καὶ τὸ τοῦ ἀσκοῦ πληρουμένου κύρτωμα.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ, 47.21)
καὶ ἄλλωσ δὲ καλῶσ ἔχειν ἐδόκει μοι διανείμαντα τοῖσ παισὶν οὖσι τὴν ἀρχὴν αὐτὸν εὐωχεῖσθαι τὰ πολλὰ ἐφ̓ ἡσυχίασ οὔτε τοῖσ εὐχομένοισ χρηματίζοντα οὔτε ὑπὸ τῶν τἀναντία αἰτούντων ἐνοχλούμενον οὔτε βροντῶντα ἢ ἀστράπτοντα ἢ χάλαζαν ἐνίοτε βάλλειν ἀναγκαζόμενον·
(루키아노스, Saturnalia, τὰ πρὸσ Κρόνον 7:6)
πάλιν γὰρ αὖ λοιδορούμενον ἥκει τὸ ἰσχόμενον καὶ τὸ ἀναγκαζόμενον ἡσυχάζειν, ἀπείκασται δὲ τοῖσ καθεύδουσι·
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Κρατύλος 229:4)
διὸ τὴν ψυχὴν ἠρεμεῖν οὐκ ἐῶσιν, ἀλλ’ ὅτε μάλιστα δεῖται μονῆσ καὶ σιωπῆσ καὶ ὑποστολῆσ ὁ ἄνθρωποσ, τότ’ αὐτὸν εἰσ ὕπαιθρον ἕλκουσι, τότ’ ἀποκαλύπτουσιν οἱ θυμοὶ, αἱ φιλονεικίαι, οἱ ἔρωτεσ, αἱ λῦπαι, πολλὰ καὶ δρᾶν ἄνομα καὶ λαλεῖν ἀνάρμοστα τοῖσ καιροῖσ ἀναγκαζόμενον.
(플루타르코스, Animine an corporis affectiones sint peiores, section 3 3:2)
ὕπαιθρον ἕλκουσι, τότ’ ἀποκαλύπτουσιν οἱ θυμοὶ αἱ φιλονεικίαι οἱ ἔρωτεσ αἱ λῦπαι, πολλὰ καὶ δρᾶν ἄνομα καὶ λαλεῖν ἀνάρμοστα τοῖσ καιροῖσ ἀναγκαζόμενον.
(플루타르코스, Animine an corporis affectiones sint peiores, section 3 10:1)
"ἐπειδὴ δέ ποτε μόγισ πᾶσαν μηχανὴν μηχανώμενοσ προσηγάγετο φθέγξασθαί τι πρὸσ αὐτόν, οὕτωσ ἀναγκαζόμενον εἰπεῖν δαίμονοσ ἐπιπόνου καὶ τύχησ χαλεπῆσ ἐφήμερον σπέρμα, τί με βιάζεσθε λέγειν ἅ ὑμῖν ἄρειον μὴ γνῶναι;
(플루타르코스, Consolatio ad Apollonium, chapter, section 27 3:7)
τὸ ἰσχῦον, ἀλλὰ πολλάκισ ἀναγκαζόμενον τὸ Αἰσχύλειον ἀναφωνεῖν, ᾧ πρὸσ τὴν τύχην ἐχρῆτο Δημήτριοσ ὁ πολιορκητὴσ ἀποβαλὼν τὴν ἡγεμονίαν σὺ τοί με φυσᾷσ σύ με καταίθειν μοι δοκεῖσ.
(플루타르코스, De unius in republica dominatione, chapter, section 4 7:1)
οἱο͂ν ὁ Πλάτων ἐξεικονίζει περὶ τὰ τῆσ ψυχῆσ ὑποζύγια, τοῦ χείρονοσ πρὸσ τὸ βέλτιον ον ζυγομαχοῦντοσ ἅμα καὶ τὸν ἡνίοχον διαταράττοντοσ, ἀντέχειν ὀπίσω καὶ κατατείνειν ὑπὸ σπουδῆσ ἀναγκαζόμενον ἀεὶ μὴ βάλῃ φοίνικασ ι ἐκ χειρῶν ἱμάντασ κατὰ Σιμωνίδην.
(플루타르코스, De virtute morali, section 6 5:1)
ὑποζύγια, τοῦ χείρονοσ πρὸσ τὸ βέλτιον ζυγομαχοῦντοσ ἅμα καὶ τὸν ἡνίοχον διαταράττοντοσ, ἀντέχειν ὀπίσω καὶ κατατείνειν ὑπὸ σπουδῆσ ἀναγκαζόμενον ἀεὶ μὴ βάλῃ φοίνικασ ἐκ χειρῶν ἱμάντασ κατὰ Σιμωνίδην.
(플루타르코스, De virtute morali, section 6 13:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION