헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

τό τε θνητὸν φῦλον οὐ μιᾶσ οὐδὲ τῆσ αὐτῆσ ἅπαν μοίρασ ἠξίωσεν, οὐδὲ ἀπηνήνατο μὴ οὐ καὶ ἀνθρώπων ὡσ καὶ θεῶν εἶναι πατὴρ, ἀλλ’ ἐκ τοῦ αὐτοῦ γένουσ ὥσπερ νῦν οἱ τὰ μύρα σκευάζοντεσ, ὅσον ἦν οἱο͂ν ὑποστάθμη τε καὶ ἐμμεμενηκὸσ κάτω, τοῦτο ὑπελείπετο ἀνθρώπου σπέρμα εἶναι, οὔτε τιμὴν ἴσην οὔτε δύναμιν ὁμοίαν ἔχον, οὐδὲ κακῶν εἰλικρινέσ τε καὶ ἄμοιρον, ὥσπερ ἦν ἐκεῖνο τὸ πρότερον γένοσ, ὅμωσ δὲ ἐντιμότερον τοῦ γε ἄλλου θνητοῦ γένουσ, ἅτε τοῦ λόγου κεκοινωνηκὸσ καὶ οὐ παντάπασιν ἀπηλλαγμένον τῆσ θείασ μοίρασ, ἀλλ’ οἱο͂ν ὀχετοῦ ἢ πηγῆσ τὸ τελευταῖον ἐσχηκόσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Δία 5:3)
ἔπειθ’ ὅσον αὐτῶν ἦν κράτιστον, οὔτε συμφορῶν ἄμοιρον λέγεται γενέσθαι τήν τε πατρῴαν οὐ παντελῶσ διασώσασθαι τέχνην.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀσκληπιάδαι 4:9)
εἰσ δὲ τὸν πάντων τούτων ἔφορόν τε καὶ πρύτανιν βλέψασ, παρ’ οὗ τῷ τε δήμῳ τὸ τυγχάνειν ὧν βούλεται καὶ τοῖσ ὀλίγοισ τὸ ἄρχειν καὶ δύνασθαι, τοῦτον ἐκεῖνον ὁρᾷ, τὸν τὴν τελεωτάτην ἔχοντα μοναρχίαν, τυράννου τε κακῶν ἄμοιρον καὶ βασιλέωσ σεμνότητοσ μείζονα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 27:2)
ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἅλισ, καὶ τὸ θρεπτικὸν ἐατέον, ἐπειδὴ τῆσ ἀνθρωπικῆσ ἀρετῆσ ἄμοιρον πέφυκεν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 144:1)
καίτοι καλὸν μὲν καὶ διὰ τύχην ἐν τοῖσ σπουδαιοτάτοισ θαυμάζεσθαι, πολὺ δὲ κάλλιον διὰ τὴν ἐπιμέλειαν τὴν αὑτοῦ μηδενὸσ τῶν ἐνδόξων ἄμοιρον γενέσθαι·
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἐρωτικός 47:1)
ἐν ἐκείνῃ δὲ τὸ μὲν διενεγκεῖν ζηλωτόν, τὸ δ’ ἄμοιρον γενέσθαι παντελῶσ καταγέλαστον.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἐρωτικός 52:3)
ὥσπερ γὰρ οὐδὲν ὄψον ἄνευ ἁλῶν γεύσει κεχαρισμένον, οὕτωσ λόγων οὐδὲν εἶδοσ ἔμοιγε δοκεῖ ἀκοῇ προσηνὲσ ἂν γενέσθαι χάριτοσ Σωκρατικῆσ ἄμοιρον.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΛΟΓΟΥ ΑΣΚΗΣΕΩΣ. 24:2)
ἄτοπον γὰρ εἶναι τὸ συμπενθεῖν μὲν καὶ συλλυπεῖσθαι καὶ τῶν ἄλλων ὁμοίωσ ἀγαθῶν ἁπάντων τε καὶ κακῶν κοινωνεῖν τὴν βεβαίαν φιλίαν, τῆσ δ’ εἰσ τὸ σῶμα λύπησ ἄμοιρον γίνεσθαι.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 7 2:1)
οὐδένα γὰρ οὔθ’ Ἑλλήνων οὔτε βαρβάρων ἄμοιρον εἶναι τῆσ τούτου δωρεᾶσ καὶ χάριτοσ, ἀλλὰ καὶ τοὺσ ἀπηγριωμένην ἔχοντασ χώραν ἢ πρὸσ φυτείαν ἀμπέλου παντελῶσ ἀπηλλοτριωμένην μαθεῖν τὸ κατασκευαζόμενον ἐκ τῶν κριθῶν πόμα βραχὺ λειπόμενον τῆσ περὶ τὸν οἶνον εὐωδίασ.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 73 6:3)
καὶ τὴν μὲν Αἰτναίοισι Σικελίαν πάγοισ πυρὸσ γέμουσαν ῥεύμασιν δυσεμβόλοισ πᾶσαν στενάξαι, πένθεσιν δὲ παρθένου σίτων ἄμοιρον διοτρεφὲσ φθίνειν γένοσ.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 5, chapter 5 1:4)
καρχηδόνιοί τε γὰρ ἐπὶ πλέον ἰσχύσαντεσ καὶ τῆσ νήσου κρατήσαντεσ οὐκ ἠδυνήθησαν τοὺσ προκατασχόντασ τὴν νῆσον καταδουλώσασθαι, ἀλλ’ οἱ μὲν Ιὀλάειοι καταφυγόντεσ εἰσ τὴν ὀρεινὴν καὶ καταγείουσ οἰκήσεισ κατασκευάσαντεσ ἔτρεφον πολλὰσ ἀγέλασ βοσκημάτων, ὧν παρεχομένων δαψιλεῖσ τροφὰσ ἠρκοῦντο προσφερόμενοι γάλα καὶ τυρὸν καὶ κρέα, καὶ τῆσ μὲν πεδιάδοσ γῆσ ἐκχωρήσαντεσ τὴν ἐκ τῆσ ἐργασίασ κακοπάθειαν ἐξέκλιναν, τὴν δ’ ὀρεινὴν νεμόμενοι καὶ βίον ἔχοντεσ ἄμοιρον κακοπαθείασ ταῖσ προειρημέναισ τροφαῖσ διετέλεσαν χρώμενοι.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 5, chapter 15 4:1)
ἐψεύσασθε μέν γε καὶ τὰσ ὑποσχέσεισ, ἃσ ἐκελεύσατε τὸν ὕπατον ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ποιήσασθαι, αὐτὸν δὲ τὸν ἄνδρα τουτονὶ τὸν βέλτιστον, ᾧ κατεχρήσασθε πρὸσ τὸν φενακισμόν, ἄμοιρον ἐποιήσατε τοῦ θριάμβου πάντων μάλιστ’ ἀνθρώπων ἄξιον ὄντα τῆσ τιμῆσ ταύτησ τυχεῖν, οὐκ ἐξ ἄλλου τινὸσ προσθέντεσ αὐτῷ τὴν ὕβριν, ἀλλ’ ὅτι τὰ δίκαια ποιεῖν ὑμᾶσ ὡσ ὑπέσχεσθε ἠξίου καὶ ἀγανακτῶν ἐπὶ τῷ φενακισμῷ δῆλοσ ἦν.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books IV-VI, book 6, chapter 76 5:5)
ἀρκεῖ γάρ, ὡσ ἐν εἰδόσι λέγοντασ, ὅτι φύσιν ἔχει μηδὲν τῶν σπουδαίων ῥημάτων ἄμοιρον ὡρ́ασ εἶναι καὶ χάριτοσ ἰδίασ, τοσοῦτον μόνον εἰπεῖν.
(디오니시오스, De Demosthene, chapter 38 3:1)
ὅσ μ’ ἄμοιρον ἐξελαύνεισ.
(에우리피데스, Phoenissae, episode, trochees28)
τοῦ δὲ Μωυσέοσ οὐχὶ δίκαια φήσαντοσ αὐτὸν ἀξιοῦν, δεῖν γὰρ αὐτοὺσ τῷ θεῷ τὰσ θυσίασ ἐκ τῆσ λείασ ἐπενεγκεῖν, καὶ τριβομένου διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν τοῦ χρόνου σκότοσ βαθὺ καὶ φέγγουσ ἄμοιρον περιχεῖται τοῖσ Αἰγυπτίοισ, ὑφ’ οὗ τάσ τε ὄψεισ ἀποκλειομένοισ καὶ τὰσ ἀναπνοὰσ ἐμφραττομένοισ ὑπὸ παχύτητοσ οἰκτρῶσ τε ἀποθνήσκειν συνέβαινε καὶ δεδιέναι μὴ καταποθῶσιν ὑπὸ τοῦ νέφουσ.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 2 386:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION