헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

τῶν δὲ προγεγραμμένων τὰ μὲν ἐν ταῖσ οἰκίαισ διεφορεῖτο, καὶ οὐ πολὺσ ἦν ὁ τὰ χωρία ὠνούμενοσ, οἱ μὲν ἐπιβαρεῖν τοῖσ ἠτυχηκόσιν αἰδούμενοι καὶ οὐκ ἐν αἰσίῳ σφίσι τὰ ἐκείνων ἔσεσθαι νομίζοντεσ οὐδὲ ἀσφαλὲσ ὅλωσ χρυσίον ἢ ἀργύριον ἔχοντασ ὁρᾶσθαι οὐδὲ τὰσ ἐπικτήσεισ νῦν ἀκινδύνουσ, πολὺ δὲ μᾶλλον τὰ ὄντα ἐπικίνδυνα.
(아피아노스, The Civil Wars, book 4, chapter 5 2:5)
εἰ γάρ τισ εἰή τοιοῦτοσ οἱο͂σ πρὸσ ἀλέασ καὶ ψύχη καὶ τὰσ τοιαύτασ λύπασ ὑπομενετικόσ, ὡσ ὁ λόγοσ, ἀκινδύνουσ οὔσασ, πρὸσ δὲ τὸν θάνατον καὶ μαλακὸσ καὶ περίφοβοσ, μὴ δι’ ἄλλο τι πάθοσ ἀλλὰ δι’ αὐτὴν τὴν φθοράν, ἄλλοσ δὲ πρὸσ μὲν ἐκείνασ μαλακόσ, πρὸσ δὲ τὸν θάνατον ἀπαθήσ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 32:3)
ὁ δ’ οὖν Σεσόωσισ χώματα πολλὰ καὶ μεγάλα κατασκευάσασ τὰσ πόλεισ εἰσ ταῦτα μετῴκισεν, ὅσαι μὴ φυσικῶσ τὸ ἔδαφοσ ἐτύγχανον ἐπηρμένον ἔχουσαι, ὅπωσ κατὰ τὰσ πληρώσεισ τοῦ ποταμοῦ καταφυγὰσ ἔχωσιν ἀκινδύνουσ οἵ τε ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 1, chapter 57 1:1)
προσέταξε δ’ αὐτοῖσ παραγγέλλειν,ὅτι βασιλεὺσ Ξέρξησ κελεύει τὰ μὲν ὅπλα πάντασ ἀποθέσθαι, αὐτοὺσ δὲ ἀκινδύνουσ εἰσ τὰσ πατρίδασ ἀπιέναι καὶ συμμάχουσ εἶναι Περσῶν·
(디오도로스 시켈로스, Library, book xi, chapter 4 14:2)
οὔτε γὰρ ἐν τοῖσ ὀθνείοισ πολέμοισ τὰσ βαθείασ τάφρουσ καὶ τὰ ὑψηλὰ ἐρύματα ἱκανὰ εἶναι τοῖσ ἔνδον ἀπράγμονα σωτηρίασ ὑπόληψιν παρασχεῖν, ἀλλ’ ἕν τι μόνον ἐγγυᾶσθαι τὸ μηθὲν ἐξ ἐπιδρομῆσ κακὸν ὑπ’ ἐχθρῶν παθεῖν προκαταληφθέντασ, οὔθ’ ὅταν ἐμφύλιοι ταραχαὶ τὸ κοινὸν κατάσχωσι, τῶν ἰδίων οἴκων καὶ ἐνδιαιτημάτων τὰσ καταφυγὰσ ὑπάρχειν τινὶ ἀκινδύνουσ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 2, chapter 3 3:1)
τίσ οὐκ οἶδεν τὴν παντὸσ θηρίου καταπλησθεῖσαν Αἴγυπτον καὶ πάσῃ φθαρεῖσαν νόσῳ, τὴν ἄκαρπον [γῆν], τὸν ἐπιλείποντα Νεῖλον, τὰσ ἐπαλλήλουσ δέκα πληγάσ, τοὺσ διὰ ταῦτα μετὰ φρουρᾶσ προπεμπομένουσ πατέρασ ἡμῶν ἀναιμάκτουσ ἀκινδύνουσ, οὓσ ὁ θεὸσ αὑτῷ νεωκόρουσ ἦγεν;
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον ε. 435:1)
παραδιδόντεσ, ἀλλ’ αἴσχιον ἀνατρέπονται καὶ πίπτουσιν, οἱ μὲν ἔχθρασ καὶ κολάσεισ ἀνιέντεσ ἀνθρώποισ πονηροῖσ, ἵν’ ἐλεήμονεσ καὶ φιλάνθρωποι καὶ συμπαθεῖσ κληθῶσιν οἱ δὲ τοὐναντίον ἀπεχθείασ καὶ κατηγορίασ οὐκ ἀναγκαίασ οὐδ’ ἀκινδύνουσ ἀναδέξασθαι πεισθέντεσ ὑπὸ τῶν ἐπαινούντων ὡσ μόνουσ ἄνδρασ καὶ μόνουσ ἀκολακεύτουσ καὶ νὴ Δία στόματα καὶ φωνὰσ προσαγορευόντων.
(플루타르코스, De vitioso pudore, section 18 7:1)
ἐκέκτητο γὰρ ἐν τῇ Λαυρεωτικῇ πολλά, μεγάλα μὲν εἰσ πρόσοδον, οὐκ ἀκινδύνουσ δὲ τὰσ ἐργασίασ ἔχοντα·
(플루타르코스, Νικίας, chapter 4 2:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION