헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἀναπαυομένῳ δὲ ἐν ἕλει τῷ Ῥεστίωνι ἐπιστὰσ ὁ θεράπων ἐξέπληξε μὲν αὐτίκα ὀφθείσ, δεδοικότι δὲ ἔφη οὐ τῶν παρόντων στιγμάτων αἰσθάνεσθαι μᾶλλον ἢ μνημονεύειν τῶν πρότερον εὐεργετημάτων.
(아피아노스, The Civil Wars, book 4, chapter 6 8:4)
εἰ δέ τισ ταῦτα μὲν ἡγεῖται καλῶσ ἔχειν, δέδιε δὲ μὴ καὶ νῦν τὰσ σπονδὰσ παραβῶσιν οἱ Καρχηδόνιοι, μάλιστα μὲν εἰκὸσ αὐτοὺσ ἤδη σπονδῶν φυλακῆσ αἰσθάνεσθαι, πολλὰ ἐκ τῶν παραβάσεων παθόντασ, καὶ τὴν εὐσέβειαν ἐσ τὸ μέλλον ποιήσεσθαι περὶ πολλοῦ, ἐξ ἀσεβείασ ἐσ γόνυ πεσόντασ·
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 9 6:5)
ἐγὼ μέν γε ἤδη τινὸσ κουφότητοσ αἰσθάνεσθαί μοι δοκῶ, καθάπερ Διομήδησ Ὁμήρῳ πεποίηται πρὸσ τῆσ Ἀθηνᾶσ ἐλαφρόσ τε ὁμοῦ τὰ μέλη καὶ καθαρὸσ τὰσ ὄψεισ, καὶ κατέχειν ἐμαυτὸν ὑπ’ εὐφροσύνησ οὐκ ἔχω.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀπελλᾶ γενεθλιακός 7:5)
ἂν γὰρ ἐπεξελθόντεσ τῷ πολέμῳ μέχρι παντὸσ καὶ παραλαβόντεσ τοὺσ ἄνδρασ, τὴν πόλιν, τὰ κτήματα, τηνικαῦτα σώσητε, ἔχοντεσ ὅ τι ἂν βούλησθε χρήσασθαι, τότ’ αἰσθήσονται τῆσ φιλανθρωπίασ ὑπὸ τοῦ καιροῦ Λακεδαιμόνιοι, καίπερ οὐκ ὄντεσ οἱοῖ τῶν εὖ ποιούντων αἰσθάνεσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ β# ὑπὲρ Θηβαίων πρῶτος 20:11)
φανερὸν οὖν ὅτι τὸ αἰσθάνεσθαι καὶ τὸ γνωρίζειν, ὥστε καὶ τὸ συζῆν τὸ συναισθάνεσθαι καὶ τὸ συγγνωρίζειν ἐστίν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 230:3)
ἔστι δὲ τὸ αὑτοῦ αἰσθάνεσθαι καὶ τὸ αὑτὸν γνωρίζειν αἱρετώτατον ἑκάστῳ, καὶ διὰ τοῦτο τοῦ ζῆν πᾶσιν ἔμφυτοσ ἡ ὄρεξισ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 230:4)
εὐλόγωσ δὴ τὸ ἑαυτοῦ αἰσθάνεσθαι καὶ γνωρίζειν αἱρετώτερον.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 233:2)
ὥστε τὸ αὑτοῦ βούλεσθαι αἰσθάνεσθαι τὸ αὑτὸν εἶναι τοιονδὶ βούλεσθαι ἐστίν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 236:2)
ἐπεὶ οὖν οὐ κατ’ αὐτούσ ἐσμεν ἕκαστον τούτων, ἀλλὰ κατὰ μετάληψιν τῶν δυνάμεων ἐν τῷ αἰσθάνεσθαι ἢ γνωρίζειν αἰσθανόμενοσ μὲν γὰρ αἰσθητὸσ γίνεται ταύτῃ καὶ κατὰ τοῦτο, καθὰ πρότερον αἰσθάνεται, καὶ ᾗ καὶ οὗ, γνωστὸσ δὲ γινώσκων·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 236:3)
τὸ οὖν τοῦ φίλου αἰσθάνεσθαι τὸ αὑτοῦ πωσ ἀνάγκη αἰσθάνεσθαι εἶναι, καὶ τὸ <τὸν φίλον γνωρίζειν τὸ> αὑτόν πωσ γνωρίζειν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 244:1)
ἔχει δὲ τοῦτο τῇ ψυχῇ, καὶ οὗτοσ τῆσ ψυχῆσ ὁρ́οσ ἄριστοσ, τὸ ἥκιστα αἰσθάνεσθαι τοῦ ἀλόγου μέρουσ τῆσ ψυχῆσ, ᾗ τοιοῦτον.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 72:1)
εἶτα τὸν τὰ χαλεπὰ γνῶναι δυνάμενον καὶ μὴ ῥᾴδια ἀνθρώπῳ γιγνώσκειν, τοῦτον σοφόν τὸ γὰρ αἰσθάνεσθαι πάντων κοινόν, διὸ ῥᾴδιον καὶ οὐδὲν σοφόν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 1 29:1)
δοκεῖ γὰρ οὐκ αἰσθάνεσθαι οὐδὲ λυπεῖσθαι, μὴ ὀργιζόμενόσ τε οὐκ εἶναι ἀμυντικόσ, τὸ δὲ προπηλακιζόμενον ἀνέχεσθαι καὶ τοὺσ οἰκείουσ περιορᾶν ἀνδραποδῶδεσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 4 109:1)
ἐοίκε δὴ τὸ ζῆν εἶναι κυρίωσ τὸ αἰσθάνεσθαι ἢ νοεῖν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 116:2)
τὸ δ’ αἰσθάνεσθαι ὅτι ζῇ, τῶν ἡδέων καθ’ αὑτό φύσει γὰρ ἀγαθὸν ζωή, τὸ δ’ ἀγαθὸν ὑπάρχον ἐν ἑαυτῷ αἰσθάνεσθαι ἡδύ, αἱρετὸν δὲ τὸ ζῆν καὶ μάλιστα τοῖσ ἀγαθοῖσ, ὅτι τὸ εἶναι ἀγαθόν ἐστιν αὐτοῖσ καὶ ἡδύ συναισθανόμενοι γὰρ τοῦ καθ’ αὑτὸ ἀγαθοῦ ἥδονται, ὡσ δὲ πρὸσ ἑαυτὸν ἔχει ὁ σπουδαῖοσ, καὶ πρὸσ τὸν φίλον ἕτεροσ γὰρ αὐτὸσ ὁ φίλοσ ἐστίν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 121:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION