헬라어 텍스트

헬라어 텍스트

헬라어 문장 내 검색 Language

ἀνάγκη γὰρ εἶναί τι τὸ γιγνόμενον καὶ ἐξ οὗ γίγνεται καὶ τούτων τὸ ἔσχατον ἀγένητον, εἴπερ ἵσταταί τε καὶ ἐκ μὴ ὄντοσ γενέσθαι ἀδύνατον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 3 96:2)
ἀλλ’ οὐ γὰρ ἦν δυνατὸν τὸ γεγονὸσ διὰ τῆσ βασιλικῆσ ἐξουσίασ ἀγένητον κατασκευάσαι.
(디오도로스 시켈로스, Library, book xvii, chapter 29 12:2)
ἀγένητον γάρ.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ, Kef. a'. QALHS 14:7)
λήψεσθαι μέντοι γε οὐκ εἰσ μακρὰν μετάνοιαν αὐτοὺσ ἐπίπονον, ὑφ’ ἧσ οὐδὲν μὲν ἀγένητον ἔσται τῶν ἐσομένων, ἐλεγχθήσονται δὲ καταφρονήσαντεσ καὶ βουλὰσ οὐκ εὐχαρίστουσ πρὸσ ἐμὲ καὶ τὴν σὴν προφητείαν λαβόντεσ.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 6 52:3)
πραττομένων οὐδὲν οὔθ’ ὧν ἄν τισ παρ’ αὐτῷ διανοηθῇ, ἕνα αὐτὸν ἀπέφηνε καὶ ἀγένητον καὶ πρὸσ τὸν ἀίδιον χρόνον ἀναλλοίωτον πάσησ ἰδέασ θνητῆσ κάλλει διαφέροντα καὶ δυνάμει μὲν ἡμῖν γνώριμον, ὁποῖοσ δὲ κατ’ οὐσίαν [ἐστὶν] ἄγνωστον.
(플라비우스 요세푸스, Contra Apionem, Φλαί̈ου Ιὠσήπου περὶ ἀρχαιότητοσ ἀντιρρητικὸσ λόγοσ β. 118:1)
ὁ δὲ μετὰ λόγου ἐπιχειρῶν κολάζειν οὐ τοῦ παρεληλυθότοσ ἕνεκα ἀδικήματοσ τιμωρεῖται ‐ οὐ γὰρ ἂν τό γε πραχθὲν ἀγένητον θείη ‐ ἀλλὰ τοῦ μέλλοντοσ χάριν, ἵνα μὴ αὖθισ ἀδικήσῃ μήτε αὐτὸσ οὗτοσ μήτε ἄλλοσ ὁ τοῦτον ἰδὼν κολασθέντα.
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Πρωταγόρας 125:1)
σωφρονιστύοσ ἕνεκα συνεπομένην προσεκτεισάτω, ὁ μὲν ἀνοίᾳ κακουργήσασ ἀλλοτρίᾳ, πειθοῖ διὰ νεότητα ἤ τι τοιοῦτον χρησάμενοσ, ἐλαφροτέραν, ὁ δὲ διὰ οἰκείαν ἄνοιαν ἢ δι’ ἀκράτειαν ἡδονῶν ἢ λυπῶν, ἐν φόβοισ δειλίασ ἤ τισιν ἐπιθυμίαισ ἢ φθόνοισ ἢ θυμοῖσ δυσιάτοισ γιγνόμενοσ, βαρυτέραν, οὐχ ἕνεκα τοῦ κακουργῆσαι διδοὺσ τὴν δίκην ‐ οὐ γὰρ τὸ γεγονὸσ ἀγένητον ἔσται ποτέ ‐ τοῦ δ’ εἰσ τὸν αὖθισ ἕνεκα χρόνον ἢ τὸ παράπαν μισῆσαι τὴν ἀδικίαν αὐτόν τε καὶ τοὺσ ἰδόντασ αὐτὸν δικαιούμενον, ἢ λωφῆσαι μέρη πολλὰ τῆσ τοιαύτησ συμφορᾶσ.
(플라톤, Laws, book 11 140:1)
ἀρχὴ δὲ ἀγένητον.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 128:1)
ἐπειδὴ δὲ ἀγένητόν ἐστιν, καὶ ἀδιάφθορον αὐτὸ ἀνάγκη εἶναι.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 128:4)
κινοῦν ἢ ψυχήν, ἐξ ἀνάγκησ ἀγένητόν τε καὶ ἀθάνατον ψυχὴ ἂν εἰή.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 131:1)
"καὶ γὰρ Ἐπίκουροσ, ὅταν λέγῃ τὸ πᾶν ἄπειρον εἶναι καὶ ἀγένητον καὶ ἄφθαρτον καὶ μήτ’ αὐξόμενον μήτε μειούμενον, ὡσ περὶ ἑνόσ τινοσ διαλέγεται τοῦ παντόσ·
(플루타르코스, Adversus Colotem, section 133)
"ἔστι δὲ τὸ μὲν δοξαστὸν ἀβέβαιον καὶ πλανητὸν ἐν πάθεσι πολλοῖσ καὶ μεταβολαῖσ τῷ φθίνειν καὶ αὔξεσθαι καὶ πρὸσ ἄλλον ἄλλωσ ἔχειν καὶ μηδ’ ἀεὶ πρὸσ τὸν αὐτὸν ὡσαύτωσ τῇ αἰσθήσει τοῦ νοητοῦ δ’ ἕτερον εἶδοσ, ἔστι γὰρ οὐλομελέσ τε καὶ ἀτρεμὲσ ἠδ’ ἀγένητον, ὡσ αὐτὸσ;
(플루타르코스, Adversus Colotem, section 1310)
τὸ μὲν γὰρ γεγενημένον οὐδὲ θεῷ δυνατόν ἐστι ποιῆσαι ἀγένητον.
(플루타르코스, Consolatio ad Apollonium, chapter, section 26 6:2)
αὐτὰ καὶ περὶ τοῦ κόσμου διανοούμενον ἐπίστασθαι μὲν ἀίδιον ὄντα καὶ ἀγένητον, τὸ δ’ ᾧ τρόπῳ συντέτακται καὶ διοικεῖται καταμαθεῖν οὐ ῥᾴδιον ὁρῶντα τοῖσ μήτε γένεσιν αὐτοῦ μήτε τῶν γενητικῶν σύνοδον ἐξ ἀρχῆσ προϋποθεμένοισ ταύτην τὴν ὁδὸν Ἰν τιμαεο πλατονισ.
(플루타르코스, De animae procreatione in Timaeo, section 3 2:1)
οὐδὲ γὰρ σοφιστῇ κραιπαλῶντι, πόθεν γε δὴ Πλάτωνι, τοιαύτην ἄν τισ ἀναθείη, περὶ οὓσ ἐσπουδάκει μάλιστα τῶν λόγων, ταραχὴν καὶ ἀνωμαλίαν, ὥστε τὴν αὐτὴν φύσιν ὁμοῦ καὶ ἀγένητον ἀποφαίνειν καὶ γενομένην, ἀγένητον μὲν ἐν Φαίδρῳ τὴν ψυχὴν ἐν δὲ Τιμαίῳ γενομένην.
(플루타르코스, De animae procreatione in Timaeo, section 8 2:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION