헬라어 문장 내 검색 Language

ἔστι δέ τισ Νύση, ὕπατον ὄροσ, ἀνθέον ὕλῃ, τηλοῦ Φοινίκησ, σχεδὸν Αἰγύπτοιο ῥοάων, καί οἱ ἀναστήσουσιν ἀγάλματα πόλλ’ ἐνὶ νηοῖσ.
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Διώνυσον 1:4)
Διόνυσον δὲ Ζεὺσ εἰσ ἔριφον ἀλλάξασ τὸν Ἥρασ θυμὸν ἔκλεψε, καὶ λαβὼν αὐτὸν Ἑρμῆσ πρὸσ νύμφασ ἐκόμισεν ἐν Νύσῃ κατοικούσασ τῆσ Ἀσίασ, ἃσ ὕστερον Ζεὺσ καταστερίσασ ὠνόμασεν Υἅδασ.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 3, chapter 4 3:12)
καὶ ἐπειδὴ ἐκύει ἡ Σεμέλη, ὁ Ζεὺσ βουλόμενοσ ἀμφότερα αὐτὸσ ᾧ Διονύσῳ γενέσθαι, πατήρ τε καὶ μήτηρ, τὴν μὲν Σεμέλην ἐκ τῆσ γῆσ εἰσ τὸν Ὄλυμπον κομίζει διὰ πυρὸσ, αὐτὸσ δὲ ἀναλαβὼν τὰσ αὑτοῦ γονὰσ ἐρραψάμενοσ τῷ μηρῷ ἐφόρει δέκα μῆνασ ἐξ ἀρχῆσ, δίαιταν ἔχων ἐν Νύσῃ τῇ ὑπὲρ Αἰθιοπίασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Διόνυσος 2:1)
Ὡσ δὲ ἐπέβη τῇ Νύσῃ Ἀλέξανδροσ, ἐκπέμπουσι παῤ αὐτὸν οἱ Νυσαῖοι τὸν κρατιστεύοντα σφῶν, ὄνομα δὲ ἦν αὐτῷ Ἄκουφισ, καὶ ξὺν αὐτῷ πρέσβεισ τῶν δοκιμωτάτων τριάκοντα, δεησομένουσ Ἀλεξάνδρου ἀφεῖναι τῷ θεῷ τὴν πόλιν.
(아리아노스, Anabasis, book 5, chapter 1 3:1)
γενέσθαι δὲ καὶ φιλογέωργον τὸν Ὄσιριν, καὶ τραφῆναι μὲν τῆσ εὐδαίμονοσ Ἀραβίασ ἐν Νύσῃ πλησίον Αἰγύπτου Διὸσ ὄντα παῖδα, καὶ τὴν προσηγορίαν ἔχειν παρὰ τοῖσ Ἕλλησιν ἀπό τε τοῦ πατρὸσ καὶ τοῦ τόπου Διόνυσον ὀνομασθέντα.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 1, chapter 15 6:1)
μεμνῆσθαι δὲ τῆσ Νύσησ καὶ τὸν ποιητὴν ἐν τοῖσ ὕμνοισ, ὅτι περὶ τὴν Αἴγυπτον γέγονεν, ἐν οἷσ λέγει ἔστι δέ τισ Νύση, ὕπατον ὄροσ ἀνθέον ὕλῃ, τηλοῦ Φοινίκησ, σχεδὸν Αἰγύπτοιο ῥοάων.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 1, chapter 15 7:1)
φυτεῦσαι δὲ καὶ κιττὸν ἐν τῇ παρ’ Ἰνδοῖσ Νύσῃ, καὶ διαμένειν τοῦτο τὸ φυτὸν ἐν ἐκείνῳ μόνῳ τῷ τόπῳ τῶν τε κατὰ τὴν Ἰνδικὴν καὶ τὴν ὅμορον χώραν.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 1, chapter 19 7:2)
οὐκ ἀγνοῶ δὲ διότι τινὲσ τῶν συγγραφέων ἀποφαίνονται τοὺσ τάφουσ τῶν θεῶν τούτων ὑπάρχειν ἐν Νύσῃ τῆσ Ἀραβίασ, ἀφ’ ἧσ καὶ Νυσαῖον τὸν Διόνυσον ὠνομάσθαι.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 1, chapter 27 3:1)
τῶν δὲ ποιητῶν τινεσ, ὧν ἐστι καὶ Ἀντίμαχοσ, ἀποφαίνονται τὸν Λυκοῦργον οὐ Θρᾴκησ, ἀλλὰ τῆσ Ἀραβίασ γεγονέναι βασιλέα, καὶ τῷ τε Διονύσῳ καὶ ταῖσ βάκχαισ τὴν ἐπίθεσιν ἐν τῇ κατὰ τὴν Ἀραβίαν Νύσῃ πεποιῆσθαι.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 65 7:1)
μαρτυρεῖ δὲ τοῖσ ὑφ’ ἡμῶν λεγομένοισ καὶ ὁ ποιητὴσ ἐν τοῖσ ὕμνοισ, λέγων περὶ τῶν ἀμφισβητούντων τῆσ τούτου γενέσεωσ καὶ ἅμα τεκνωθῆναι παρεισάγων αὐτὸν ἐν τῇ κατὰ τὴν Ἀραβίαν Νύσῃ, οἱ μὲν γὰρ Δρακάνῳ δ’, οἱ δ’ Ἰκάρῳ ἠνεμοέσσῃ φάσ’, οἱ δ’ ἐν Νάξῳ, δῖον γένοσ, εἰραφιῶτα, οἱ δέ σ’ ἐπ’ Ἀλφειῷ ποταμῷ βαθυδινήεντι κυσαμένην Σεμέλην τεκέειν Διὶ τερπικεραύνῳ, ἄλλοι δ’ ἐν Θήβῃσιν, ἄναξ, σε λέγουσι γενέσθαι, ψευδόμενοι·
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 66 3:2)
ἔστι δέ τισ Νύση, ὕπατον ὄροσ, ἀνθέον ὕλῃ, τηλοῦ Φοινίκησ, σχεδὸν Αἰγύπτοιο ῥοάων.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 66 3:4)
εἰσ τοῦτο οὖν τὸ ἄντρον τὸν Ἄμμωνα παραγενόμενον παραθέσθαι τὸν παῖδα καὶ παραδοῦναι τρέφειν Νύσῃ, μιᾷ τῶν Ἀρισταίου θυγατέρων·
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 70 1:1)
οὐ μὴν ἀλλὰ τὸν Διόνυσον ἐν τῇ Νύσῃ τρεφόμενον καὶ μετέχοντα τῶν καλλίστων ἐπιτηδευμάτων μὴ μόνον γενέσθαι τῷ κάλλει καὶ τῇ ῥώμῃ διάφορον, ἀλλὰ καὶ φιλότεχνον καὶ πρὸσ πᾶν τὸ χρήσιμον εὑρετικόν.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 70 7:1)
ἔπειτα τὸ παιδίον ἀναλαβόντα τὸν Δία παραδοῦναι τῷ Ἑρμῇ, καὶ προστάξαι τοῦτο μὲν ἀποκομίσαι πρὸσ τὸ ἄντρον τὸ ἐν τῇ Νύσῃ, κείμενον μεταξὺ Φοινίκησ καὶ Νείλου, ταῖσ δὲ νύμφαισ παραδοῦναι τρέφειν καὶ μετὰ πολλῆσ σπουδῆσ ἐπιμέλειαν αὐτοῦ ποιεῖσθαι τὴν ἀρίστην.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 4, chapter 2 3:3)
διὸ καὶ τραφέντα τὸν Διόνυσον ἐν τῇ Νύσῃ τυχεῖν τῆσ προσηγορίασ ταύτησ ἀπὸ Διὸσ καὶ Νύσησ.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 4, chapter 2 4:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION