헬라어 문장 내 검색 Language

Ὅτι Ῥωμαῖοι τοῦ Φιλίππου τοῦ Μακεδόνοσ τοῦ πολεμήσαντοσ αὐτοῖσ πέρι πάμπαν ἐπολυπραγμόνουν οὐδέν, οὐδὲ σφίσιν ἐνθύμιοσ ἦν ὅλωσ πονουμένησ ἔτι τῆσ Ἰταλίασ ὑπὸ Ἀννίβου τοῦ Καρχηδονίων στρατηγοῦ, καὶ αὐτοὶ μεγάλοισ στρατοῖσ Λιβύην καὶ Καρχηδόνα καὶ Ἰβηρίαν περικαθήμενοι, καὶ καθιστάμενοι Σικελίαν.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter1)
ὡσ γὰρ δὴ μετῄει τὰσ τῇδε Ἑλληνίδασ πόλεισ, οἱ μὲν πλέονεσ αὐτῷ προσετίθεντο καὶ φρουρὰσ ἐσεδέχοντο δέει τῷ τῆσ ἁλώσεωσ, Σμυρναῖοι δὲ καὶ Λαμψακηνοὶ καὶ ἕτεροι ἔτι ἀντέχοντεσ ἐπρεσβεύοντο ἐσ Φλαμινῖνον τὸν Ῥωμαίων στρατηγόν, ἄρτι Φιλίππου τοῦ Μακεδόνοσ μεγάλῃ μάχῃ περὶ Θετταλίαν κεκρατηκότα·
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 1 2:2)
" τοσαῦτα μὲν ἐδήλου τὸ διάγραμμα, αὐτὸσ δὲ ὁ Πομπήιοσ ἐπὶ ἁρ́ματοσ ἦν, καὶ τοῦδε λιθοκολλήτου, χλαμύδα ἔχων, ὥσ φασιν, Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνοσ, εἴ τῳ πίστον ἐστιν·
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 17 4:11)
εἰ δ’ ὀρθὴ δόξα τοῦ Θασίου ξένου ἤτοι Μακεδόνοσ γε, ὃσ ἔφη ποτὲ παιᾶνα δόξαι ᾄδειν ὑπ’ ἐμοῦ πεποιημένον, εἶναι δ’ αὐτῷ τοῦτο ἐπᾳδόμενον, ἰὴ Παιὰν Ἥρακλεσ Ἀσκληπιὲ, εἰ ταῦτ’ ἀληθῆ καὶ κύρια, καλὸν ἄν τι χρῆμα καὶ τοῦτο συζυγίασ πεφηνὸσ, ὁ καλλίνικοσ ἅμα τῷ σωτῆρι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἡρακλῆς 6:1)
Μακεδόνοσ αἰχμάλωτον γεγενημένον.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 47 7:1)
οὐχ ἵν’ εὐεργέτημά τι καταλογίσηται πρὸσ ὑμᾶσ γελοῖον γὰρ ἂν εἰή τοῦτο τὸ εὐεργέτημα, ἀλλ’ ἵν’ ἐνδείξηται ἅπασι τοῖσ Ἕλλησιν ὅτι Ἀθηναῖοι τὰ ἐν τῇ θαλάττῃ χωρία ἀγαπῶσι παρὰ τοῦ Μακεδόνοσ λαμβάνοντεσ.
(데모스테네스, Speeches, Περὶ Ἁλοννήσου 8:2)
ἀλλ’ οὐχ ὑπὲρ Φιλίππου καὶ ὧν ἐκεῖνοσ πράττει νῦν, οὐχ οὕτωσ ἔχουσιν, οὐ μόνον οὐχ Ἕλληνοσ ὄντοσ οὐδὲ προσήκοντοσ οὐδὲν τοῖσ Ἕλλησιν, ἀλλ’ οὐδὲ βαρβάρου ἐντεῦθεν ὅθεν καλὸν εἰπεῖν, ἀλλ’ ὀλέθρου Μακεδόνοσ, ὅθεν οὐδ’ ἀνδράποδον σπουδαῖον οὐδὲν ἦν πρότερον πρίασθαι.
(데모스테네스, Speeches, Κατὰ Φιλίππου Γ 36:2)
ἐκ δὴ τούτων πότερα πειθόμεθα τοῖσ κοινοῖσ προστάγμασι πολεμίοισ αὐτοῖσ χρώμενοι, ἢ βδελυρεύσεταί τισ οὐ φάσκων, τούτων τῶν μισθοφορούντων παρὰ τοῦ Μακεδόνοσ, τῶν καθ’ ὑμῶν πεπλουτηκότων;
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τῶν πρὸσ Ἀλέξανδρον Συνθηκῶν 14:2)
ἐπειδὴ ὁ δᾶμοσ ὁ Ἀθαναίων ἔν τε τοῖσ προγενομένοισ καιροῖσ εὐνοέων διατελεῖ Βυζαντίοισ καὶ τοῖσ συμμάχοισ καὶ συγγενέσι Περινθίοισ καὶ πολλὰσ καὶ μεγάλασ χρείασ παρέσχηται, ἔν τε τῷ παρεστακότι καιρῷ Φιλίππω τῶ Μακεδόνοσ ἐπιστρατεύσαντοσ ἐπὶ τὰν χώραν καὶ τὰν πόλιν ἐπ’ ἀναστάσει Βυζαντίων καὶ Περινθίων καὶ τὰν χώραν δαίοντοσ καὶ δενδροκοπέοντοσ, βοαθήσασ πλοίοισ ἑκατὸν καὶ εἴκοσι καὶ σίτῳ καὶ βέλεσι καὶ ὁπλίταισ ἐξείλετο ἁμὲ ἐκ τῶν μεγάλων κινδύνων καὶ ἀποκατέστασε τὰν πάτριον πολιτείαν καὶ τὼσ νόμωσ καὶ τὼσ τάφωσ, δεδόχθαι τῷ δάμῳ τῷ Βυζαντίων καὶ Περινθίων Ἀθαναίοισ δόμεν ἐπιγαμίαν, πολιτείαν, ἔγκτασιν γᾶσ καὶ οἰκιᾶν, προεδρίαν ἐν τοῖσ ἀγῶσι, πόθοδον ποτὶ τὰν βωλὰν καὶ τὸν δᾶμον πράτοισ πεδὰ τὰ ἱερά, καὶ τοῖσ κατοικεῖν ἐθέλουσι τὰν πόλιν ἀλειτουργήτοισ ἦμεν πασᾶν τᾶν λειτουργιᾶν·
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τοῦ Στεφάνου 127:1)
οὐ μόνον γὰρ τὴν ὕστερον ὑπ’ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνοσ κατακτηθεῖσαν χώραν ἐπῆλθεν, ἀλλὰ καί τινα τῶν ἐθνῶν ὧν ἐκεῖνοσ οὐ παρέβαλεν εἰσ τὴν χώραν.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 1, chapter 55 3:1)
Εὐρυσθεὺσ δ’ ἀχθεισῶν πρὸσ αὐτὸν τῶν ἵππων ταύτασ μὲν ἱερὰσ ἐποίησεν Ἥρασ, ὧν τὴν ἐπιγονὴν συνέβη διαμεῖναι μέχρι τῆσ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνοσ βασιλείασ.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 4, chapter 15 4:1)
ὁμοίωσ δὲ καὶ κατὰ τοὺσ νεωτέρουσ χρόνουσ ἐπὶ πολλῶν καταστρεφόντων τὸν βίον ἱστορεῖται γεγονέναι τὸ προειρημένον καὶ μάλιστα ἐπὶ τῆσ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνοσ τελευτῆσ.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, Books XVIII-XX, book 18, chapter 1 3:1)
ἀναβοήσαντοσ δὲ τοῦ πλήθουσ διά τε τὸ παράδοξον καὶ τὴν ὑπερβολὴν τῆσ ἀνδραγαθίασ ὁ μὲν βασιλεὺσ προσέταξεν ἀφεῖναι καὶ τὴν θέαν διαλύσασ ἀπηλλάγη, δυσφορῶν ἐπὶ τῇ τοῦ Μακεδόνοσ ἥττῃ.
(디오도로스 시켈로스, Library, book xvii, chapter 100 11:1)
τοῦτον μὲν οἱ Γελῷοι κατὰ τὸν τοῦ θεοῦ χρησμὸν ἀνέθηκαν, οἱ δὲ Τύριοι καθ’ ὃν καιρὸν ὕστερον ὑπ’ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνοσ ἐπολιορκοῦντο, καθύβριζον ὡσ συναγωνιζόμενον τοῖσ πολεμίοισ·
(디오도로스 시켈로스, Library, book xiii, chapter 108 6:2)
οὗτοσ δὲ καταντήσασ εἰσ Λάρισσαν, καὶ καταλαβὼν τὴν ἀκρόπολιν φρουρουμένην ὑπὸ Ἀλεξάνδρου τοῦ Μακεδόνοσ, ταύτην μὲν παρέλαβεν, εἰσ δὲ τὴν Μακεδονίαν παρελθὼν καὶ συμμαχίαν ποιησάμενοσ πρὸσ Ἀλέξανδρον τὸν τῶν Μακεδόνων βασιλέα, ὅμηρον ἔλαβε παρ’ αὐτοῦ τὸν ἀδελφὸν Φίλιππον, ὃν ἐξέπεμψεν εἰσ τὰσ Θήβασ.
(디오도로스 시켈로스, Library, book xv, chapter 67 5:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION