헬라어 문장 내 검색 Language

"μετὰ δὲ τὴν φυγὴν κυρίουσ Ἀθηναίουσ ποιήσασ τοῦ Ἑλλησπόντου καὶ πλείουσ τῶν πεντακισχιλίων Πελοποννησίουσ λαβὼν ἀνέπεμψεν εἰσ τὰσ Ἀθήνασ, κατιών τε μετὰ ταῦτα εἰσ τὴν πατρίδα ἐστεφάνωσε τὰσ Ἀττικὰσ τριήρεισ θαλλῷ καὶ μίτραισ καὶ ταινίαισ, καὶ ἀναψάμενοσ τὰσ αἰχμαλώτουσ ναῦσ ἠκρωτηριασμένασ εἰσ διακοσίασ ἱππαγωγούσ τε ἄγων σκύλων καὶ ὅπλων Λακωνικῶν καὶ Πελοποννησιακῶν μεστὰσ εἰσέπλει.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 47 3:19)
ἑξῆσ δὲ λεκτέον καὶ περὶ τῶν Λακωνικῶν συμποσίων.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 151)
Ἡρόδοτοσ μὲν οὖν ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν ἱστοριῶν περὶ τῆσ Μαρδονίου παρασκευῆσ λέγων καὶ μνημονεύσασ Λακωνικῶν συμποσίων φησί·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 152)
ἔτι δὲ οἶμαι τὴν παρακλητικήν, οἱά ἡ τῶν Λακωνικῶν ἐμβατηρίων, μάλα πρέπουσα τῇ Λυκούργου πολιτείᾳ καὶ τοῖσ ἐπιτηδεύμασιν ἐκείνοισ·
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ β. 73:1)
τὸν δέ γε ἀνδρεῖον καὶ φιλάνθρωπον καὶ τοῖσ ὑπηκόοισ εὔνουν καὶ τιμῶντα μὲν τὴν ἀρετὴν καὶ συναγωνιῶντα μή τινοσ τῶν ἀγαθῶν δόξῃ φαυλότεροσ, τοὺσ δὲ ἀδίκουσ μετανοεῖν ἀναγκάζοντα, τοῖσ δὲ ἀσθενέσιν ἀρήγοντα, τῆσ ἀρετῆσ ἀγάμενοσ ὡσ τὸ πολὺ μὲν ἄγει πρὸσ γῆρασ, καθάπερ ἀκούομεν Κῦρόν τε καὶ Δηιόκην τὸν Μῆδον καὶ Ἰδάνθυρσον τὸν Σκύθην καὶ Λεύκωνα καὶ πολλοὺσ τῶν Λακωνικῶν βασιλέων καὶ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ πρότερόν τινασ·
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ β. 95:1)
Ἐπιδαύρου δὲ σταδίουσ ἑκατὸν ἀπέχει Ζάραξ, ἄλλωσ μὲν εὐλίμενον χωρίον, τῶν δὲ Ἐλευθερολακώνων μάλιστα τοῦτο ἐκτετρύχωται, ἐπεὶ καὶ Κλεώνυμοσ ὁ Κλεομένουσ τοῦ Ἀγησιπόλιδοσ μόνον τοῦτο τῶν Λακωνικῶν πολισμάτων ἐποίησεν ἀνάστατον·
(파우사니아스, Description of Greece, Λακωνικά, chapter 24 2:1)
καὶ προῆγε τὸν νεανίσκον εἰσ ταὐτὸ καὶ συνήρα καὶ συνέπραττε, τῶν Λακωνικῶν ἐρώτων οὐδὲν αἰσχρόν, αἰδῶ δὲ πολλὴν καὶ φιλοτιμίαν καὶ ζῆλον ἀρετῆσ ἐχόντων, ὡσ ἐν τοῖσ περὶ Λυκούργου γέγραπται.
(플루타르코스, Agesilaus, chapter 20 6:2)
ἦν δὲ τότε τῶν Λακωνικῶν πλούτων ἐν ταῖσ γυναιξὶ τὸ πλεῖστον, καὶ τοῦτο τὴν πρᾶξιν τῷ Ἄγιδι δύσεργον καὶ χαλεπὴν ἐποίησεν.
(플루타르코스, Agis, chapter 7 3:1)
Πυθαγόρου δὲ τὸν Σπαρτιάτην Ὀλύμπια νενικηκότα στάδιον ἐπὶ τῆσ ἑκκαιδεκάτησ Ὀλυμπιάδοσ, ἧσ ἔτει τρίτῳ Νομᾶσ εἰσ τὴν βασιλείαν κατέστη, πλανηθέντα περὶ τὴν Ἰταλίαν συγγενέσθαι τῷ Νομᾷ καὶ συνδιακοσμῆσαι τὴν πολιτείαν, ὅθεν οὐκ ὀλίγα τοῖσ Ῥωμαϊκοῖσ ἐπιτηδεύμασι τῶν Λακωνικῶν ἀναμεμῖχθαι Πυθαγόρου διδάξαντοσ, ἄλλωσ δὲ Νομᾶσ γένοσ μὲν ἦν ἐκ Σαβίνων, Σαβῖνοι δὲ βούλονται Λακεδαιμονίων ἑαυτοὺσ ἀποίκουσ γεγονέναι.
(플루타르코스, Numa, chapter 1 3:1)
τῆσ δὲ τῶν Λοκρῶν νομογραφίασ μνησθεὶσ Ἔφοροσ, ἣν Ζάλευκοσ συνέταξεν ἔκ τε τῶν Κρητικῶν νομίμων καὶ Λακωνικῶν καὶ ἐκ τῶν Ἀρεοπαγιτικῶν, φησὶν ἐν τοῖσ πρώτοισ καινίσαι τοῦτο τὸν Ζάλευκον ὅτι, τῶν πρότερον τὰσ ζημίασ τοῖσ δικασταῖσ ἐπιτρεψάντων ὁρίζειν ἐφ’ ἑκάστοισ τοῖσ ἀδικήμασιν, ἐκεῖνοσ ἐν τοῖσ νόμοισ διώρισεν, ἡγούμενοσ τὰσ μὲν γνώμασ τῶν δικαστῶν οὐχὶ τὰσ αὐτὰσ εἶναι περὶ τῶν αὐτῶν, τὰσ δὲ ζημίασ δεῖν εἶναι τὰσ αὐτάσ·
(스트라본, 지리학, Book 6, chapter 1 16:9)

SEARCH

MENU NAVIGATION