Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

αὐτὰρ ἐυπλόκαμοι Χάριτεσ καὶ ἐύφρονεσ Ὧραι Ἁρμονίη θ’ Ἥβη τε Διὸσ θυγάτηρ τ’ Ἀφροδίτη ὀρχεῦντ’ ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρασ ἔχουσαι·
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Ἀπόλλωνα [Δήλιον], [Εἲσ Ἀπόλλωνα Πύθιον] 2:6)
ἀλλ’ ὅτε δὴ μῆνέσ τε καὶ ἡμέραι ἐξετελεῦντο ἂψ περιτελλομένου ἔτεοσ καὶ ἐπήλυθον ὡρ͂αι, ἣ δ’ ἔτεκ’ οὔτε θεοῖσ ἐναλίγκιον οὔτε βροτοῖσι, δεινόν τ’ ἀργαλέον τε Τυφάονα, πῆμα βροτοῖσιν.
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Ἀπόλλωνα [Δήλιον], [Εἲσ Ἀπόλλωνα Πύθιον] 20:1)
τὴν δὲ χρυσάμπυκεσ Ὧραι δέξαντ’ ἀσπασίωσ, περὶ δ’ ἄμβροτα εἵματα ἕσσαν·
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Ἀφροδίτην 2:2)
δειρῇ δ’ ἀμφ’ ἁπαλῇ καὶ στήθεσιν ἀργυφέοισιν ὁρ́μοισι χρυσέοισιν ἐκόσμεον, οἷσί περ αὐταὶ Ὧραι κοσμείσθην χρυσάμπυκεσ, ὁππότ’ ἰοιέν ἐσ χορὸν ἱμερόεντα θεῶν καὶ δώματα πατρόσ.
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Ἀφροδίτην 2:5)
ὡρ͂αι δὲ καὶ χῶραι καὶ ἡλικίαι φέρουσι, αἵπερ καὶ τὰ κατὰ τὰσ κοίλασ φλέβασ.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΟΞΕΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιβ’. Περὶ Σατυριάσεωσ.194)
ἡλικίη δὲ ἀκμὴ, ἔτι δὲ μᾶλλον γῆρασ· αἱ δὲ ἄλλαι ὡρ͂αι καὶ αἱ ἡλικίαι οὔτε ξυνεχέωσ καὶ ἥκιστα κτείνουσι.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΟΞΕΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιβ’. Περὶ Σατυριάσεωσ.211)
ὡρ͂αί τε καθ’ ἕκαστον ἔτοσ ἐκ περιτροπῆσ γῆν τὴν πᾶσαν ἐπέρχονται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Δία 7:3)
καὶ τοσοῦτον τοὺσ ἄλλουσ ἐνίκα ποιηταῖσ, λογογράφοισ, ἅπασι τοῖσ ἄνθεσιν ὅσοισ αἱ ὡρ͂αι, φασὶ, φύουσι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἐπὶ Ἀλεξάνδρῳ ἐπιτάφιος 7:2)
ἄγεται δὲ ἐκ πάσησ γῆσ καὶ θαλάττησ ὅσα ὡρ͂αι φύουσι καὶ χῶραι ἕκασται φέρουσι καὶ ποταμοὶ καὶ λίμναι καὶ τέχναι Ἑλλήνων καὶ βαρβάρων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 4:5)
μόνον δὲ Αἰγαῖον οὐδὲ ἀτρύγετον ἔξεστιν εἰπεῖν, οὐ γὰρ γυμνὸσ οὐδὲ ἄκαρπόσ ἐστιν, ἀλλὰ διαφερόντωσ μὲν εὐοίνοσ, εὔφοροσ καὶ σίτου καὶ πάντων ὁπόσα ὡρ͂αι φύουσιν, εὐίχθυσ δὲ καὶ εὔθηροσ οἱάν μάλιστα Ὅμηροσ εἶναι ἔφη τὴν τῶν εὐδαιμόνων δεῖν θάλατταν, χρείασ πάσασ καὶ πάσασ ἡδονὰσ καὶ θεάματα ἔχων, μεστὸσ μὲν λιμένων, μεστὸσ δὲ ἱερῶν, μεστὸσ δ’ αὐλῶν καὶ παιάνων καὶ πηγῶν καὶ ποταμῶν, Διονύσου μὲν τροφεὺσ ὢν, Διοσκούροισ δὲ καὶ Νύμφαισ ὁμοίωσ κεχαρισμένοσ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸ Αἰγαῖον πέλαγος 5:3)
καίτοι εἰ ἀντεστρέφοντο αἱ ὡρ͂αι τοῦ ἔτουσ ἐν τοῖσ τόποισ τούτοισ, ὁμοίωσ μὲν ἂν πρὸσ μεσημβρίαν ἀπιόντοσ τοῦ ἡλίου καὶ χειμῶνα ποιοῦντοσ ταύτῃ θέροσ ἦν κατ’ Αἴγυπτον καὶ τὴν τοῦ Νείλου λῆξιν, ὁμοίωσ δ’ ἂν πρὸσ ἄρκτον ἐπανιόντοσ ἐπλεονέκτει θέρμῃ τὰ πρόσβορρα, ὃ πολλοῦ δεῖν οὕτωσ ἔχειν φαίνεται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Αἰγύπτιος 12:3)
εἴπερ οἱ τῶν ὅλων κύριοι θεοί τε καὶ δαίμονεσ οὐ μόνον οἷσ τὸ πᾶν ἐξ ἀρχῆσ ὑπεστήσαντο, μεγάλην καὶ θαυμαστήν τινα ταύτην εἰσήνεγκάν τε καὶ προὔφηναν λειτουργίαν τῷ βίῳ, ἀλλὰ καὶ νῦν οὐχ ἥκιστα τοῦτο δρῶσιν οἷσ ἡμῶν τοσοῦτον αὐτοῖσ ἑκάστοτε μέλει καὶ οὕτω κηδομένωσ ἔχουσιν ὡσ μηδὲν τῶν εἰσ ἡμετέραν σύστασιν καὶ σωτηρίαν ἡκόντων μηδὲ καθ’ ὅντινα δήποτε τρόπον ἐλλείπειν, ἀλλ’ ἀπὸ πολλοῦ τοῦ μείζονοσ ἢ ὥστε καὶ προσδοκᾶν ἐξεῖναι τὰ παρ’ ἑαυτῶν χορηγεῖν, δι’ ἀλλήλων ἄμφω δεικνύντεσ, διὰ μὲν τῆσ ἀκαμάτου καὶ συνεχοῦσ ταύτησ προνοίασ τὸ δημιουργοὶ γεγενῆσθαι, διὰ δ’ αὖ τοῦ γενέσθαι δημιουργοὶ τὸ καὶ πρὸσ ἀνάγκην ἔχειν ἡμῶν ὅσαι ὡρ͂αι φροντίζειν, ἵνα μὴ δίχα τῆσ τούτων προνοίασ εἰσ τὸ μηδὲν ἥκωμεν, καθάπερ τι σκάφοσ κυβερνητῶν ἀποροῦν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 12:1)
οἷσ δ’ οὐ χθὲσ καὶ πρώην, ἀλλ’ ἄνωθεν καὶ ἐξ ἀρχῆσ οὖσαν τῇ πόλει οὐδενὸσ ἠξίωσαν λόγου πρὸσ τὸ ταύτην ἐκτρῖψαι, πᾶσαν δὲ μᾶλλον ποιοῦνται σπουδὴν, ταύτην ὅσαι ὡρ͂αι συνιστάναι τε καὶ συναύξειν, δι’ ὧν ἑκάστοτε πλείστουσ ἐπὶ τῷ ταύτησ τυχεῖν εὖ ποιεῖν τὴν πόλιν προτρέπονται, ἄτοπον ἂν εἰή καὶ τοῖσ θεοῖσ ἀτεχνῶσ πολεμοῦν ἁκεῖνοι καλῶσ ἔχειν ἔγνωσαν, ταῦθ’ ἡμᾶσ διαβάλλειν, ὥσπερ ἢ τῶν θεῶν ἀμείνουσ ἀξιοῦντασ εἶναι πρὸσ τὸ τὰ δέοντα ξυνορᾶν, ἢ ὡσ τὰ χείρω τιμῶσιν ἐκεῖνοι δεικνύντασ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 38:1)
ἅμα γὰρ ὡρ͂αι καὶ ἀριθμὸσ τοιοσδί·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 138:2)
διὸ καὶ ὡρ͂αι καὶ χρόνοι καὶ διαθέσεισ καὶ ἡλικίαι ἐκ τούτων φανεραί, ποῖαι εὐκίνητοι πρὸσ ὀργὴν καὶ ποῦ καὶ πότε, καὶ ὅτε μᾶλλον ἐν τούτοισ εἰσί, μᾶλλον καὶ εὐκίνητοι.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 2, chapter 2 11:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION