Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

εἰ τοίνυν τισ καὶ τοιοῦτοσ ἐγγένοιτο οἱο͂σ ῥητορικὴν ἔχων εἰσ μὲν δήμουσ ῥᾳδίωσ μὴ εἰσιέναι, μηδὲ περὶ πολιτείασ ἀμφισβητεῖν ὁρῶν ἑτέρωσ ἔχοντα τὰ πράγματα, καὶ ταῦτα οὐκ ἐν ὑστάτοισ ὢν δόξησ ἕνεκα καὶ τιμῶν καὶ τῶν ἐπικαίρων φιλοτιμιῶν, αὐτὸσ δὲ ἐφ’ ἑαυτοῦ τοῖσ λόγοισ χρῷτο, τὴν αὐτῶν φύσιν καὶ τὸ ἐν αὐτοῖσ καλὸν τετιμηκὼσ, καὶ θεὸν ἡγεμόνα καὶ προστάτην ἐπιγραψάμενοσ τοῦ τε βίου καὶ τῶν λόγων, οὐδὲ τούτῳ χαλεπὸν πρὸσ Πλάτωνα ἀντειπεῖν, ἀλλ’ οὗτοσ ἂν καὶ πολὺ καλλίστων καὶ δικαιοτάτων εὐπορήσειε λόγων, ὅτι, ὦ θαυμάσιε, ἐγὼ ταύτην τὴν δύναμιν ἐξ ἀρχῆσ ἐτίμησα καὶ περὶ πλείστου πάντων κερδῶν καὶ πραγμάτων ἐποιησάμην, οὐχ ἵνα τὸν δῆμον κολακεύω οὐδ’ ἵνα τῶν πολλῶν στοχάζωμαι οὐδὲ ἀργυρίου χάριν, ἀλλὰ καὶ ὅστισ πρὸσ τοῦτο ὁρᾷ καὶ τῶν διδόντων ἐστὶ, μισθωτὸν καλῶ τοῦτον, οὐ ῥήτορα, καὶ πολλοῖσ ἑτέροισ φημὶ λελοιπέναι τόπον ἀμφισβητεῖν εὐδαιμονίασ, εἰ ταύτῃ σεμνύνεται, ἀλλ’ ὑπ’ αὐτῶν τῶν λόγων ἀχθεὶσ καὶ νομίσασ εἶναι πρέπον ἀνθρώπῳ κτῆμα λόγουσ καλοὺσ, οὕτωσ ἐργάζομαι κατὰ δύναμιν τὴν ἐμαυτοῦ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 107:1)
τῶν πολιτῶν θ’ οὓσ μὲν ἴσμεν εὐγενεῖσ καὶ σώφρονασ ἄνδρασ ὄντασ καὶ δικαίουσ καὶ καλούσ τε κἀγαθοὺσ καὶ τραφέντασ ἐν παλαίστραισ καὶ χοροῖσ καὶ μουσικῇ, προυσελοῦμεν, τοῖσ δὲ χαλκοῖσ καὶ ξένοισ καὶ πυρρίαισ καὶ πονηροῖσ κἀκ πονηρῶν εἰσ ἅπαντα χρώμεθα ὑστάτοισ ἀφιγμένοισιν, οἷσιν ἡ πόλισ πρὸ τοῦ οὐδὲ φαρμακοῖσιν εἰκῇ ῥᾳδίωσ ἐχρήσατ’ ἄν.
(아리스토파네스, Frogs, Parabasis, antepirrheme3)
καὶ μὴν ἐμαυτὸν μέν γε τὴν ποίησιν οἱο͂́σ εἰμι, ἐν τοῖσιν ὑστάτοισ φράσω, τοῦτον δὲ πρῶτ’ ἐλέγξω, ὡσ ἦν ἀλαζὼν καὶ φέναξ οἱοίσ τε τοὺσ θεατὰσ ἐξηπάτα μώρουσ λαβὼν παρὰ Φρυνίχῳ τραφέντασ.
(아리스토파네스, Frogs, Agon, Epirrheme1)
εὖ γὰρ ἴστε ὅτι οὐ μεγίστη τῶν πόλεων οὖσα οὐδὲ πλεῖστον χρόνον οἰκουμένη πολλῶν γνωριμωτέρα ἐστὶ καὶ παρὰ τοῖσ ἄλλοισ ἀνθρώποισ, καὶ σχεδόν τι πρὸσ ἅπαντασ ἀγωνιουμένουσ τοὺσ Ἕλληνασ πάλαι παρέχει τοὺσ αὑτῆσ πολίτασ οὐκ ἐν τοῖσ ὑστάτοισ οὐδ̓ ἐν τοῖσ τρίτοισ ἢ δευτέροισ ἀριθμουμένουσ.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΦΙΛΟΦΡΟΝΗΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΣΗΓΟΥΜΕΝΗΝ ΑΥΤΩΙ ΤΙΜΑΣ. 17:1)
τὴν μὲν ἐπιβουλὴν τῶν δέκα ὁρᾶτε, ὦ πατέρεσ, οἳ κατ’ ἀρχάσ τ’ οὐκ ἐπέτρεψάν μοι λέγειν ὅσα προῃρούμην πρὸσ ὑμᾶσ, καὶ νῦν ἐν τοῖσ ὑστάτοισ ἀποδεδώκασι λόγον ἐνθυμηθέντεσ, ὅπερ εἰκόσ, ὅτι τῇ τε Κλαυδίου γνώμῃ προσθέμενοσ οὐδὲν ὠφελήσω τὸ κοινὸν ὀλίγων αὐτῇ συνειρηκότων·
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 19 2:1)
‐ μεθέξεισ οὐκ ἐν ὑστάτοισ κακοῦ.
(에우리피데스, Ion, episode10)
καὶ οὕτωσ ἐπεὶ ἀνεκτήσατο αὐτὴν ἄδειάν τε αὐτῇ ὑπισχνούμενοσ καὶ τοῖσ οἰκείοισ μηδὲν ἐπ’ ἀφανισμῷ τἀληθοῦσ τρεπομένῃ, τρίψειν γε μὴν κακοῖσ τοῖσ ὑστάτοισ ἀγνωμονεῖν προθεμένην, ὑπισχνεῖται καὶ ὤμοσεν ἦ μὴν ἐρεῖν τὰ πάντα ὃν ἐπράχθη τρόπον, λέγουσα μὲν, ὡσ ἔφασαν οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀληθῆ τὰ πάντα.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 17 88:1)
φόνοσ δ’ ἦν πολύσ, τῶν μὲν εἰσ τὴν κώμην συνεξωθουμένων ἐξ ἧσ ὡρ́μηντο, τοῦ δὲ προσκειμένου τοῖσ ὑστάτοισ καὶ κτείνοντοσ ἀπείρουσ.
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον α. 485:1)
νῦν γε ἤδη παύσασθαι παραινῶν καὶ μὴ πρὸσ ἀναίρεσιν τῆσ πόλεωσ αὐτὸν βιάζεσθαι, κερδῆσαι δ’ ἐκ τῆσ ἐν ὑστάτοισ μεταμελείασ τάσ τε αὐτῶν ψυχὰσ καὶ τηλικαύτην πατρίδα καὶ ναὸν ἀκοινώνητον ἄλλοισ.
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον ε. 517:1)
Ἔτι βουλόμενον αὐτὸν παρακαλεῖν πάντεσ ὑπετέμνοντο καὶ πρὸσ τὴν πρᾶξιν ἠπείγοντο ἀνεπισχέτου τινὸσ ὁρμῆσ πεπληρωμένοι, καὶ δαιμονῶντεσ ἀπῄεσαν ἄλλοσ πρὸ ἄλλου φθάσαι γλιχόμενοσ καὶ ταύτην ἐπίδειξιν εἶναι τῆσ ἀνδρείασ καὶ τῆσ εὐβουλίασ νομίζοντεσ, τὸ μή τισ ἐν ὑστάτοισ γενόμενοσ ὀφθῆναι·
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον ζ. 435:1)
καὶ τὸ πρᾶγμα ὑπερήδιστον, οἶμαι, οἴκων ὁ κάλλιστοσ ἐσ ὑποδοχὴν λόγων ἀναπεπταμένοσ καὶ ἐπαίνου καὶ εὐφημίασ μεστὸσ ὤν, ἠρέμα καὶ αὐτὸσ ὥσπερ τὰ ἄντρα συνεπηχῶν καὶ τοῖσ λεγομένοισ παρακολουθῶν καὶ παρατείνων τὰ τελευταῖα τῆσ φωνῆσ καὶ τοῖσ ὑστάτοισ τῶν λόγων ἐμβραδύνων, μᾶλλον δὲ ὡσ ἄν τισ εὐμαθὴσ ἀκροατὴσ διαμνημονεύων τὰ εἰρημένα καὶ τὸν λέγοντα ἐπαινῶν καὶ ἀντίδοσιν οὐκ ἄμουσον ποιούμενοσ πρὸσ αὐτά·
(루키아노스, De Domo, (no name) 3:2)
καίτοι οὐκ ἐξ ἴσου γίγνεται ἡμῖν τοῖσ ὑστάτοισ κατακειμένοισ·
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Συμποσίον 61:3)
πόρρω δ’ ἐν ὑστάτοισ ἰδεῖν τὴν τοῦ γελωτοποιοῦ Θερσίτου πίθηκον ἐνδυομένην.
(플라톤, Republic, book 10 473:1)
ἴσωσ γέννημα τῶν ἐκεῖθεν οὐκ ἐν ὑστάτοισ.
(소포클레스, 트라키니아이, choral 5:2)
τοῖσ δ’ ὑστάτοισ ἀφικομένοισ μεγάλη ζημία ἦν τό τε ἐλαττοῦσθαι πᾶσι τούτοισ καὶ ὅτι ἀνάγεσθαι ἅμα ἔδει, ἐπεὶ σημήνειε·
(크세노폰, Hellenica, Ἑλληνικῶν, chapter 2 31:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION