Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

Κατιλίνασ δ’, οὐδενὸσ μέν πω θαρροῦντοσ αὐτοῦ λαβέσθαι διὰ τὴν ἔτι τοῦ ἀκριβοῦσ ἀγνωσίαν, δεδιὼσ δὲ ὅμωσ καὶ τὸ χρόνιον ἡγούμενοσ ὕποπτον, ἐν δὲ τῷ τάχει τὴν ἐλπίδα τιθέμενοσ, τά τε χρήματα προύπεμπεν ἐσ Φαισούλασ καὶ τοῖσ συνωμόταισ ἐντειλάμενοσ κτεῖναι Κικέρωνα καὶ τὴν πόλιν ἐκ διαστημάτων πολλῶν νυκτὸσ ἐμπρῆσαι μιᾶσ ἐξῄει πρὸσ Γάιον Μάλλιον ὡσ αὐτίκα στρατὸν ἄλλον ἀθροίσων καὶ ἐσ τὸν ἐμπρησμὸν τῆσ πόλεωσ ἐπιδραμούμενοσ.
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 1 3:5)
τοῦ χρόνου δὲ οὔπω συγχωροῦντοσ αὐτοῖσ, ἀπρεπὲσ ἡγούμενοι, τὴν ἐν ἄστει στρατηγίαν προλιπόντεσ ἀτελῆ, δόξαν ὕποπτον φιλαρχίασ ἐθνῶν ἐνέγκασθαι, ᾑροῦντο ὅμωσ ὑπὸ ἀνάγκησ τὸ ἐν μέσῳ διάστημα διατρῖψαί ποι μᾶλλον ἰδιωτεύοντεσ ἢ ἐν ἄστει στρατηγεῖν, οὔτε ἀφόβωσ ἔχοντεσ οὔτε τὰ εἰκότα ἐφ’ οἷσ ὑπὲρ τῆσ πατρίδοσ ἐπεπράχεσαν τιμώμενοι.
(아피아노스, The Civil Wars, book 3, chapter 1 6:3)
ἅμα δὲ ταῖσ προγραφαῖσ αἵ τε πύλαι κατείχοντο καὶ ὅσαι ἄλλαι τῆσ πόλεωσ ἔξοδοί τε καὶ λιμένεσ ἢ ἕλη καὶ τέλματα ἢ εἴ τι ἄλλο ἐσ φυγὴν ὕποπτον ἦν ἢ ἐσ λαθραίουσ καταφυγάσ·
(아피아노스, The Civil Wars, book 4, chapter 3 1:5)
ἡ δ’ ὑποκριναμένη μὲν ἐλθεῖν ἐπείγεσθαι, δεδιέναι δ’ ὡσ ἐν νυκτὶ καὶ θεραπαίναισ τὸ ὕποπτον, μεθ’ ἡμέραν ἥξειν ἔφη.
(아피아노스, The Civil Wars, book 4, chapter 4 8:3)
ὁ δὲ Καῖσαρ αὐτίκα τὸν Σαλουιδιηνὸν ἐκάλει κατὰ σπουδήν, ὡσ ἐπὶ δή τι μόνου χρῄζων καὶ εὐθὺσ ἐκπέμψων αὖθισ ἐσ τὸν στρατόν, καὶ ἐλθόντα ἔκτεινε διελέγξασ καὶ τὸν ὑπ’ αὐτῷ στρατὸν ὡσ ὕποπτον ὄντα ἔχειν ἔδωκεν Ἀντωνίῳ.
(아피아노스, The Civil Wars, book 5, chapter 7 7:6)
τότε δὲ τὴν γῆν τὴν Νομαντίνων τοῖσ ἐγγὺσ οἰκοῦσι διελών, καὶ ταῖσ ἄλλαισ πόλεσι χρηματίσασ, καὶ εἴ τι ἦν ὕποπτον, ἐπιπλήξασ τε καὶ ζημιώσασ χρήμασιν, ἀπέπλευσεν ἐπ’ οἴκου.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 15 7:3)
ἔπρασσον δὲ ταῦθ’, ὕποπτον ἐργαζόμενοι γενέσθαι τῷ βασιλεῖ τὸν Ἀννίβαν ἐκ τῆσ συνεχοῦσ σφῶν ὁμιλίασ τε καὶ συνόδου.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 2 4:2)
ἀλλὰ γὰρ οὐχ ὅδε μόνοσ Ἀθήνησιν, οὐδὲ Κριτίασ ἔτι πρὸ τούτου, καὶ ὅσοι τῷ Κριτίᾳ συμφιλοσοφοῦντεσ ἐτυράννησαν, ἀλλὰ καὶ ἐν Ἰταλίᾳ τῶν πυθαγορισάντων καὶ ἐν τῇ ἄλλῃ Ἑλλάδι τῶν ἑπτὰ σοφῶν λεγομένων ὅσοι πραγμάτων ἐλάβοντο, ἐδυνάστευσάν τε καὶ ἐτυράννησαν ὠμότερον τῶν ἰδιωτικῶν τυράννων, ὥστε καὶ περὶ τῶν ἄλλων φιλοσόφων ἄπορον ποιῆσαι καὶ ὕποπτον, εἴτε δι’ ἀρετήν, εἴτε πενίασ καὶ ἀπραξίασ τὴν σοφίαν ἔθεντο παραμύθιον, ὧν γε καὶ νῦν πολλοὶ ἰδιωτεύοντεσ καὶ πενόμενοι, καὶ τὴν ἀναγκαίαν ἐκ τῶνδε σοφίαν περικείμενοι, τοῖσ πλουτοῦσιν ἢ ἄρχουσι λοιδοροῦνται πικρῶσ, οὐχ ὑπεροψίασ πλούτου καὶ ἀρχῆσ δόξαν σφίσι μᾶλλον ἢ ζηλοτυπίασ ἐσ αὐτὰ προφέροντεσ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 5 1:6)
ὅθεν ἐσ πάντα συνεχῶσ ἐπιστρεφόμενοι τήν τε γνώμην ὕποπτον εἶχον ὑπὸ τοῦ δέουσ καὶ ἀσθενῶσ τοὺσ πολεμίουσ ἀπεμάχοντο.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 5 9:11)
ἐπεὶ δὲ συνῆλθον, ἔλεξεν ὅτι βασιλεὺσ ὕποπτον ἔχει τὴν πόλιν διὰ τοὺσ ῥωμαΐζοντασ, παύσεται δὲ ἐὰν τά τε ὅπλα παραδῶτε καὶ ὅμηρα τῶν παίδων τοὺσ ἀρίστουσ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 7 1:9)
Ἀπόλλω τε γάρ φασιν οἱ ποιηταὶ τὴν Δῆλον φερομένην πρότερον στῆσαι κατὰ τοῦ πελάγουσ ἐρείσαντα, ἐπειδὴ πρῶτον ἐν αὐτῇ ἐγένετο, καὶ οὗτοι τῆσ Μεροπίδοσ τότε ἐπιβάντεσ, προκρίναντεσ ἁπασῶν εἶναι καλλίστην, ὅσαι παραπλήσιαι μέγεθοσ, ἰάσαντό τε καὶ ἀπέφηναν ἐμβατὸν πᾶσιν Ἕλλησι καὶ βαρβάροισ, πρότερον σφαλερὰν καὶ ὕποπτον οὖσαν, καὶ τὴν εὐδαιμονίαν κυρίαν τῇ νήσῳ κατέστησαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀσκληπιάδαι 3:3)
καὶ μὴν ὁ μὲν οὐδαμῶσ ἀξιῶν καθαιρεῖν τοὺσ πλησίον θαρρῶν ἑαυτῷ δοκεῖ ποιεῖν τοῦτο, ὡσ οὐδὲν ἂν αὐτόσ γε ἐλάττων ταύτῃ νομισθεὶσ, ὁ δὲ τὴν εἰσ ἑτέρουσ ἐπήρειαν κέρδοσ ἑαυτοῦ ποιούμενοσ χωρὶσ τῆσ ἄλλησ κακίασ ὕποπτον ἑαυτὸν καὶ περὶ ὧν ἐρίζει καθίστησιν, ὡσ οὐδὲν ἔχων εἰπεῖν τοσοῦτον ὅσον βούλεται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 10:13)
καὶ τὰ μὲν ἄλλα ἧττον ἄν τισ θαυμάσειε, τὸ δ’, ὦ Ζεῦ καὶ θεοὶ, ῥήτορα μὲν καὶ στρατηγὸν ὄντα, λέγοντα δ’ ἐν ἐκκλησίᾳ, ὕποπτον δὲ τοῖσ πολλοῖσ καὶ κατὰ ταύτην ἴσωσ τὴν δεινότητα μηδ’ αὐτὸ τοῦτο ὡσ ὑπεναντίον φυλάξασθαι μηδ’ ἀποκρύψαι, ἀλλὰ δέον παραιτεῖσθαι καὶ λέγειν ἅπερ ἄν τισ καὶ ἄλλοσ, Καὶ μή μοι νομίσητε, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, ὅτι ἐγὼ λόγων δεινότητι ἢ τὸ ἐξ ἀρχῆσ τοῦθ’ ὑμᾶσ ἔπεισα, ἢ περὶ τῶν παρόντων ἀξιῶ θαρρεῖν, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ταῦθ’ οὕτω κομψεύεσθαι καὶ περιστέλλειν μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τοῦτο φάσκει προέχειν, ὅτι καὶ λέγειν εἰή κράτιστοσ αὐτῶν, καὶ ταῦτα ἐν ἀρχῇ τοῦ λόγου, σχεδὸν γὰρ καὶ τοῦτό μοι δοκῶ μεμνῆσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 18:2)
καὶ Ἀλέξανδροσ ἀφῆκε, τυχὸν μὲν αἰδοῖ τῆσ πόλεωσ, τυχὸν δὲ σπουδῇ τοῦ ἐσ τὴν Ἀσίαν στόλου, οὐκ ἐθέλων οὐδὲν ὕποπτον ἐν τοῖσ Ἕλλησιν ὑπολείπεσθαι.
(아리아노스, Anabasis, book 1, chapter 10 6:2)
καὶ τοὺσ Πέρσασ Ἀρσίτῃ προσθέσθαι, ὅτι καὶ ὕποπτόν τι αὐτοῖσ ἦν ἐσ τὸν Μέμνονα τριβὰσ ἐμποιεῖν ἑκόντα τῷ πολέμῳ τῆσ ἐκ βασιλέωσ τιμῆσ οὕνεκα.
(아리아노스, Anabasis, book 1, chapter 12 10:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION