Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

εἶχε δὲ οὗτοσ ὀφθαλμοὺσ μὲν ἐν παντὶ τῷ σώματι, ὑπερβάλλων δὲ δυνάμει τὸν μὲν τὴν Ἀρκαδίαν λυμαινόμενον ταῦρον ἀνελὼν τὴν τούτου δορὰν ἠμφιέσατο, Σάτυρον δὲ τοὺσ Ἀρκάδασ ἀδικοῦντα καὶ ἀφαιρούμενον τὰ βοσκήματα ὑποστὰσ ἀπέκτεινε.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 2, chapter 1 2:4)
ὁ δὲ καὶ θέασ ἐπεδίδου καὶ κυνηγέσια θηρίων ὑπὲρ δύναμιν, δανειζόμενοσ ἐσ ἅπαντα καὶ τὰ πρότερα πάνθ’ ὑπερβάλλων παρασκευῇ καὶ χορηγίᾳ καὶ δόσεσι λαμπραῖσ·
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 2 6:6)
ἀφ’ ὧν εὐθὺσ ἐπὶ τῷ θριάμβῳ διένειμε, τὰ ὑπεσχημένα πάνθ’ ὑπερβάλλων, στρατιώτῃ μὲν ἀνὰ πεντακισχιλίασ δραχμὰσ Ἀττικάσ, λοχαγῷ δ’ αὐτοῦ τὸ διπλάσιον καὶ χιλιάρχῃ καὶ ἱππάρχῃ τὸ ἔτι διπλάσιον καὶ τοῖσ δημόταισ ἑκάστῳ μνᾶν Ἀττικήν.
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 15 2:2)
τὰ δὲ ἧττον, ἐπορεύθη, ὡσ καὶ ἐπὶ τοῦ Ἀγησιλάου, τῇ δὲ ὑστεραίᾳ ὑπερβάλλων τὰ Ἀχαϊκὰ τῆσ Φθίασ ὄρη καὶ τὴν λοιπὴν πᾶσαν διὰ φιλίασ ἐπορεύθη ἐσ τὰ τῶν Βοιωτῶν ὁρ́ια.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 13 27:2)
ὁμοίωσ δὲ καὶ ὁ ἀκόλαστοσ καὶ ὁ ἐπιθυμητικὸσ καὶ ὁ ὑπερβάλλων πᾶσιν ὅσοισ ἐνδέχεται, ἀναίσθητοσ δὲ ὁ ἐλλείπων καὶ μηδ’ ὅσον βέλτιον καὶ κατὰ τὴν φύσιν ἐπιθυμῶν, ἀλλ’ ἀπαθὴσ ὥσπερ λίθοσ·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 58:3)
ἔτι δ’ ἄσωτοσ ὁ πρὸσ ἅπασαν δαπάνην ὑπερβάλλων, ἀνελεύθεροσ δὲ ὁ πρὸσ ἅπασαν ἐλλείπων·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 61:2)
ἔστι δ’ ὁ ὑπερβάλλων ἐπὶ τῷ μὴ λυπεῖσθαι μηδ’ ἐπὶ τοῖσ ἀναξίοισ εὖ πράττουσιν, ἀλλ’ εὐχερὴσ ὥσπερ οἱ γαστρίμαργοι πρὸσ τροφήν, ὃ δὲ δυσχερὴσ κατὰ τὸν φθόνον ἐστίν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 65:1)
ὁ γὰρ ὑπερβάλλων τῷ χαίρειν τῷ ἡδεῖ ὑπερβάλλει καὶ ὁ τῷ λυπεῖσθαι τῷ ἐναντίῳ, καὶ ταῦτα ἢ ἁπλῶσ ἢ πρόσ τινα ὁρ́ον, οἱο͂ν ὅταν μὴ ὡσ οἱ πολλοί·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 81:3)
ὁ δ’ ὑπερβάλλων ἀκόλαστοσ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 72:2)
τῶν δ’ ὑπερβαλλόντων ὁ μὲν τῇ ἀφοβίᾳ ἀνώνυμοσ πολλὰ δ’ ἐστὶν ἀνώνυμα, ὁ δ’ ἐν τῷ θαρρεῖν ὑπερβάλλων θρασύσ, ὁ δ’ ἐν τῷ μὲν φοβεῖσθαι ὑπερβάλλων τῷ δὲ θαρρεῖν ἐλλείπων δειλόσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 2 75:1)
ἔστι γὰρ ὡσ δεῖ ὀρέγεσθαι τιμῆσ καὶ μᾶλλον ἢ δεῖ καὶ ἧττον, λέγεται δ’ ὁ μὲν ὑπερβάλλων ταῖσ ὀρέξεσι φιλότιμοσ, ὁ δ’ ἐλλείπων ἀφιλότιμοσ, ὁ δὲ μέσοσ ἀνώνυμοσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 2 80:1)
τῶν δ’ ἄκρων ὁ μὲν ὑπερβάλλων ὀργίλοσ ἔστω, ἡ δὲ κακία ὀργιλότησ, ὁ δ’ ἐλλείπων ἀόργητόσ τισ, ἡ δ’ ἔλλειψισ ἀοργησία.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 2 84:1)
περὶ δὲ τὸ λοιπὸν ἡδὺ τὸ ἐν τῷ βίῳ ὁ μὲν ὡσ δεῖ ἡδὺσ ὢν φίλοσ καὶ ἡ μεσότησ φιλία, ὁ δ’ ὑπερβάλλων, εἰ μὲν οὐδενὸσ ἕνεκα, ἄρεσκοσ, εἰ δ’ ὠφελείασ τῆσ αὑτοῦ, κόλαξ, ὁ δ’ ἐλλείπων καὶ ἐν πᾶσιν ἀηδὴσ δύσερίσ τισ καὶ δύσκολοσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 2 88:1)
καὶ γὰρ ἐν τούτοισ ὃ μὲν λέγεται μέσοσ, ὃ δ’ ὑπερβάλλων, ὡσ ὁ καταπλὴξ ὁ πάντα αἰδούμενοσ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 2 89:3)
ὁ μὲν γὰρ νεμεσητικὸσ λυπεῖται ἐπὶ τοῖσ ἀναξίωσ εὖ πράττουσιν, ὁ δὲ φθονερὸσ ὑπερβάλλων τοῦτον ἐπὶ πᾶσι λυπεῖται, ὁ δ’ ἐπιχαιρέκακοσ τοσοῦτον ἐλλείπει τοῦ λυπεῖσθαι ὥστε καὶ χαίρειν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 2 92:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION