Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐν ᾧ διαρρήδην γέγραπται, ἐάν τισ ὑβρίζῃ εἰσ παῖδα ὑβρίζει δὲ δή που ὁ μισθούμενοσ ἢ ἄνδρα ἢ γυναῖκα, ἢ τῶν ἐλευθέρων τινὰ ἢ τῶν δούλων, ἢ ἐὰν παράνομόν τι ποιῇ εἰσ τούτων τινά, γραφὰσ ὕβρεωσ εἶναι πεποίηκεν καὶ τίμημα ἐπέθηκεν, ὅ τι χρὴ παθεῖν ἢ ἀποτεῖσαι.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 152)
καίτοι ὅστισ ὑβρίζει γυναῖκα τὴν ἑαυτοῦ καὶ τῷ κηδεστῇ θάνατον ἐπιβουλεύει, τί χρὴ προσδοκᾶν τοῦτον περὶ τοὺσ ἐντυχόντασ τῶν πολιτῶν διαπράττεσθαι;
(안도키데스, 연설, Ἀνδοκίδου κατὰ Ἀλκιβιάδου 24:3)
ὃσ τὰ μὲν ἄλλα ὅσα ὑβρίζει καὶ προπηλακίζει τί τισ ἂν λέγοι;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρεσβευτικὸσ πρὸσ Ἀχιλλέα 13:2)
ἔτι οὐδεὶσ ὑβρίζει λυπούμενοσ, ὁ δ’ ὀργῇ ποιῶν πᾶσ ποιεῖ λυπούμενοσ, ὁ δ’ ὑβρίζων μεθ’ ἡδονῆσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 81:1)
ἁνὴρ ὑβρίζει·
(아리스토파네스, Acharnians, Lyric-Scene, iambics 3:29)
ἀλλὰ τοῦτό γε τῆσ ὕβρεωσ αὐτοῦ σχεδὸν αἴτιον εὑρήσετ’ ὄν, ὥστ’ ἀφελεῖν τὴν ἀφορμήν, δι’ ἣν ὑβρίζει, προσήκει μᾶλλον ἢ σῶσαι διὰ ταύτην·
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 129:8)
ἃ δ’ ἐπαιρόμενοσ τούτοισ ὑβρίζει, ἐπὶ πολλοὺσ καὶ τοὺσ τυχόντασ ἡμῶν ἀφικνούμεν’ ὁρῶ.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 207:2)
οὐδὲν δεινὸν οὐδ’ ἐλεινὸν Μειδίασ πείσεται, ἂν ἴσα κτήσηται τοῖσ πολλοῖσ ὑμῶν, οὓσ νῦν ὑβρίζει καὶ πτωχοὺσ ἀποκαλεῖ, ἃ δὲ νῦν περιόντ’ αὐτὸν ὑβρίζειν ἐπαίρει, περιαιρεθῇ.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 272:1)
εἰ μὴ καὶ ὁ ἰατρὸσ τὸν νοσοῦντα [ὅταν αὐτὸν] ὑβρίζει, ὅταν εἴπῃ αὐτῷ "ἄνθρωπε, δοκεῖσ μηδὲν ἔχειν, πυρέσσεισ δέ·
(에픽테토스, Works, book 2, Πρὸσ Νάσωνα. 21:4)
οὐδεὶσ αὐτὸν λοιδορεῖ, οὐδεὶσ τύπτει, οὐδεὶσ ὑβρίζει·
(에픽테토스, Works, book 3, Περὶ Κυνισμοῦ. 100:2)
Μέμνησο, ὅτι οὐχ ὁ λοιδορῶν ἢ ὁ τύπτων ὑβρίζει, ἀλλὰ τὸ δόγμα τὸ περὶ τούτων ὡσ ὑβριζόντων.
(에픽테토스, Works, chapter 20 1:1)
ὅδε γὰρ εἰσ ἡμᾶσ ὑβρίζει.
(에우리피데스, Phoenissae, episode, trochees 1:15)
ὁ δὲ ἐμπεσὼν ἀθρόοσ ^ εἰσ ἐμὲ ἀπειρόκαλοσ καὶ παχύδερμοσ ἄνθρωποσ, ἔτι τὴν πέδην πεφρικὼσ καὶ εἰ παριὼν ἄλλωσ μαστίξειέ τισ ὄρθιον ἐφιστὰσ τὸ οὖσ καὶ τὸν μυλῶνα ὥσπερ τὸ Ἀνάκτορον προσκυνῶν, οὐκέτι φορητόσ ἐστι τοῖσ ἐντυγχάνουσιν, ἀλλὰ τούσ τε ἐλευθέρουσ ὑβρίζει καὶ τοὺσ ὁμοδούλουσ μαστιγοῖ ἀποπειρώμενοσ εἰ καὶ αὐτῷ τὰ τοιαῦτα ἔξεστιν, ἄχρι ἂν ἢ ἐσ πορνίδιόν τι ἐμπεσὼν ἢ ἱπποτροφίασ ἐπιθυμήσασ ἢ κόλαξι παραδοὺσ ἑαυτὸν ὀμνύουσιν, ἦ μὴν εὐμορφότερον μὲν Νιρέωσ εἶναι αὐτόν, εὐγενέστερον δὲ τοῦ Κέκροποσ ἢ Κόδρου, συνετώτερον δὲ τοῦ Ὀδυσσέωσ, πλουσιώτερον δὲ συνάμα Κροίσων ἑκκαίδεκα, ἐν ἀκαρεῖ τοῦ χρόνου ἄθλιοσ ἐκχέῃ τὰ κατ’ ὀλίγον ἐκ πολλῶν ἐπιορκιῶν καὶ ἁρπαγῶν καὶ πανουργιῶν συνειλεγμένα.
(루키아노스, Timon, (no name) 23:2)
ἐγὼ δ’, ὦ ἄνδρεσ, πατάξασ καταβάλλω αὐτόν, καὶ τὼ χεῖρε περιαγαγὼν εἰσ τοὔπισθεν καὶ δήσασ ἠρώτων διὰ τί ὑβρίζει εἰσ τὴν οἰκίαν τὴν ἐμὴν εἰσιών.
(리시아스, Speeches, Ὑπὲρ τοῦ Ἐρατοσθένουσ φόνου ἀπολογία 29:1)
ὅσα δὲ λόγῳ καὶ ὅσα ἔργῳ περὶ θεοὺσ ὑβρίζει τισ λέγων ἢ πράττων, τὸ παραμύθιον ὑποθεμένῳ ῥητέον ἃ δεῖ πάσχειν.
(플라톤, Laws, book 10 5:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION