Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

τοῦτο δ’ οὐκέτι ἀριθμὸσ ἀλλὰ λόγοσ μίξεωσ ἀριθμῶν σωματικῶν ἢ ὁποιωνοῦν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 14 121:1)
τὰ δ’ ἐγκώμια τῶν ἔργων ὁμοίωσ καὶ τῶν σωματικῶν καὶ τῶν ψυχικῶν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 131:4)
ἀπολαύσειέ τ’ ἂν τῶν σωματικῶν ἡδονῶν ὁ τυχὼν καὶ ἀνδράποδον οὐχ ἧττον τοῦ ἀρίστου·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 10 86:2)
ὁ μὲν γὰρ ἀπεχόμενοσ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν καὶ αὐτῷ τούτῳ χαίρων σώφρων, ὁ δ’ ἀχθόμενοσ ἀκόλαστοσ, καὶ ὁ μὲν ὑπομένων τὰ δεινὰ καὶ χαίρων ἢ μὴ λυπούμενόσ γε ἀνδρεῖοσ, ὁ δὲ λυπούμενοσ δειλόσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 2 25:1)
καθ’ αὑτὰ ἔχοντα δ’ ὑπερβολήν, ἀναγκαῖα μὲν τὰ σωματικά λέγω δὲ τὰ τοιαῦτα, τά τε περὶ τὴν τροφὴν καὶ τὴν τῶν ἀφροδισίων χρείαν, καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν σωματικῶν περὶ ἃ τὴν ἀκολασίαν ἔθεμεν καὶ τὴν σωφροσύνην, τὰ δ’ ἀναγκαῖα μὲν οὐχί, αἱρετὰ δὲ καθ’ αὑτά λέγω δ’ οἱο͂ν νίκην τιμὴν πλοῦτον καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ἀγαθῶν καὶ ἡδέων·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 48:1)
περὶ δὲ δὴ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν ἐπισκεπτέον τοῖσ λέγουσιν ὅτι ἔνιαί γε ἡδοναὶ αἱρεταὶ σφόδρα, οἱο͂ν αἱ καλαί, ἀλλ’ οὐχ αἱ σωματικαὶ καὶ περὶ ἃσ ὁ ἀκόλαστοσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 159:3)
ἔστιν δὲ τῶν σωματικῶν ἀγαθῶν ὑπερβολή, καὶ ὁ φαῦλοσ τῷ διώκειν τὴν ὑπερβολήν ἐστιν, ἀλλ’ οὐ τὰσ ἀναγκαίασ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 160:7)
ἀποδιδράσκοντασ ἀπολαύειν τῶν σωματικῶν ἡδονῶν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 2 231:1)
σωφροσύνησ δ’ ἐστὶ τὸ μὴ θαυμάζειν τὰσ ἀπολαύσεισ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν, καὶ τὸ εἶναι πάσησ ἀπολαύσεωσ αἰσχρᾶσ ἡδονῆσ ἀνόρεκτον, καὶ τὸ φοβεῖσθαι καὶ τὴν δικαίαν ἄδειαν, καὶ τὸ τετάσθαι περὶ τὸν βίον ὁμοίωσ ἔν τε μικροῖσ καὶ μεγάλοισ.
(아리스토텔레스, Virtues and Vices 20:2)
ὄντα δὲ γνώριμον τῷι Ἀρχύτᾳ καὶ φιλοσοφίασ οὐ παντελῶσ ἀλλότριον ἀπαντᾶν εἰσ τὰ τεμένη καὶ συμπεριπατεῖν τοῖσ περὶ τὸν Ἀρχύταν ἀκροώμενον τῶν λόγων, ἐμπεσούσησ δέ ποτε ἀπορίασ καὶ σκέψεωσ περί τε τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τὸ σύνολον περὶ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν ἔφη ὁ Πολύαρχοσ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 643)
"Σύρουσ μὲν γὰρ Μῆδοι μετὰ τῶν μεγίστων κινδύνων ἀφείλαντο τὴν βασιλείαν οὐκ ἄλλου τινὸσ ἕνεκα ἢ τοῦ κυριεῦσαι τῆσ Σύρων ἐξουσίασ, Μήδουσ δὲ Πέρσαι διὰ τὴν αὐτὴν αἰτίαν αὕτη δ’ ἐστὶν ἡ τῶν σωματικῶν ἡδονῶν ἀπόλαυσισ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 657)
ἐπὶ δὲ τῶν σωματικῶν ζωήν, ὑγίειαν, ῥώμην, εὐεξίαν, ἀρτιότητα, κάλλοσ <καὶ τὰ παραπλήσια>·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ISTORIWN Z, Kef. a'. ZHNWN 106:2)
ἐπὶ δὲ τῶν σωματικῶν θάνατον, νόσον, ἀσθένειαν, καχεξίαν, πήρωσιν, αἶσχοσ καὶ τὰ ὅμοια·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ISTORIWN Z, Kef. a'. ZHNWN 106:5)
Τὰσ σιτήσεισ ποιοῦ μὴ πολυτελεῖσ καὶ σκυθρωπάσ, ἀλλὰ λαμπρὰσ καὶ εὐτελεῖσ, ἵνα μήτε διὰ τὰ σωματικὰ αἱ ψυχαὶ ταράττωνται μήτε φενακιζόμεναι πρὸσ τῶν ἡδονῶν τῶν σωματικῶν ὀλιγωρῶσιν, ἔπειτα βλάπτωνται τρυφῶντα μὲν παραυτίκα, νοσοῦντα δὲ εἰσαῦθισ τὰ σώματα.
(에픽테토스, Works, gnomologium epicteteum e( stobaei libris 3-4) 18:1)
ἢ ἄρχοντα καλὸν ἐντάφιον ὡσ ἀληθῶσ τὴν ἀπὸ τοῦ βίου δόξαν τῷ θανάτῳ προστίθησι τοῦτο γάρ ἔσχατον δύεται κατὰ γᾶσ ὥσ φησι Σιμωνίδησ, πλὴν ὧν προαποθνήσκει τὸ φιλάνθρωπον καὶ φιλόκαλον καὶ προαπαυδᾷ τῆσ τῶν ἀναγκαίων ἐπιθυμίασ ὁ τῶν καλῶν ζῆλοσ, ὡσ τὰ πρακτικὰ μέρη καὶ θεῖα τῆσ ψυχῆσ ἐξιτηλότερα τῶν παθητικῶν καὶ σωματικῶν ἐχούσησ·
(플루타르코스, An seni respublica gerenda sit, chapter, section 1 11:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION