Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

τῆσ δὲ οὐκ ἀπολογουμένησ μᾶλλον ἢ καταλογιζομένησ αὐτοῖσ, ὅτι καὶ τὰ παρὰ οἷ τέσσαρα τέλη πρὸσ Δολοβέλλαν αὐτίκα πέμψειε, καὶ στόλον ἄλλον ἕτοιμον ἔχουσα κωλυθείη ὑπό τε ἀνέμου καὶ αὐτοῦ Δολοβέλλα, ταχυτέρασ ἥσσησ τυχόνφοσ, Κασσίῳ τε δὶσ ἀπειλοῦντι μὴ συμμαχήσειε καὶ σφίσιν ἐκείνοισ πολεμοῦσιν ἐσ τὸν Ιὄνιον αὐτὴ τὸν στόλον ἔχουσα πλεύσειε μετὰ παρασκευῆσ βαρυτάτησ, οὔτε δείσασα Κάσσιον οὔτε φυλαξαμένη Μοῦρκον ναυλοχοῦντα, μέχρι χειμὼν τά τε ἄλλα διελυμήνατο καὶ αὐτὴν ἐσ νόσον ἐνέβαλεν, ἧσ δὴ χάριν οὐδ’ ὕστερον ἐπαναχθῆναι νενικηκότων ἤδη, ὁ Ἀντώνιοσ ἐπὶ τῇ ὄψει τὴν σύνεσιν καταπλαγεὶσ εὐθὺσ αὐτῆσ μειρακιωδῶσ ἑαλώκει, καίπερ ἔτη τεσσαράκοντα γεγονώσ, λεγόμενοσ μὲν ὑγρότατοσ ἐσ ταῦτα ἀεὶ φῦναι, λεγόμενοσ δ’ ἐσ ταύτην καὶ πάλαι, παῖδα ἔτι οὖσαν, ἐρέθισμά τι τῆσ ὄψεωσ λαβεῖν, ὅτε ἐπὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν Γαβινίῳ στρατεύοντι νέοσ ἱππαρχῶν εἵπετο.
(아피아노스, The Civil Wars, book 5, chapter 1 8:2)
καὶ ὅσῳπερ ἄν τισ σεμνύνῃ τὴν ἐν Πλαταιαῖσ ὕστερον νίκην, τοσούτῳ μειζόνωσ τὴν ἐκείνου τοῦ ἀνδρὸσ σύνεσίν τε καὶ πρόνοιαν κοσμεῖ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 82:3)
τούτων οὐ γεγόνασι λογισμοὶ καλλίουσ οὐδὲ πράγματα ἐντιμότερα, οὐδὲ μᾶλλον ὁμοῦ σύνεσιν καὶ μεγαλοψυχίαν καὶ ἀνδρείαν ἔχοντα·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 94:3)
λέγομεν γὰρ αὐτῶν τὰσ μὲν διανοητικὰσ τὰσ δὲ ἠθικάσ, σοφίαν μὲν καὶ σύνεσιν καὶ φρόνησιν διανοητικάσ, ἐλευθεριότητα δὲ καὶ σωφροσύνην ἠθικάσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 150:3)
λέγομεν γὰρ γνώμην καὶ σύνεσιν καὶ φρόνησιν καὶ νοῦν ἐπὶ τοὺσ αὐτοὺσ ἐπιφέροντεσ γνώμην ἔχειν καὶ νοῦν ἤδη καὶ φρονίμουσ καὶ συνετούσ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 80:2)
διὸ καὶ φυσικὰ δοκεῖ εἶναι ταῦτα, καὶ φύσει σοφὸσ μὲν οὐδείσ, γνώμην δ’ ἔχειν καὶ σύνεσιν καὶ νοῦν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 6 85:2)
οἳ μὲν γὰρ εὐθὺσ γενόμενα στέργουσιν, τὰ δὲ προελθόντοσ χρόνου τοὺσ γονεῖσ, σύνεσιν ἢ αἴσθησιν λαβόντα.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 8 123:5)
καὶ τούτου πολλὰ παραδείγματα λέγουσιν οἱ περὶ τὴν σύνεσιν ταύτην, ἄλλα τε καὶ ὅτι Φιλόξενοσ ἐγχειρήσασ ἐν τῇ δωριστὶ ποιῆσαι διθύραμβον τοὺσ Μύσουσ οὐχ οἱο͂́σ τ’ ἦν, ἀλλ’ ὑπὸ τῆσ φύσεωσ αὐτῆσ ἐξέπεσεν εἰσ τὴν φρυγιστὶ τὴν προσήκουσαν ἁρμονίαν πάλιν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 8 122:2)
τοὺσ δὲ οὐραγοὺσ οὐχ οὕτω τι κατ̓ ἀλκὴν ὡσ κατὰ σύνεσιν καὶ ἐμπειρίαν τῶν πολεμικῶν ἐπιλέκτουσ χρὴ εἶναι, ὡσ ἐπιμέλεσθαι τοῦ στοιχεῖν τὰ ζυγὰ καὶ τοῖσ ἐθελοκακοῦσι μὴ ἐφιέναι ἀποδιδράσκειν ἔξω τῆσ τάξεωσ.
(아리아노스, chapter 12 17:1)
"ἀπὸ δὲ τῆσ τραπέζησ τὰ βέλτιστα τῶν παρακειμένων ἡ προεστηκυῖα τῆσ συσσιτίασ γυνὴ φανερῶσ ἀφαιροῦσα παρατίθησι τοῖσ κατὰ πόλεμον ἢ κατὰ σύνεσιν δεδοξασμένοισ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 2213)
‐ εἰ γὰρ Αἰακὸσ ἢ Ῥαδάμανθυσ ἢ Μίνωσ ἦν ὁ κατηγορῶν, ἀλλὰ μὴ σπερμολόγοσ, περίτριμμ’ ἀγορᾶσ, ὄλεθροσ γραμματεύσ, οὐκ ἂν αὐτὸν οἶμαι ταῦτ’ εἰπεῖν οὐδ’ ἂν οὕτωσ ἐπαχθεῖσ λόγουσ πορίσασθαι, ὥσπερ ἐν τραγῳδίᾳ βοῶντα ὦ γῆ καὶ ἥλιε καὶ ἀρετὴ καὶ τὰ τοιαῦτα, καὶ πάλιν σύνεσιν καὶ παιδεία ἐπικαλούμενον, ᾗ τὰ καλὰ καὶ τὰ αἰσχρὰ διαγιγνώσκεται.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τοῦ Στεφάνου 186:1)
ᾔδεσαν Κεκροπίδαι τὸν ἑαυτῶν ἀρχηγὸν τὰ μὲν ὡσ ἔστιν δράκων, τὰ δ’ ὡσ ἔστιν ἄνθρωποσ λεγόμενον, οὐκ ἄλλοθέν ποθεν ἢ τῷ τὴν σύνεσιν αὐτοῦ προσομοιοῦν ἀνθρώπῳ, τὴν ἀλκὴν δὲ δράκοντι.
(데모스테네스, Speeches 51-61, Ἐπιτάφιοσ. 38:3)
ἃ δὲ ἔστι παῤ αὐτῶν, ἔχειν, εὐταξίᾳ τῶν ἄλλων δήμων διαφέροντασ, αἰδοῖ, τῷ πείθεσθαι τοῖσ ἀγαθοῖσ ἀνδράσι, φιλεργίᾳ, σωφροσύνῃ τῇ περὶ τὸν καθ̓ ἡμέραν βίον, τῷ μήτε τῶν σωμάτων ἀμελεῖν μήτε τῆσ ψυχῆσ, καθ̓ ὅσον ἑκάστῳ σχολὴν δίδωσι τὰ αὑτοῦ πράγματα, τῷ προθύμωσ ἐκτρέφειν τέκνα καὶ παιδεύειν, τῷ παρέχειν Ἑλληνικὴν τῷ ὄντι καὶ ἀθόρυβον καὶ καθεστῶσαν τὴν πόλιν καὶ τὸ δριμὺ καὶ τὸ ἀνδρεῖον τῆσ φύσεωσ καὶ τὴν σύνεσιν ἐπὶ τὰ μείζω καὶ καλλίω τρέπειν, διχοφροσύνησ δὲ καὶ ταραχῆσ καὶ τοῦ προσκρούειν ἀλλήλοισ ὡσ οἱο͂́ν τε ἀπέχεσθαι.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΦΙΛΟΦΡΟΝΗΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΕΙΣΗΓΟΥΜΕΝΗΝ ΑΥΤΩΙ ΤΙΜΑΣ. 19:1)
τούτων δὲ ἁπάντων ἄνθρωποσ δεινότατόν ἐστι καὶ πλείστην ἔχον σύνεσιν·
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΑΡΑΙΤΗΣΙΣ ΑΡΧΗΣ ΕΝ ΒΟΥΛΗΙ. 2:4)
εὐθὺσ γοῦν πεποίηται προλογίζων αὐτῷ ὁ Ὀδυσσεὺσ ἄλλα τε ἐνθυμήματα πολιτικὰ στρέφων ἐν ἑαυτῷ καὶ πρῶτόν γε διαπορῶν ὑπὲρ αὑτοῦ, μὴ ἄρα δοκῇ μὲν τοῖσ πολλοῖσ σοφόσ τισ εἶναι καὶ διαφέρων τὴν σύνεσιν, ᾖ δὲ τοὐναντίον.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΑΙΣΧΥΛΟΥ ΚΑΙ ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ ΚΑΙ 19:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION