Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

μετὰ δὲ ταῦτα ὡσ ἐξέπεσε τὸ δεύτερον, ἔτει μάλιστα ἑβδόμῳ μετὰ τὴν κάθοδον, οὐ γὰρ πολὺν χρόνον κατέσχεν, ἀλλὰ διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τῇ τοῦ Μεγακλέουσ θυγατρὶ συγγίγνεσθαι, φοβηθεὶσ ἀμφοτέρασ τὰσ στάσεισ ὑπεξῆλθεν.
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 15 1:2)
οὐ γὰρ ἦν δυνατὸν οὕτωσ ἐν ἐκείνῃ τῇ πόλει συγγίγνεσθαι·
(디오, 크리소토모스, 연설, ἐν ΑΘΗΝΑΙΣ περὶ ΦΥΓΗΣ. 39:2)
συγγίγνεσθαί τε μετὰ ταῦτα οὐχ ἅπασιν, ἀλλὰ τοῖσ ἄριστα πρὸσ ἀλήθειαν πεφυκόσι καὶ τοῦ θεοῦ ξυνιέναι δυναμένοισ, οὓσ Πέρσαι μάγουσ ἐκάλεσαν, ἐπισταμένουσ θεραπεύειν τὸ δαιμόνιον, οὐχ ὡσ Ἕλληνεσ ἀγνοίᾳ τοῦ ὀνόματοσ οὕτωσ ὀνομάζουσιν ἀνθρώπουσ γόητασ.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΒΟΡΥΣΘΕΝΙΤΙΚΟΣ ΟΝ ΑΝΕΓΝΩ ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ. 72:2)
ἑτέραν δὲ γυναῖκα τύραννον Σεμίραμιν, ὅτι πρεσβυτέρα τὴν ἡλικίαν οὖσα καὶ μάχλοσ ἠνάγκαζε συγγίγνεσθαί τινασ ἑαυτῇ.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΔΗΜΗΓΟΡΙΑ ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ. 47:2)
ἔτι δὲ δοκεῖ σοι, ὡσ ἐοίκε, Κλυταιμνήστρα μὲν, Τυνδάρεω θυγάτηρ, γυνὴ δὲ Ἀγαμέμνονοσ, μὴ μόνον Ἀγαμέμνονι συνεῖναι τῷ αὑτῆσ ἀνδρί, ἀλλὰ καὶ ἀποδημήσαντοσ ἐκείνου Αἰγίσθῳ συγγενέσθαι, καὶ Αἐρόπη ἡ Ἀτρέωσ γυνὴ τὴν Θυέστου προσδέξασθαι ὁμιλίαν, καὶ ἄλλαι πολλαὶ καὶ πάλαι καὶ νῦν ἐνδόξων καὶ πλουσίων ἀνδρῶν γυναῖκεσ ἑτέροισ συγγίγνεσθαι καὶ παῖδασ ἐνίοτε ἐξ ἐκείνων ποιεῖσθαι·
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Β. 7:4)
ἐλθὼν οὖν εἰσ Κύζικον ἐκεῖ διέτριβον καὶ παρεῖχον, εἴ τισ βούλεταί μοι τῶν ἐπιτηδείων συγγίγνεσθαι.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΥ ΦΙΑΗΚΟΙΑΣ. 3:1)
καὶ τὸ αὖ μὴ ἐθέλειν συνεῖναι τοῖσ ἀνθρώποισ ἔχουσι τὰ σώματα, ἀλλὰ τότε συγγίγνεσθαι, ἐπειδὰν ἡ ψυχὴ καθαρὰ ᾖ πάντων τῶν περὶ τὸ σῶμα κακῶν καὶ ἐπιθυμιῶν, οὐ φιλοσόφου δοκεῖ σοι εἶναι καὶ εὖ ἐντεθυμημένου ὅτι οὕτω μὲν ἂν κατέχοι αὐτοὺσ δήσασ τῇ περὶ ἀρετὴν ἐπιθυμίᾳ, ἔχοντασ δὲ τὴν τοῦ σώματοσ πτοίησιν καὶ μανίαν οὐδ’ ἂν ὁ Κρόνοσ δύναιτο ὁ πατὴρ συγκατέχειν αὑτῷ ἐν τοῖσ δεσμοῖσ δήσασ τοῖσ αὐτοῦ λεγομένοισ;
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Κρατύλος 123:3)
ταῦτα δὴ αὐτόσ τε σκοπῶ καθ’ ὅσον δύναμαι, καὶ τοὺσ ἄλλουσ ἐρωτῶ οἷσ ἂν ὁρῶ τοὺσ νέουσ ἐθέλοντασ συγγίγνεσθαι.
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 12:3)
εἰ μὲν τοίνυν οἱ τρόφιμοι τοῦ Κρόνου, παρούσησ αὐτοῖσ οὕτω πολλῆσ σχολῆσ καὶ δυνάμεωσ πρὸσ τὸ μὴ μόνον ἀνθρώποισ ἀλλὰ καὶ θηρίοισ διὰ λόγων δύνασθαι συγγίγνεσθαι, κατεχρῶντο τούτοισ σύμπασιν ἐπὶ φιλοσοφίαν, μετά τε θηρίων καὶ μετ’ ἀλλήλων ὁμιλοῦντεσ, καὶ πυνθανόμενοι παρὰ πάσησ φύσεωσ εἴ τινά τισ ἰδίαν δύναμιν ἔχουσα ᾔσθετό τι διάφορον τῶν ἄλλων εἰσ συναγυρμὸν φρονήσεωσ, εὔκριτον ὅτι τῶν νῦν οἱ τότε μυρίῳ πρὸσ εὐδαιμονίαν διέφερον·
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Πολιτικός 92:7)
ᾗ δ’ ἂν οὕτωσ ἐγένετο, εἴπερ ἐγίγνετο, κάλλιστα, ὤκνει ὡσ δὴ μανθάνων καὶ ἀκούων τῶν περὶ φιλοσοφίαν λόγων οἰκειοῦσθαι καὶ ἐμοὶ συγγίγνεσθαι, φοβούμενοσ τοὺσ τῶν διαβαλλόντων λόγουσ, μή πῃ παραποδισθείη καὶ δίων δὴ πάντα εἰή διαπεπραγμένοσ.
(플라톤, Epistles, Letter 7 43:4)
ψυχὴν δὲ εἰσ τὸ μέσον αὐτοῦ θεὶσ διὰ παντόσ τε ἔτεινεν καὶ ἔτι ἔξωθεν τὸ σῶμα αὐτῇ περιεκάλυψεν, καὶ κύκλῳ δὴ κύκλον στρεφόμενον οὐρανὸν ἕνα μόνον ἔρημον κατέστησεν, δι’ ἀρετὴν δὲ αὐτὸν αὑτῷ δυνάμενον συγγίγνεσθαι καὶ οὐδενὸσ ἑτέρου προσδεόμενον, γνώριμον δὲ καὶ φίλον ἱκανῶσ αὐτὸν αὑτῷ.
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Τίμαιος 103:1)
λέγει γὰρ τὸν Μίνων συγγίγνεσθαι ἐνάτῳ ἔτει τῷ Διὶ ἐν λόγοισ καὶ φοιτᾶν παιδευθησόμενον ὡσ ὑπὸ σοφιστοῦ ὄντοσ τοῦ Διόσ.
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Μίνως 39:3)
εἰσὶ γὰρ ἐν τοῖσ πολλοῖσ ἄνθρωποι ἀεὶ θεῖοί τινεσ ‐ οὐ πολλοί ‐ παντὸσ ἄξιοι συγγίγνεσθαι, φυόμενοι οὐδὲν μᾶλλον ἐν εὐνομουμέναισ πόλεσιν ἢ καὶ μή, ὧν κατ’ ἴχνοσ ἀεὶ χρὴ τὸν ἐν ταῖσ εὐνομουμέναισ πόλεσιν οἰκοῦντα, ἐξιόντα κατὰ θάλατταν καὶ γῆν, ζητεῖν ὃσ ἂν ἀδιάφθαρτοσ ᾖ, τὰ μὲν βεβαιούμενον τῶν νομίμων, ὅσα καλῶσ αὐτοῖσ κεῖται, τὰ δ’ ἐπανορθούμενον, εἴ τι παραλείπεται.
(플라톤, Laws, book 12 68:1)
ἔτι οἱο͂́σ τε εἶ γυναικὶ συγγίγνεσθαι" ;
(플라톤, Republic, book 1 33:1)
εἰ οὖν δύο τοιούτω δακτυλίω γενοίσθην, καὶ τὸν μὲν ὁ δίκαιοσ περιθεῖτο, τὸν δὲ ὁ ἄδικοσ, οὐδεὶσ ἂν γένοιτο, ὡσ δόξειεν, οὕτωσ ἀδαμάντινοσ, ὃσ ἂν μείνειεν ἐν τῇ δικαιοσύνῃ καὶ τολμήσειεν ἀπέχεσθαι τῶν ἀλλοτρίων καὶ μὴ ἅπτεσθαι, ἐξὸν αὐτῷ καὶ ἐκ τῆσ ἀγορᾶσ ἀδεῶσ ὅτι βούλοιτο λαμβάνειν, καὶ εἰσιόντι εἰσ τὰσ οἰκίασ συγγίγνεσθαι ὅτῳ βούλοιτο, καὶ ἀποκτεινύναι καὶ ἐκ δεσμῶν λύειν οὕστινασ βούλοιτο, καὶ τἆλλα πράττειν ἐν τοῖσ ἀνθρώποισ ἰσόθεον ὄντα.
(플라톤, Republic, book 2 37:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION