Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ὥσ μοι τὰ μὲν παλαιὰ συγκεκραμένα ἄλγη δύσοιστα τοῖσδ’ ἐν Ἀτρέωσ δόμοισ τυχόντ’ ἐμὴν ἤλγυνεν ἐν στέρνοισ φρένα.
(아이스킬로스, Libation Bearers, episode, anapests 1:8)
μόλισ δ’ ἐσαγείρατο θυμὸν ὡσ πάροσ ἐν στέρνοισ, ἀδινὴν δ’ ἀνενείκατο φωνήν·
(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 3 11:15)
τὴν δ’ οὔτι μίνυνθά περ εὔνασεν ὕπνοσ, ἀλλά οἱ ἐν στέρνοισ ἀχέων εἱλίσσετο θυμόσ.
(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 4 17:6)
Ἀθηνᾶν δὲ περίλυπον ἐπ’ αὐτῇ γενομένην, ξόανον ἐκείνησ ὅμοιον κατασκευάσαι, καὶ περιθεῖναι τοῖσ στέρνοισ ἣν ἔδεισεν αἰγίδα, καὶ τιμᾶν ἱδρυσαμένην παρὰ τῷ Διί.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 3, chapter 12 3:10)
οἳ καὶ τὰσ ἀκίδασ τῶν βελῶν καὶ τὰσ αἰχμὰσ ἐν στέρνοισ καὶ ὄψεσι φέροντεσ οὐκ ἀνίεσαν, ὥσπερ θηρία ταῖσ πληγαῖσ ἐγκείμενοι, μέχρι τὰ μηχανήματα ἐνέπρησαν καὶ τοὺσ Ῥωμαίουσ ἐτρέψαντο θορυβουμένουσ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 18 8:6)
ἦ σ1’ ἀνακινεῖ στέρνοισ ἐνναίων σκηπτὸσ πόθοσ ὄμμασι θραυσθεὶσ παιδὸσ ἀνικήτου, τὸν ἐγὼ τιθασόν σοι ὑπέστην ποιῆσαι;
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 61 4:3)
στέρνοισ τε πορφύρεον χιτῶν’ ἄμφι, καὶ οὔλιον Θεσσαλὰν χλαμύδ’·
(바킬리데스, Οδεσ ̔Γρεεκ̓, dithyrambs, ode 18 Θησεύς 4:3)
περί μοι στέρνοισ στέρνα πρόσαψον, σύγγονε φίλτατε·
(에우리피데스, episode, anapests 1:1)
ἀδόκητον ἔχω σε πρὸσ στέρνοισ.
(에우리피데스, Helen, episode, lyric16)
ταύτησ Ἀθάναν δέροσ ἐπὶ στέρνοισ ἔχειν.
(에우리피데스, Ion, episode, lyric 4:39)
καὶ νῦν κείνων μέν μοι λάθα, τὸν δ’ Ἄργει δμαθέντα κλαίω σύγγονον, ὃν ἔλιπον ἐπιμαστίδιον, ἔτι βρέφοσ, ἔτι νέον, ἔτι θάλοσ ἐν χερσὶν ματρὸσ πρὸσ στέρνοισ τ’ Ἄργει σκηπτοῦχον Ὀρέσταν.
(에우리피데스, Iphigenia in Tauris, choral, anapests 3:5)
λευκὸν δ’ ἐμβαλοῦσα πῆχυν στέρνοισ κτύπησε κρᾶτα μέλεον πλαγᾷ·
(에우리피데스, episode, lyric 2:20)
παῖσ μὲν Οἰνέωσ ἔφυ Τυδεύσ, Ἄρη δ’ Αἰτωλὸν ἐν στέρνοισ ἔχει.
(에우리피데스, Phoenissae, episode, lyric20)
στύλοι χρύσεοι ἐπὶ βάσεωσ ἀργυρᾶσ καὶ πόδεσ ὡραῖοι ἐπὶ στέρνοισ εὐσταθοῦσ. [
(70인역 성경, Liber Sirach 26:18)
ἑξήκοντα τελεῖ Χαριτὼ λυκαβαντίδασ ὡρ́ασ, ἀλλ’ ἔτι κυανέων σύρμα μένει πλοκάμων, κἠν στέρνοισ ἔτι κεῖνα τὰ λύγδινα κώνια μαστῶν ἕστηκεν, μίτρησ γυμνὰ περιδρομάδοσ, καὶ χρὼσ ἀρρυτίδωτοσ ἔτ’ ἀμβροσίην, ἔτι πειθὼ πᾶσαν, ἔτι στάζει μυριάδασ χαρίτων.
(작자 미상, Greek Anthology, book 5, chapter 131)

SEARCH

MENU NAVIGATION