Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐ γὰρ διατεινόμενοσ ἂν ἐποίησεν, ὡσ ἄν τισ τῶν πολιτικῶν εἶπεν, οὐχὶ τὰ αὐτὰ παρίσταταί μοι γινώσκειν τοῖσ πολλοῖσ περὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν σπουδαίων·
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ ἀφελοῦσ λόγου., chapter 2 9:2)
ὅτε δὲ ἡ συνέχεια τῶν κατάρρων ἦν καὶ ἡ ὑπερώα πυρίκαυτοσ, καὶ σταφυλὴ ἐφειστήκει, καὶ φλέβεσ οὐκ ἐπεῖχον τεινόμεναι, βιβλίον τι τῶν σπουδαίων ἔδοξα ἀναγιγνώσκειν, οὗ τὰ μὲν καθ’ ἕκαστον, πάλιν γὰρ τὸν αὐτὸν ἐρῶ λόγον, οὐκ ἂν ἔχοιμι εἰπεῖν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι γ# 8:1)
εἰ γὰρ, ὦ τᾶν, τὸ δίκην λαμβάνειν καὶ τὸ μὴ ἐᾶν ἀδικεῖν οὐχ ἕν τι τῶν σπουδαίων ἦν, τοῦ χάριν ταῦτα πραγματεύει καὶ σκοπεῖσ ὅπωσ μηδεὶσ ἀδικήσεται;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 64:4)
αὖθισ δ’ αὖ τοὺσ Ἀχαιοὺσ οὕτω πολλὰ καὶ μεγάλα ὑπ’ αὐτοῦ πεπονθότασ εὖ, δι’ ἃ καὶ φιλεῖν καὶ θαυμάζειν αὐτὸν προσῆκεν, εἶθ’ οὕτωσ ἀγνώμονα καὶ ἀνόμοιον ἀποδοῦναι τὴν χάριν, ὅσ γε καὶ σπουδαίων καὶ τῶν εἰσ ψυχαγωγίαν ἡγεμὼν αὐτοῖσ ἐγεγόνει σχεδὸν ἁπάντων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 145:8)
οὔκουν δεινὸν, ὦ γῆ καὶ θεοὶ, Ἀριστοφάνη μὲν τὰ ἑαυτοῦ σκώμματα τοῖσ Ἡρακλέουσ ἔργοισ ἐπιχειρεῖν ἀπεικάζειν, τοὺσ δὲ τῶν σπουδαίων, ὃ κἂν αὐτὸσ ἐκεῖνοσ δοίη, λόγων ποιητὰσ τοὺσ ἑαυτῶν λόγουσ τοῖσ ἑτέρων ἀξιοῦν παραβαλεῖν ὑβριστικόν τι δοκεῖν εἶναι σοὶ κριτῇ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 23:4)
ἀλλ’ οὐδέν γ’, οἶμαι, γελοῖον τιμιώτερον τῶν σπουδαίων, οὕτω πολλοῦ δεῖ τά γε δὴ καταγέλαστα ἔμπροσθεν ἄν ποτε τῶν σπουδαίων γενέσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Κατὰ τῶν ἐξορχουμένων 15:1)
φαντασίαι βελτίουσ αἱ τῶν σπουδαίων, ἐὰν μὴ διὰ νόσον ἢ πήρωσιν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 26:1)
ἔστω γὰρ ὁ ἄνθρωποσ τῶν φύσει σπουδαίων·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 60:2)
γίνονται, ἐπιεικεῖσ δ’ αἱ διὰ τῶν σπουδαίων·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 10 144:1)
καὶ ἐπὶ μὲν ταῖσ μεγάλαισ καὶ ὑπὸ τῶν σπουδαίων μετρίωσ ἡσθήσεται, ὡσ τῶν οἰκείων τυγχάνων ἢ καὶ ἐλαττόνων·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 4 75:1)
δοκεῖ δὴ ἥ τε ἐγκράτεια καὶ καρτερία τῶν σπουδαίων καὶ τῶν ἐπαινετῶν εἶναι, ἡ δ’ ἀκρασία τε καὶ μαλακία τῶν φαύλων καὶ ψεκτῶν, καὶ ὁ αὐτὸσ ἐγκρατὴσ καὶ ἐμμενετικὸσ τῷ λογισμῷ, καὶ ἀκρατὴσ καὶ ἐκστατικὸσ τοῦ λογισμοῦ.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 8:2)
ἐπεὶ δὲ τῶν ἐπιθυμιῶν καὶ τῶν ἡδονῶν αἳ μέν εἰσι <τῶν> τῷ γένει καλῶν καὶ σπουδαίων τῶν γὰρ ἡδέων ἔνια φύσει αἱρετά, τὰ δ’ ἐναντία τούτων, τὰ δὲ μεταξύ, καθάπερ διείλομεν πρότερον, οἱο͂ν χρήματα καὶ κέρδοσ καὶ νίκη καὶ τιμή·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 56:2)
τὰσ οἰκείασ, αἱ τῶν σπουδαίων δὲ πράξεισ φίλων ὄντων ἡδεῖαι τοῖσ ἀγαθοῖσ ἄμφω γὰρ ἔχουσι τὰ τῇ φύσει ἡδέα·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 111:1)
δεήσει ἄρα τῷ εὐδαιμονήσοντι φίλων σπουδαίων.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 9 124:1)
εἰ γὰρ ἀδύνατον ἐξ ἁπάντων σπουδαίων ὄντων εἶναι πόλιν, δεῖ γ’ ἕκαστον τὸ καθ’ αὑτὸν ἔργον εὖ ποιεῖν, τοῦτο δὲ ἀπ’ ἀρετῆσ·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 49:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION