Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἔδοξα λέγειν ἔν τισιν ἐνδεικνύμενοσ αὐτοῖσ μεταξὺ τῶν λόγων ὧν ἠγωνιζόμην καλέσαι τὸν θεὸν ὡδὶ λέγων, δέσποτα Ἀσκληπιὲ, εἰ μὲν ὑπερέχω τε λόγοισ καὶ πολὺ ὑπερέχω, ἐμοὶ μὲν ὑγίειαν, τοῖσ βασκάνοισ δ’ εἶναι ῥήγνυσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 17:7)
μεγέθουσ δὲ ἑτέρων πόλεων εἰσ τὸ μέσον λεγομένου οὔτε ἀντιλαβέσθαι ἐξέσται οὔτε μὴ ῥήγνυσθαι σιωπῶντα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥοδιακός 9:3)
οὐκ ἄρα τοῦτο μάταιον ἔποσ μερόπων τινὶ λέχθη, ῥήγνυσθαι σοφίησ τόξον ἀνιέμενον·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, E, Kef. b'. QEOFRASTOS 5:5)
ὅταν δὲ θερμὸν αἰτήσαντόσ σου μὴ ὑπακούσῃ ὁ παῖσ ἢ ὑπακούσασ χλιαρώτερον ἐνέγκῃ ἢ μηδ’ εὑρεθῇ ἐν τῇ οἰκίᾳ, τὸ μὴ χαλεπαίνειν μηδὲ ῥήγνυσθαι οὐκ ἔστιν ἀρεστὸν τοῖσ θεοῖσ;
(에픽테토스, Works, book 1, Πῶσ ἕκαστα ἔστιν ποιεῖν ἀρεστῶσ θεοῖσ. 2:1)
ἐδωδοὺσ δὲ ἀνάγκη τὰσ τοιαύτασ φύσιασ εἶναι καὶ οὐ πολυπότασ‧ οὐ γὰρ οἱο͂́ν τε ἅμα πολυβόρουσ τε εἶναι καὶ πολυπότασ‧ ὀφθαλμίασ τε γίνεσθαι μὲν διὰ χρόνου, γίνεσθαι δὲ σκληρὰσ καὶ ἰσχυράσ, καὶ εὐθέωσ Ῥήγνυσθαι τὰ ὄμματα‧ αἱμορροίασ δὲ ἐκ τῶν Ῥινῶν τοῖσι νεωτέροισι τριήκοντα ἐτέων γίνεσθαι ἰσχυρὰσ τοῦ θέρεοσ‧ τά τε ἱερὰ νοσεύματα καλεύμενα, ὀλίγα μὲν ταῦτα, ἰσχυρὰ δέ.
(히포크라테스, Hippocrates Collected Works I, ΠΕΡΙ ΑΕΡΩΝ ΥΔΑΤΩΝ ΤΟΠΩΝ, iv.8)
Ἕτοιμον γὰρ ταύτῃ Ῥήγνυσθαι τὸ ὀστέον καὶ διαχαλᾷν, διὰ τὴν ἀσθένείην τῆσ φύσιοσ τοῦ ὀστέου ταύτῃ καὶ διὰ τὴν ἀραιότητα, καὶ δὴ ἅτε τῆσ Ῥαφῆσ ἑτοίμησ ἐούσησ Ῥήγνυσθαι καὶ διαχαλᾷν‧ τὰ δ’ ἄλλα ὀστέα, τὰ περιέχοντα τὴν Ῥαφὴν, μένει ἀῤῬαγέα, ὅτι ἰσχυρότερά ἐστι τῆσ Ῥαφῆσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΝ ΚΕΦΑΛΗ ΤΡΩΜΑΤΩΝ., 12.4)
τοῦ περ δὴ τεράεσσι πεποιθότεσ ἠδὲ βίηφι ῥήγνυσθαι μέγα τεῖχοσ Ἀχαιῶν πειρήτιζον.
(호메로스, 일리아스, Book 12 18:4)
τὰσ μὲν γὰρ βελόνασ φασὶ ῥήγνυσθαι τικτούσασ καὶ τὰσ ἐχίδνασ, οἱ δ’ ἀπόρρητοι λόγοι τοὺσ μὴ στέγοντασ ἐκπίπτοντεσ ἀπολλύουσι καὶ διαφθείρουσιν.
(플루타르코스, De garrulitate, section 12 1:2)
τὰσ μὲν γὰρ βελόνασ φασὶ ῥήγνυσθαι τικτούσασ καὶ τὰσ ἐχίδνασ, οἱ δ’ ἀπόρρητοι λόγοι τοὺσ μὴ στέγοντασ ἐκπίπτοντεσ ἀπολλύουσι καὶ διαφθείρουσι.
(플루타르코스, De garrulitate, section 12 3:2)
ἔδει γὰρ τὰ πίττησ γέμοντα μᾶλλον ῥήγνυσθαι ὑπὸ τοῦ ἀέροσ καὶ τὰ γάλακτοσ.
(플루타르코스, De primo frigido, chapter, section 16 8:1)
, ἐν δὲ Δελφοῖσ αὐτὸσ ἢκουεσ ὅτι τῶν εἰσ τὸν Παρνασὸν ἀναβάντων βοηθῆσαι ταῖσ Θυιάσιν, ἀπειλημμέναισ ὑπὸ πνεύματοσ χαλεποῦ καὶ χιόνοσ, οὕτωσ ἐγένοντο διὰ τὸν πάγον σκληραὶ καὶ ξυλώδεισ αἱ χλαμύδεσ, ὡσ καὶ θραύεσθαι διατεινομένασ καὶ ῥήγνυσθαι.
(플루타르코스, De primo frigido, chapter, section 18 1:4)
οὐκ ἄρα τοῦτο μάταιον ἔποσ μερόπων τινὶ λέχθη, ῥήγνυσθαι σοφίησ τόξον ἀνιέμενον δὴ γὰρ καὶ Θεόφραστοσ ἑώσ ἐπόνει μὲν ἄπηροσ ἦν δέμασ, εἶτ’ ἀνεθεὶσ κάτθανε πηρομελήσ.
(작자 미상, Greek Anthology, Volume II, book 7, chapter 1101)

SEARCH

MENU NAVIGATION