Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐπειδὴ δ’ ἔλεγε τῇ βουλῇ Εὐκλῆσ ὅτι οὐδεὶσ ὑπακούοι, πάλιν ὁ Καλλίασ <ἀνα>στὰσ ἔλεγεν ὅτι εἰή νόμοσ πάτριοσ, εἴ τισ ἱκετηρίαν θείη ἐν τῷ Ἐλευσινίῳ, ἄκριτον ἀποθανεῖν, καὶ ὁ πατήρ ποτ’ αὐτοῦ Ἱππόνικοσ ἐξηγήσαιτο ταῦτα Ἀθηναίοισ, ἀκούσειε δὲ ὅτι ἐγὼ θείην τὴν ἱκετηρίαν.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 187:1)
μὴ γάρ μοι ἐν ὀφθαλμοῖσι φαείνοι ἠώσ, μηδέ με δηρὸν ἔτι ζώουσαν ἴδοιο, εἴ γέ τι σῆσ ψυχῆσ προφερέστερον, ἠέ τι παίδων σῶν θείην, οἳ δή μοι ἀδελφειοὶ γεγάασιν, κηδεμόνεσ τε φίλοι καὶ ὁμήλικεσ.
(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 3 13:4)
κεῖνο δ’ ὑπηέριον θείην Πελοπηίδα γαῖαν εἰσανέχει πέλαγοσ Κρήτησ ὕπερ·
(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 4 25:23)
καὶ μὴν ἐξ ἴσου μὲν ἔγωγ’ οὐδέποτ’ ἂν θείην Αἰσχίνην Πλάτωνι, μήποθ’ οὕτω φιλονεικήσαιμι, ἀλλ’ ἀφείσθω τοῖσ ἀτόποισ τῶν σοφιστῶν ἡ κρίσισ αὕτη·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 109:5)
τὸ μὲν γὰρ πόλλ’ ἀπολωλεκέναι κατὰ τὸν πόλεμον τῆσ ἡμετέρασ ἀμελείασ ἄν τισ θείη δικαίωσ, τὸ δὲ μήτε πάλαι τοῦτο πεπονθέναι πεφηνέναι τέ τιν’ ἡμῖν συμμαχίαν τούτων ἀντίρροπον, ἂν βουλώμεθα χρῆσθαι, τῆσ παρ’ ἐκείνων εὐνοίασ εὐεργέτημ’ ἂν ἔγωγε θείην.
(데모스테네스, Speeches, Ὀλυνθιακὸσ Α 12:2)
τούτου δὲ αἴτιον ἔγωγε θείην ἂν ἐμαυτὸν μᾶλλον ἢ ὑμᾶσ.
(디오, 크리소토모스, 연설, ἐν ΚΕΛΑΙΝΑΙΣ τῆσ ΦΡΥΓΙΑΣ. 7:1)
Τὰ γιγνόμενα παρὰ τῶν ἀνθρώπων εἰσ τὴν τύχην ἐγκλήματα μέγιστα ἂν ἔγωγε θείην ὑπὲρ αὐτῆσ ἐγκώμια.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΤΥΧΗΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ. 3:1)
ἀλλ’ ἔγωγ’ οὐδ’ ἐν ἀνδρὸσ μοίρᾳ θείην ἄν, ὅστισ μήτε τὸ πολεμοῦν δι’ ὀργῆσ ἔχει μήτε τὸ σῶζον ἑαυτὸν δι’ εὐνοίασ.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 8, chapter 7 1:2)
μήποτε κατ’ Ἄργοσ ζῶσ’ ἴχνοσ θείην ποδόσ.
(에우리피데스, Iphigenia in Tauris, episode, lyric 5:28)
ἣ δ’ ἔτεκ’ ἄλλο πέλωρον ἀμήχανον, οὐδὲν ἐοικὸσ θνητοῖσ ἀνθρώποισ οὐδ’ ἀθανάτοισι θεοῖσιν, σπῆι ἔνι γλαφυρῷ θείην κρατερόφρον’ Ἔχιδναν, ἥμισυ μὲν νύμφην ἑλικώπιδα καλλιπάρῃον, ἥμισυ δ’ αὖτε πέλωρον ὄφιν δεινόν τε μέγαν τε αἰόλον ὠμηστὴν ζαθέησ ὑπὸ κεύθεσι γαίησ.
(헤시오도스, 신들의 계보, Book Th. 30:1)
εἰ δέ κε νοστήσω καὶ ἐσόψομαι ὀφθαλμοῖσι πατρίδ’ ἐμὴν ἄλοχόν τε καὶ ὑψερεφὲσ μέγα δῶμα, αὐτίκ’ ἔπειτ’ ἀπ’ ἐμεῖο κάρη τάμοι ἀλλότριοσ φὼσ εἰ μὴ ἐγὼ τάδε τόξα φαεινῷ ἐν πυρὶ θείην χερσὶ διακλάσσασ·
(호메로스, 일리아스, Book 5 24:8)
ὅτι δέ ἐστίν τι ἀλλοῖον ὀρθὴ δόξα καὶ ἐπιστήμη, οὐ πάνυ μοι δοκῶ τοῦτο εἰκάζειν, ἀλλ’ εἴπερ τι ἄλλο φαίην ἂν εἰδέναι ‐ ὀλίγα δ’ ἂν φαίην ‐ ἓν δ’ οὖν καὶ τοῦτο ἐκείνων θείην ἂν ὧν οἶδα.
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Μένων 172:2)
ὅταν οὖν ἐπιστήμαισ ἢ δόξαισ ἢ λόγῳ ἐναντιῶται, τοῖσ φύσει ἀρχικοῖσ, ἡ ψυχή, τοῦτο ἄνοιαν προσαγορεύω, πόλεώσ τε, ὅταν ἄρχουσιν καὶ νόμοισ μὴ πείθηται τὸ πλῆθοσ, ταὐτόν, καὶ δὴ καὶ ἑνὸσ ἀνδρόσ, ὁπόταν καλοὶ ἐν ψυχῇ λόγοι ἐνόντεσ μηδὲν ποιῶσιν πλέον ἀλλὰ δὴ τούτοισ πᾶν τοὐναντίον, ταύτασ πάσασ ἀμαθίασ τὰσ πλημμελεστάτασ ἔγωγ’ ἂν θείην πόλεώσ τε καὶ ἑνὸσ ἑκάστου τῶν πολιτῶν, ἀλλ’ οὐ τὰσ τῶν δημιουργῶν, εἰ ἄρα μου καταμανθάνετε, ὦ ξένοι, ὃ λέγω.
(플라톤, Laws, book 3 79:2)
καιρῷ γὰρ χειμῶνοσ συλλαβέσθαι κυβερνητικὴν ἢ μή, μέγα πλεονέκτημα ἔγωγ’ ἂν θείην.
(플라톤, Laws, book 4 33:1)
ἀλλὰ ἕν γε ἀνθ’ ἑνὸσ οὐκ ἐλάχιστον ἔγωγε θείην ἂν εἰσ τοῦτο ἀνδρὶ νοῦν ἔχοντι, ὦ Σώκρατεσ, πλοῦτον χρησιμώτατον εἶναι.
(플라톤, Republic, book 1 52:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION