Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

τεκνοῖ δὲ αὖθισ ἐκ Γῆσ παῖδασ μὲν τοὺσ Τιτᾶνασ προσαγορευθέντασ, Ὠκεανὸν Κοῖον Ὑπερίονα Κρεῖον Ιἀπετὸν καὶ νεώτατον ἁπάντων Κρόνον, θυγατέρασ δὲ τὰσ κληθείσασ Τιτανίδασ, Τηθὺν Ῥέαν Θέμιν Μνημοσύνην Φοίβην Διώνην Θείαν.
(아폴로도로스, Library and Epitome, book 1, chapter 1 4:1)
εἰε͂ν δὴ, Μοῦσαι Διὸσ παῖδεσ, οὐ γὰρ ἔγωγε ὁρῶ πότε ἄν τισ ὑμᾶσ ἄμεινον καλέσειεν ἢ νῦν, εἴθ’ ὑμεῖσ γε ἐπ’ Ὀλύμπου σὺν Ἀπόλλωνι Μουσηγέτῃ τὴν θείαν ᾠδὴν ᾄδετε, ὑμνοῦσαι τὸν ὑμέτερόν τε καὶ τῶν ὅλων πατέρα, εἴτε Πιερία φίλον ὑμῖν ἐνδιαίτημα, εἴτε ἐν Ἑλικῶνι τῷ Βοιωτίῳ χορεύετε, τῶν Διὸσ ἔργων τε καὶ δωρεῶν ὅ τί περ ὄφελοσ, ἄγ’ ὦ πάντ’ εἰδυῖαι, πόθεν ἀρχώμεθα;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Δία 2:7)
οἱ δὲ οὐ θυμοῦ ῥώμην οὐδὲ ὀργῆσ ἀμετρίαν τὰ ἐπίσημα τῆσ ἀρχῆσ ἐποιήσαντο, ἀλλὰ φιλανθρωπίασ καὶ μεγαλοψυχίασ τὰ κράτιστα εἰσηνέγκαντο, καὶ τῷ ὄντι ἐδήλωσαν τὴν τροφὴν θείαν οὖσαν ἑαυτῶν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πανηγυρικὸσ ἐν Κυζίκῳ περὶ τοῦ ναοῦ 9:9)
λόγον δέ ποτε ἤκουσα τοιόνδε φέροντα εἰσ λόγουσ καὶ ὁμιλίαν θείαν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι δ# 13:16)
οὐκοῦν εἰ δι’ Ἀπόλλωνοσ μαντικὴ καὶ διὰ Μουσῶν ποιητικὴ χωρεῖ, καὶ τούτων ἄνευ ψυχρὰ τὰ τῆσ τέχνησ, τί κωλύει καὶ ῥητορικὴν τῆσ Ἑρμοῦ τιθέναι δωρεᾶσ, ἥν γε τῷ ὄντι χρὴ θείαν καλεῖν καὶ τέχνησ κρείττω;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 12:4)
τέλοσ δ’ ἔδοξεν Ἀθηναίοισ τοὺσ μὲν δὴ χρησμῳδοὺσ χαίρειν ἐᾶν, Θεμιστοκλεῖ δὲ μᾶλλον πιστεῦσαι, ξύλινον μὲν εἶναι τεῖχοσ τὰσ τριήρεισ ἐξηγουμένῳ, ἀποκεῖσθαι δέ τι χρηστὸν ἐν τῇ Σαλαμῖνι, διὸ δὴ καὶ θείαν αὐτὴν ὑπὸ τοῦ θεοῦ προσειρῆσθαι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 71:9)
ἐπεὶ κακοῦ γέ του μέλλοντοσ καταλήψεσθαι τοὺσ Ἕλληνασ ἐν αὐτῇ, σχετλίαν καὶ οὐ θείαν τὸ πρόσρημα ἂν αὐτῆσ εἶναι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 72:1)
ὁ μὲν τοίνυν θεὸσ θείαν τὴν Σαλαμῖνα προσεῖπεν, ὡσ ἐν αὐτῇ μελλόντων ἔργων ἔσεσθαι κρειττόνων ἢ κατὰ πάντα τἀνθρώπινα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 98:14)
οὐ γὰρ ἄλλησ γέ τινοσ χώρασ Σαλαμὶσ τὸν πρὸ τοῦ χρόνον ἦν, ἀλλ’ ὁ θεὸσ τὴν ναυμαχίαν θείαν δι’ ἐκείνησ προσεῖπε·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 99:2)
ὅθεν καὶ ἀπορεῖται πότερόν ἐστι μαθητὸν ἢ ἐθιστὸν ἢ καὶ ἄλλωσ πωσ ἀσκητόν, ἢ κατά τινα θείαν μοῖραν ἢ καὶ διὰ τύχην παραγίνεται.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 1 91:3)
ἡρωικήν τινα καὶ θείαν, ὥσπερ Ὅμηροσ περὶ <τοῦ> Ἕκτοροσ πεποίηκε λέγοντα τὸν Πρίαμον ὅτι σφόδρα ἦν ἀγαθόσ, οὐδὲ ἐῴκειἀνδρόσ γε θνητοῦ πάισ ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 2:1)
ἐπεὶ δὲ δεῖται μὲν ἀλέασ ἡ γῆ ὥστε γεννῆσαι τὰ φυόμενα καὶ ὥστε αὐξῆσαι καὶ ὥστε ἐπιτελέσαι, δεῖται δὲ τὰζῷα καὶ σωτηρίασ ἕνεκα τῶν σωμάτων καὶ ἡδονῆσ τῆσ κατὰ φύσιν, δεόμεθα δὲ πάντων μάλιστα ἡμεῖσ, ἅτε πλείστησ χρῄζοντεσ βοηθείασ, θέροσ ἐποίησεν ἀεὶ μᾶλλον, ἐγγυτέρω προσιὼν τῆσ ἡμετέρασ οἰκήσεωσ, ἵνα πάντα μὲν φύσῃ, πάντα δὲ θρέψῃ, πάντα δὲ τελειώσῃ, θείαν δὲ καὶ θαυμαστὴν παράσχῃ τοῖσ ἀνθρώποισ εὐφροσύνην τε καὶ ἑορτήν.
(디오, 크리소토모스, 연설, περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ γ. 85:1)
τῷ γὰρ ὄντι ἀνθρώπινα ψεύσματα καὶ λίαν πιθανὰ πρὸσ θείαν καὶ ἀμήχανον φύσιν.
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 28:4)
ὥσπερ γὰρ τοῖσ βαρβάροισ διαλέγονται οἱ δίγλωττοι καλούμενοι καὶ ἑρμηνεύοντεσ αὐτοῖσ τὰ παρ’ ἡμῶν, οὕτωσ Ὅμηροσ ἡμῖν διαλέγεται, τὰ παρὰ τῶν θεῶν ἑρμηνεύων, ὥσπερ ἐπιστάμενοσ τὴν θείαν διάλεκτον·
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 28:6)
ὃν ἐγὼ μετὰ τῆσ ἐμαυτοῦ τέχνησ καὶ τῆσ Ἠλείων πόλεωσ σοφῆσ καὶ ἀγαθῆσ βουλευσάμενοσ ἱδρυσάμην, ἥμερον καὶ σεμνὸνἐν ἀλύπῳ σχήματι, τὸν βίου καὶ ζωῆσ καὶ ξυμπάντων δοτῆρα τῶν ἀγαθῶν, κοινὸν ἀνθρώπων καὶ πατέρα καὶ σωτῆρα καὶ φύλακα, ὡσ δυνατὸν ἦν θνητῷ διανοηθέντι μιμήσασθαι τὴν θείαν καὶ ἀμήχανον φύσιν.
(디오, 크리소토모스, 연설, Ὀλυμπικὸσ ἢ περὶ τῆσ πρώτησ τοῦ θεοῦ ἐννοίας 95:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION