Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἠε͂́ τοι εἰσ ἄτην ζωρὸν μέθυ θαρσαλέον κῆρ οἰδάνει ἐν στήθεσσι, θεοὺσ δ’ ἀνέηκεν ἀτίζειν;
(아폴로도로스, 아르고나우티카, book 1 9:17)
ὅ τι δὴ θαρσαλέον ἔποσ εὔχομαι νόσφι δίκασ, σύγγνωθί μοι.
(디오니시오스, De Compositione Verborum, chapter 2648)
ὦ φίλοι οἱο͂ν δὴ θαυμάζομεν Ἕκτορα δῖον αἰχμητήν τ’ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·
(호메로스, 일리아스, Book 5 62:3)
Γλαῦκε πέπον πολεμιστὰ μετ’ ἀνδράσι νῦν σε μάλα χρὴ αἰχμητήν τ’ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν·
(호메로스, 일리아스, Book 16 39:7)
ὃσ δέ κ’ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενοσ καὶ ἐδωδῆσ ἀνδράσι δυσμενέεσσι πανημέριοσ πολεμίζῃ, θαρσαλέον νύ οἱ ἦτορ ἐνὶ φρεσίν, οὐδέ τι γυῖα πρὶν κάμνει πρὶν πάντασ ἐρωῆσαι πολέμοιο.
(호메로스, 일리아스, Book 19 12:7)
νῦν σε μάλα χρὴ αἰχμητήν τ’ ἔμεναι καὶ θαρσαλέον πολεμιστήν.
(호메로스, 일리아스, Book 22 24:5)
πλάγιοσ δ’ ὁ ἀκρατήσ, οἱο͂ν ἐξαναφέρειν γλιχόμενοσ καὶ διωθεῖσθαι τὸ πάθοσ, ὑποσύρεται καὶ περιπίπτει περὶ τὸ αἰσχρόν ὡσ Ἀνάξαρχον ἐσίλλαινε Τίμων ἐν δὲ τὸ θαρσαλέον τε καὶ ἐμμενὲσ ὅππη ὀρούσαι φαίνετ’ Ἀναξάρχου κύνεον μένοσ·
(플루타르코스, De virtute morali, section 6 10:3)
οὔτε δὴ τούτουσ περιοπτέον οὕτωσ ἀσθενῶσ ἔχοντασ οὔτ’ αὖ πάλιν ἐκείνην ἐπαινετέον τὴν ἄτρεπτον καὶ ἀτενῆ διάθεσιν, ἐν δὲ τὸ θαρσαλέον τε καὶ ἐμμανὲσ ὅππη ὀρούσαι φαίνετ’ Ἀναξάρχου κύνεον μένοσ·
(플루타르코스, De vitioso pudore, section 21)
"ἐμὲ δύνασθε ποιῆσαι θαρσαλέον οὔτε ἐγὼ ὑμᾶσ δειλούσ.
(플루타르코스, chapter 9 2:4)
δεξαμένου δὲ τοῦ Μετέλλου καὶ γράψαντοσ ἥκειν, ἐμβαλὼν εἰσ τὴν Κελτικὴν αὐτόσ τε καθ’ ἑαυτὸν ἔργα θαυμαστὰ διεπράττετο, καὶ τοῦ Μετέλλου τὸ μάχιμον καὶ θαρσαλέον ἤδη σβεννύμενον ὑπὸ γήρωσ αὖθισ ἐξερρίπιζε καὶ συνεξεθέρμαινεν, ὥσπερ ὁ ῥέων καὶ πεπυρωμένοσ χαλκὸσ τῷ πεπηγότι καὶ ψυχρῷ περιχυθεὶσ λέγεται τοῦ πυρὸσ μᾶλλον ἀνυγραίνειν καὶ συνανατήκειν.
(플루타르코스, Pompey, chapter 8 5:1)
ἀλλ’ ὁ μὲν ἵππον ἔχων καὶ θαρσαλέον σθένοσ ἥβησ, Γέσσιοσ οὐδὲ χεσεῖν εὔτονον ἦτορ ἔχων.
(작자 미상, Greek Anthology, Volume II, book 7, chapter 683 1:2)
εἴ τινα πώποτ’ ἄκουσασ Ἐνυαλίου φίλον υἱὸν, καὶ κρατερὸν δυνάμει καὶ θαρσαλέον πολεμίζειν, Ἕκτορα τὸν Πριάμοιο νόει μοῦνον γεγενῆσθαι, ὅν ποτε μαρνάμενον Διομήδησ ἔκτανεν ἀνήρ, αἰάσ πρὸ Τρώων Δαναοῖσι μάχην προφέροντα·
(작자 미상, Greek Anthology, Volume V, book 16, chapter 291)

SEARCH

MENU NAVIGATION