Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἃ δὲ ποιήσαντασ ἢ παθόντασ οὐ θέμισ εἴσω περιρραντηρίων παριέναι, ταῦτ’ ἐν μέσοισ ἱεροῖσ ᾄδομεν, καὶ θύειν μὲν ἃ μὴ χρὴ δυσσεβὲσ ἡγούμεθα, τιμᾶν δὲ οἷσ οὐ χρὴ τοὺσ θεοὺσ εὐσεβείασ μέρει προστίθεμεν, καὶ τὴν εὐσχημοσύνην ἐπὶ μὲν τῶν ἄλλων τιμῶμεν, τῶν δ’ αἰσχρῶν ῥᾳδίωσ μὲν πάντα σχήματα ὁρῶμεν, ῥᾳδίωσ δὲ πάσασ φωνὰσ ἀποδεχόμεθα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμβουλευτικὸσ περὶ τοῦ μὴ δεῖν κωμῳδεῖν 4:10)
εἰ δὲ δὴ μηδ’ ἁπλῶσ ἀνθρώποισ τὴν εὑρ́εσιν προστίθεμεν τῶν τεχνῶν, ἀλλὰ θεοὺσ ἡγήσασθαι φαμὲν αὐτοῖσ καὶ καταδεῖξαι, πῶσ οὐκ εὔδηλον ὅτι πολλῷ τινοσ εἶναι νικῶντοσ δεῖ προσθήκην τὴν τέχνην;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 26:3)
μνημονεύει τῶν λατάγων καὶ τῶν κοττάβων καὶ ὁ Χαλκοῦσ καλούμενοσ Διονύσιοσ ἐν τοῖσ Ἐλεγείοισ διὰ τούτων κότταβον ἐνθάδε σοι τρίτον ἑστάναι οἱ δυσέρωτεσ ἡμεῖσ προστίθεμεν γυμνασίῳ Βρομίου, κώρυκον.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 7 2:1)
ἔτι δὲ καὶ ταῦτα προστίθεμεν μηδὲ πολυξείνου δαιτὸσ δυσπέμφελον εἶναι ἐκ κοινοῦ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 66 3:7)
ἡ δὲ τοιαύτη τῆσ διανοίασ κατασκευή, καθ’ ἣν οὐχ ἁπλῶσ ὑποπίπτοντεσ τοῖσ αἰσθητοῖσ τυπούμεθα ὑπ’ αὐτῶν, ἀλλὰ καὶ ἐκλαμβάνομέν τι καὶ ἀφαιροῦμεν καὶ προστίθεμεν καὶ συντίθεμεν τάδε τινὰ δι’ αὐτῶν καὶ νὴ Δία μεταβαίνομεν ἀπ’ ἄλλων ἐπ’ ἄλλα τινὰ οὕτω πωσ παρακείμενα, οὐδὲ ταῦτα ἱκανὰ κινῆσαί τινασ καὶ διατρέψαι πρὸσ τὸ ἀπολιπεῖν τὸν τεχνίτην;
(에픽테토스, Works, book 1, Περὶ προνοίασ. 10:2)
ὥσπερ οὖν ἂν εἰ ἡμᾶσ ἀνδριάντα γράφοντασ προσελθών τισ ἔψεγε λέγων ὅτι οὐ τοῖσ καλλίστοισ τοῦ ζῴου τὰ κάλλιστα φάρμακα προστίθεμεν ‐ οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ κάλλιστον ὂν οὐκ ὀστρείῳ ἐναληλιμμένοι εἰε͂ν ἀλλὰ μέλανι ‐ μετρίωσ ἂν ἐδοκοῦμεν πρὸσ αὐτὸν ἀπολογεῖσθαι λέγοντεσ·
(플라톤, Republic, book 4 12:3)
Κότταβον ἐνθάδε σοι τρίτον ἑστάναι οἱ δυσέρωτεσ ἡμεῖσ προστίθεμεν γυμνασίῳ Βρομίου κώρυκον·
(작자 미상, 비가, Διονυσίου τοῦ Χαλκοῦ, Ἐλεγείων12)
ἢν δ’ αὖ καταφρονήσασ τῆσ λειότητοσ θαμινὰ ἀπερείδηται ἐν αὐτῷ, τούτου ἕνεκα τοὺσ τροχοὺσ μεγάλουσ τῷ λείῳ προστίθεμεν, ἵνα χάσκειν ἀναγκαζόμενοσ ὑπ’ αὐτῶν ἀφίῃ τὸ στόμιον.
(크세노폰, Minor Works, Περὶ Ἱππικῆς, chapter 10 9:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION