헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ τοτὲ μὲν κολακείαν εἶναί φησι τὴν ῥητορικὴν, πάλιν δ’ εἰσ ταυτὸν τοὺσ δυνάστασ καὶ τοὺσ ῥήτορασ τίθησιν, οὐ μόνον οὐδέτερον προσὸν τῇ δυνάμει ταύτῃ λέγων, πρὸσ δὲ τῷ μὴ προσεῖναι καὶ παντελῶσ ἀλλότριον αὐτῆσ, ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ ἐναντιώτατα δύο συντιθεὶσ ἐγκλήματα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 73:15)
ἐὰν λούσησθε νῦν ῥάφανόν τε πολλὴν ἐντράγητε, παύσεται τὸ βάροσ διασκεδᾷ τε τὸ προσὸν νῦν νέφοσ ἐπὶ τοῦ μετώπου, Νικοχάρησ·
(아테나이오스, The Deipnosophists, book 1, chapter 62 1:8)
νεανίσκῳ γὰρ τὴν πᾶσαν ἀρετὴν ἔχοντι τοῦτο μόνον τὸ ἁμάρτημα προσόν, ὅτι οὐκ ἐτίμα τὴν Ἀφροδίτην, αἴτιον ἐγένετο τοῦ ὀλέθρου·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 13, book 13, chapter 74 1:1)
ὧν οὐδὲν εὑρήσετε τούτῳ προσόν.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 207:4)
ἐπιτρέψασ δὲ τῷ τε τῆσ ἑαυτοῦ γυναικὸσ πατρὶ καὶ τῷ συγκηδεστῇ τῷ αὑτοῦ καὶ Λυσίνῳ καὶ Ἀνδρομένει, πεισάντων τούτων Φορμίωνα τουτονὶ δοῦναι δωρεὰν τὰσ τρισχιλίασ καὶ τὸ προσόν, καὶ φίλον μᾶλλον ἔχειν τοῦτον ἢ διὰ ταῦτ’ ἐχθρὸν αὐτὸν εἶναι, λαβὼν τὸ σύμπαν πεντακισχιλίασ, καὶ πάντων ἀφεὶσ τῶν ἐγκλημάτων τὸ δεύτερον εἰσ τὸ ἱερὸν τῆσ Ἀθηνᾶσ ἐλθών, πάλιν, ὡσ ὁρᾶτε, δικάζεται, πάσασ αἰτίασ συμπλάσασ καὶ ἐγκλήματ’ ἐκ παντὸσ τοῦ χρόνου τοῦ πρὸ τούτου τοῦτο γάρ ἐστιν μέγιστον ἁπάντων, ἃ οὐδεπώποτ’ ᾐτιάσατο.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Παραγραφὴ ὑπὲρ Φορμίωνος 23:2)
Ὅτι ἄν τινι προσῇ τι πλεονέκτημα ἢ δοκῇ γε προσεῖναι μὴ προσόν, τοῦτον πᾶσα ἀνάγκη, ἐὰν ἀπαίδευτοσ ᾖ, πεφυσῆσθαι δι’ αὐτό.
(에픽테토스, Works, book 1, Πῶσ ἔχειν δεῖ πρὸσ τοὺσ τυράννουσ. 1:1)
μέχρι γὰρ τοῦδε οἱ ἔπαινοι ἀνεκτοί εἰσιν εἰσ ὅσον ἂν ὁ ἐπαινούμενοσ γνωρίζῃ ἕκαστον τῶν λεγομένων προσὸν ἑαυτῷ·
(루키아노스, Pro imaginibus, (no name) 1:6)
κἀγώ, Ἡράκλεισ, ἔφην, ὡσ ἄμαχον λέγετε τὸν ἄνδρα, εἰ ἔτι αὐτῷ ἓν δὴ μόνον τυγχάνει προσὸν σμικρόν τι.
(플라톤, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, Χαρμίδης 26:2)
τὰσ δὲ Μαρκίου πράξεισ καὶ ἀρετὰσ τοῦτο μὴ προσὸν ἐπαχθεῖσ ἐποίησεν αὐτοῖσ τοῖσ εὖ παθοῦσι, τὸν ὄγκον αὐτοῦ καὶ τὴν ἐρημίᾳ σύνοικον, ὡσ Πλάτων εἶπεν, αὐθάδειαν μὴ ὑπομείναντασ.
(플루타르코스, Comparison of Alcibiades and Coriolanus, chapter 3 2:2)
ὧν αἴτιον ἁπάντων τὸ ἀνομίλητον τοῦ τρόπου καὶ λίαν ὑπερήφανον καὶ αὔθαδεσ, ὃ καθ’ αὑτὸ μὲν ἐπαχθέσ ἐστι τοῖσ πολλοῖσ, τῷ δὲ φιλοτίμῳ προσὸν γίνεται παντάπασιν ἄγριον καὶ ἀπαραίτητον.
(플루타르코스, Comparison of Alcibiades and Coriolanus, chapter 4 5:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION