Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ταῦτα οὐ μετὰ πάντων ἐγκωμίων εἰσ αὑτὸν εἰρῆσθαί σοι δοκεῖ τῷ ἀνδρὶ, εἴπερ γε μὴ τὰ Μίδου ὦτα ἔχεισ, οὗ τὸ ἐπίγραμμα ἐκεῖνοσ ἐπέσκωπτε προσεικάζων τῷ τοῦ ἑταίρου λόγῳ, καὶ κατὰ πάσασ γέ που τὰσ ἀρετάσ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 35:4)
ἐραστὴν οὐ μόνον βασιλέα μέγαν καὶ ἀνδρεῖον ἐν ὀλίγοισ, ἀλλὰ καὶ νέον καὶ καλόν, ὥσ φησιν Ὅμηροσ τῷ Διὶ προσεικάζων αὐτόν, ἔπειτα εἰσ ἑαλωκυῖαν ἀφικέσθαι τὴν πατρίδα καὶ συνοικεῖν ἑνὶ τῶν δούλων τῶν Ἀγαμέμνονοσ, εἴ γε ἔμελλε γαμεῖσθαι τῶν ἐγχωρίων τινί, πῶσ οὐκ ἄτοπον;
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΧΡΥΣΗΙΣ. 12:1)
τοῦ μὲν οὖν θείου τὴν πλείστην ἰδέαν ἐκ πυρὸσ ἀπηργάζετο, ὅπωσ ὅτι λαμπρότατον ἰδεῖν τε κάλλιστον εἰή, τῷ δὲ παντὶ προσεικάζων εὔκυκλον ἐποίει, τίθησίν τε εἰσ τὴν τοῦ κρατίστου φρόνησιν ἐκείνῳ συνεπόμενον, νείμασ περὶ πάντα κύκλῳ τὸν οὐρανόν, κόσμον ἀληθινὸν αὐτῷ πεποικιλμένον εἶναι καθ’ ὅλον.
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Τίμαιος 139:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION