Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

πολλὴ μὲν γὰρ εἰσ μεσόγειαν ἀεὶ βαδίζοντι, πολλὴ δ’ ἐπ’ αὐτῆσ τῆσ θαλάττησ, πανταχοῦ δὲ ἱκανὴ παρασχεῖν ἅπαντα ὅσων δεῖ πόλει, διαίταισ τε ἁπάσαισ ἀρκέσαι, ὅσασ ἄνθρωποι διαιτᾶσθαι δύνανται καὶ προαιροῦνται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ ὁμονοίασ ταῖσ πόλεσιν 6:9)
ἡδονῆσ, τρεῖσ ὁρῶμεν καὶ βίουσ ὄντασ, οὓσ οἱ ἐπ’ ἐξουσίασ τυγχάνοντεσ προαιροῦνται ζῆν ἅπαντεσ, πολιτικὸν φιλόσοφον ἀπολαυστικόν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 1 34:1)
ἔτι δὲ καὶ οἷσ ὑπάρχει ἄμφω ταῦτα, πολλὰ καὶ ἄνευ θυμοῦ καὶ ἐπιθυμίασ προαιροῦνται·
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 164:3)
καὶ ἐν τοῖσ πάθεσιν ὄντεσ οὐ προαιροῦνται, ἀλλὰ καρτεροῦσιν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 164:4)
οὐ γὰρ ὑπάρχει αὐτοῖσ τὰ καλὰ δι’ αὑτά, καὶ προαιροῦνται καλοὶ κἀγαθοὶ, καὶ οὐ μόνον ταῦτα, ἀλλὰ καὶ τὰ μὴ καλὰ μὲν φύσει ὄντα, ἀγαθὰ δὲ φύσει ὄντα τούτοισ καλά.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 8 59:2)
τὰ μὲν γὰρ ἡδέα προαιροῦνται, τὰ δὲ λυπηρὰ φεύγουσιν·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 10 4:1)
οἳ δ’ εἰσὶ μὲν περὶ ταὐτά, ἀλλ’ οὐχ ὡσαύτωσ εἰσίν, ἀλλ’ οἳ μὲν προαιροῦνται οἳ δ’ οὐ προαιροῦνται.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 7 55:1)
ὁτὲ μὲν γὰρ πρὸσ τὴν πολιτείαν, ὅπωσ ἐκ τῆσ καθεστηκυίασ ἄλλην μεταστήσωσιν, οἱο͂ν ἐκ δημοκρατίασ ὀλιγαρχίαν ἢ δημοκρατίαν ἐξ ὀλιγαρχίασ, ἢ πολιτείαν καὶ ἀριστοκρατίαν ἐκ τούτων, ἢ ταύτασ ἐξ ἐκείνων, ὁτὲ δ’ οὐ πρὸσ τὴν καθεστηκυῖαν πολιτείαν, ἀλλὰ τὴν μὲν κατάστασιν προαιροῦνται τὴν αὐτήν, δι’ αὑτῶν δ’ εἶναι βούλονται ταύτην, οἱο͂ν τὴν ὀλιγαρχίαν ἢ τὴν μοναρχίαν·
(아리스토텔레스, 정치학, Book 5 13:2)
τῶν δ’ ἐπιχειρούντων ἐπὶ τὴν τοῦ σώματοσ διαφθορὰν οὗτοι φοβερώτατοι καὶ δέονται πλείστησ φυλακῆσ ὅσοι μὴ προαιροῦνται περιποιεῖσθαι τὸ ζῆν διαφθείραντεσ.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 5 315:2)
προαιροῦνται δὲ πράττειν τά τε εἰρημένα καὶ τὰ τοῖσ ἐχθροῖσ κακὰ καὶ τὰ τοῖσ φίλοισ ἀγαθὰ καὶ τὰ δυνατά·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 6 26:2)
οὐδὲν γὰρ ἧττον προαιροῦνται ταῦτα πράττειν.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 6 28:5)
καὶ ὅσα οὓσ θαυμάζουσι προαιροῦνται πράττειν.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 6 29:5)
δι’ ἃ δὲ προαιροῦνται βλάπτειν καὶ φαῦλα ποιεῖν παρὰ τὸν νόμον κακία ἐστὶν καὶ ἀκρασία·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 10 4:1)
οἱ τοιοῦτοι γὰρ οὔτε προαιροῦνται, φοβούμενοι τοὺσ κριτάσ, οὔτε δύνανται πείθειν, ὡσ μισούμενοι καὶ φθονούμενοι.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 12 22:2)
περὶ μὲν οὖν θυμοῦ ῥηθήσεται ἐν τοῖσ περὶ τὰ πάθη, ποῖα δὲ προαιροῦνται καὶ πῶσ ἔχοντεσ εἴρηται πρότερον.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 1, chapter 13 8:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION