Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἐγὼ δ’ ἡγοῦμαι μὲν Συρακοσίουσ οὐχ οὕτω παραφρονεῖν ὥστ’ ἀγαπητῶσ καὶ παρὰ δόξαν ἀπαλλαγέντασ πραγμάτων αὑτοῖσ κινεῖν ἕτερα, ἄλλωσ τε καὶ παρ’ ἡμῶν αὐτῶν ἐγνωκότασ ὡσ οὐ λυσιτελὲσ τοσαύτην ἀπὸ τῆσ οἰκείασ ῥᾳδίωσ κινεῖσθαι, εὐξαίμην δ’ ἂν ἅπασι τοῖσ θεοῖσ ἐνταυθοῖ λαβεῖν αὐτούσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸ ἐναντίον 14:6)
καίτοι τό γ’ ἐκείνων ἐπαναστάσει προσεοικὸσ ἦν, οἱ δὲ διατριβάσ τε ἀντικατασκευάζειν αὐτοῖσ ἠξίουν πλησίον τῆσ ἐκείνου καὶ ᾠκοδόμουν ἐπὶ τῇ Ἀκαδημίᾳ, τό τε σύμπαν ὑπερφρονεῖν ἐκέλευον ὅτου δὴ ‐ οὐ γὰρ ἔγωγ’ ἂν ἐφεξῆσ οὑτωσὶ προσθείην τοὔνομα ‐ φάσκοντεσ γέροντά τε εἶναι πολλοῦ καὶ παραφρονεῖν ἤδη.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 134:8)
τὸ μὲν γὰρ ἀληθὲσ οὐ πλήθει κρίνεσθαι οἰόνται προσήκειν οὐδὲ ὀλιγότητι, τὸ δ’ αὐτὸ τοῖσ μὲν γλυκὺ γευομένοισ δοκεῖν εἶναι τοῖσ δὲ πικρόν, ὥστ’ εἰ πάντεσ ἔκαμνον ἢ πάντεσ παρεφρόνουν, δύο δ’ ἢ τρεῖσ ὑγίαινον ἢ νοῦν εἶχον, δοκεῖν ἂν τούτουσ κάμνειν καὶ παραφρονεῖν τοὺσ δ’ ἄλλουσ οὔ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 135:2)
φήσω παραφρονεῖν αὐτόν.
(아리스토파네스, Ecclesiazusae, Prologue 7:8)
τίσ γὰρ ἂν ἄλλοθεν ἐπελθὼν καὶ μὴ συνδιεφθαρμένοσ ἡμῖν ἀλλ’ ἐξαίφνησ ἐπιστὰσ τοῖσ γιγνομένοισ οὐκ ἂν μαίνεσθαι καὶ παραφρονεῖν ἡμᾶσ νομίσειεν;
(디오니시오스, De Demosthene, chapter 174)
τίσ γὰρ ἂν ἄλλοθεν ἐπελθὼν καὶ μὴ συνδιεφθαρμένοσ ἡμῖν, ἀλλ’ ἐξαίφνησ ἐπιστὰσ τοῖσ γινομένοισ οὐκ ἂν μαίνεσθαι καὶ παραφρονεῖν ἡμᾶσ νομίσειεν, οἳ φιλοτιμούμεθα μὲν ἐπὶ τοῖσ τῶν προγόνων ἔργοισ καὶ τὴν πόλιν ἐκ τῶν τότε πραχθέντων ἐγκωμιάζειν ἀξιοῦμεν, οὐδὲν δὲ τῶν αὐτῶν ἐκείνοισ πράττομεν, ἀλλὰ πᾶν τοὐναντίον;
(디오니시오스, De Isocrate, chapter 173)

SEARCH

MENU NAVIGATION