Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἤδη δὲ πολλῶν πραγμάτων φησὶ γεγενῆσθαι κριτήσ, ὥσπερ νῦν ὑμεῖσ δικασταί, καὶ τὰσ κρίσεισ οὐκ ἐκ τῶν μαρτυριῶν, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐπιτηδευμάτων καὶ τῶν ὁμιλιῶν, φησι ποιεῖσθαι, ἐκεῖσε ἀποβλέπων, πῶσ τὸν καθ’ ἡμέραν βίον ζῇ ὁ κρινόμενοσ, καὶ ὅντινα τρόπον διοικεῖ τὴν ἑαυτοῦ οἰκίαν, ὡσ παραπλησίωσ αὐτὸν καὶ τὰ τῆσ πόλεωσ διοικήσοντα·
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1532)
οὐ μόνον δὴ κολακείασ αὐτὸν ἐφ’ αὑτοῦ καθαρεύειν ἀνάγκη καὶ μηδ’ ὁτιοῦν ἔχειν κίβδηλον τῇ ψυχῇ, ἀλλὰ καὶ πόρρω κολάκων ἁπάντων εἶναι καὶ πασῶν αἰσχρῶν συνόδων τε καὶ ὁμιλιῶν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 108:4)
Ἐκ τῶν Ἀρριανοῦ προτρεπτικῶν ὁμιλιῶν.
(에픽테토스, Works, book 0 10:1)
καὶ ἦν γὰρ ὄνομα Ἴδη πατρῷοσ ἀπελευθέρα τῷ Μούνδῳ παντοίων ἴδρισ κακῶν, δεινῶσ φέρουσα τοῦ νεανίσκου τῷ ψηφίσματι τοῦ θανεῖν, οὐ γὰρ ἀφανὴσ ἦν ἀπολούμενοσ, ἀνεγείρει τε αὐτὸν ἀφικομένη διὰ λόγου πιθανή τε ἦν ἐλπίδων τινῶν ὑποσχέσεσιν, ὡσ διαπραχθησομένων ὁμιλιῶν πρὸσ τὴν Παυλῖναν αὐτῷ.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 18 87:1)
χωρεῖ οὖν εἰσ τὸ τέμενοσ, καὶ δειπνήσασα, ὡσ ὕπνου καιρὸσ ἦν, κλεισθεισῶν τῶν θυρῶν ὑπὸ τοῦ ἱερέωσ ἔνδον ἐν τῷ νεῷ καὶ τὰ λύχνα ἐκποδὼν ἦν καὶ ὁ Μοῦνδοσ, προεκέκρυπτο γὰρ τῇδε, οὐχ ἡμάρτανεν ὁμιλιῶν τῶν πρὸσ αὐτήν, παννύχιόν τε αὐτῷ διηκονήσατο ὑπειληφυῖα θεὸν εἶναι.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 18 92:1)
οὐ περὶ πολέμου τε τὰ πολλὰ διελήλυθεν καὶ περὶ ὁμιλιῶν πρὸσ ἀλλήλουσ ἀνθρώπων ἀγαθῶν τε καὶ κακῶν καὶ ἰδιωτῶν καὶ δημιουργῶν, καὶ περὶ θεῶν πρὸσ ἀλλήλουσ καὶ πρὸσ ἀνθρώπουσ ὁμιλούντων, ὡσ ὁμιλοῦσι, καὶ περὶ τῶν οὐρανίων παθημάτων καὶ περὶ τῶν ἐν Αἵδου, καὶ γενέσεισ καὶ θεῶν καὶ ἡρώων;
(플라톤, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, Ιὤν 9:3)
ἀναμιμνῄσκεσθαι δὲ ἐκ τῶνδε ἐκεῖνα οὐ ῥᾴδιον ἁπάσῃ, οὔτε ὅσαι βραχέωσ εἶδον τότε τἀκεῖ, οὔθ’ αἳ δεῦρο πεσοῦσαι ἐδυστύχησαν, ὥστε ὑπό τινων ὁμιλιῶν ἐπὶ τὸ ἄδικον τραπόμεναι λήθην ὧν τότε εἶδον ἱερῶν ἔχειν.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Φαῖδρος 160:1)
εἰσ τὴν φιλοσοφίαν αὐτῆσ, καὶ ἐννοεῖν ὧν ἅπτεται καὶ οἱών ἐφίεται ὁμιλιῶν, ὡσ συγγενὴσ οὖσα τῷ τε θείῳ καὶ ἀθανάτῳ καὶ τῷ ἀεὶ ὄντι, καὶ οἱά ἂν γένοιτο τῷ τοιούτῳ πᾶσα ἐπισπομένη καὶ ὑπὸ ταύτησ τῆσ ὁρμῆσ ἐκκομισθεῖσα ἐκ τοῦ πόντου ἐν ᾧ νῦν ἐστίν, καὶ περικρουσθεῖσα πέτρασ τε καὶ ὄστρεα ἃ νῦν αὐτῇ, ἅτε γῆν ἑστιωμένῃ, γεηρὰ καὶ πετρώδη πολλὰ καὶ ἄγρια περιπέφυκεν ὑπὸ τῶν εὐδαιμόνων λεγομένων ἑστιάσεων.
(플라톤, Republic, book 10 383:1)
τούτῳ χρῆσθαι μετ’ εὐλαβείασ τὸν ἄνδρα καὶ τὴν γυναῖκα, τῶν ἀνιέρων καὶ παρανόμων πρὸσ ἑτέρουσ ἁγνεύοντασ ὁμιλιῶν, καὶ μὴ σπείροντασ ἐξ ὧν οὐδὲν αὐτοῖσ φύεσθαι θέλουσιν ἀλλὰ κἂν γένηται καρπὸσ αἰσχύνονται καὶ ἀποκρύπτουσι.
(플루타르코스, Conjugalia Praecepta, chapter, section 42 3:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION