Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ναὶ μὰ τόδε κρανέινον ἀκόντιον, ἦ μὲν ἐγώ σε κυδρὸν ἐν ἀθανάτοισι καὶ ὄλβιον ἡγεμόν’ εἵσω δώσω τ’ ἀγλαὰ δῶρα καὶ ἐσ τέλοσ οὐκ ἀπατήσω.
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Ἑρμῆν 48:9)
σὺ δ’ εὔφρονα θυμὸν ἔχουσα δόσ με μετὰ Τρώεσσιν ἀριπρεπέ’ ἔμμεναι ἄνδρα, ποίει δ’ ἐξοπίσω θαλερὸν γόνον, αὐτὰρ ἔμ’ αὐτὸν δηρὸν ἐὺ ζώειν καὶ ὁρᾶν φάοσ ἠελίοιο, ὄλβιον ἐν λαοῖσ, καὶ γήραοσ οὐδὸν ἱκέσθαι.
(익명 저작, Homeric Hymns, Εἲσ Ἀφροδίτην 9:4)
ἀεὶ δὲ στεφάνοισι κάρα παρὰ δαῖτα πυκάζου παντοδαποῖσ, οἷσ ἂν γαίασ πέδον ὄλβιον ἀνθῇ, καὶ στακτοῖσι μύροισ ἀγαθοῖσ χαίτην θεράπευε καὶ σμύρναν λίβανόν τε πυρὸσ μαλακὴν ἐπί τέφραν βάλλε πανημέριοσ, Συρίησ εὐώδεα καρπόν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 59 1:1)
παυσάμενοι δὲ βοῆσ νέκταρ ἀμέλγονται, μόνον ὄλβιον ἀνθρώποισι ξυνόν, τοῦ χαίρειν φάρμακον αὐτοφυέσ, τοῦ θαλίαι φίλα τέκνα φιλοφροσύναι τε χοροί τε·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 68 1:2)
σεύον]το γὰρ σὺν ὑπερόχῳ τε Νίκᾳ σὺν Ἀγ]λαί̈ᾳ τε παρ’ εὐρυδίναν Ἀλφεόν, τόθι Δ]εινομένεοσ ἔθηκαν ὄλβιον [γόνον στεφάνω]ν κυρῆσαι.
(바킬리데스, Οδεσ ̔Γρεεκ̓, epinicians, ode 3 Ιἕρωνι Συρακοσίῳ Ἵπποισ Ὀλύμπια. 2:1)
ἴσαν δ’ ἔσ τε τὸν ὄλβιον τόν τε χείρονα δῶκ’ ἔχειν οἴνου τέρψιν ἄλυπον·
(에우리피데스, choral, antistrophe 22)
σὺ δ’ ἐν δίφροισ ξὺν τῷδε νύμφη δῶμ’ ἔλειπεσ ὄλβιον.
(에우리피데스, Helen, episode, dialogue20)
ἀλλ’ ἐκλιπὼν θεοῦ δάπεδ’ ἀλητείαν τε σὴν ἐσ τὰσ Ἀθήνασ στεῖχε κοινόφρων πατρί, οὗ σ’ ὄλβιον μὲν σκῆπτρον ἀναμένει πατρόσ, πολὺσ δὲ πλοῦτοσ·
(에우리피데스, Ion, episode, iambic6)
ζηλῶ δέ σε θεῶν κατοικήσασαν ὄλβιον δόμον.
(에우리피데스, episode, iambic 5:7)
σοφὸν δὲ πενίαν τ’ εἰσορᾶν τὸν ὄλβιον, πένητά τ’ εἰσ τοὺσ πλουσίουσ ἀποβλέπειν ζηλοῦνθ’, ἵν’ αὐτὸν χρημάτων ἔρωσ ἔχῃ, τά τ’ οἰκτρὰ τοὺσ μὴ δυστυχεῖσ δεδοικέναι.
(에우리피데스, Suppliants, episode 2:5)
πρὶν δ’ ἂν τελευτήσῃ, ἐπισχεῖν, μηδὲ καλέειν κω ὄλβιον ἀλλ’ εὐτυχέα.
(헤로도토스, The Histories, book 1, chapter 32 8:2)
τῷ δὲ Κροίσῳ ἑστεῶτι ἐπὶ τῆσ πυρῆσ ἐσελθεῖν, καίπερ ἐν κακῷ ἐόντι τοσούτῳ, τὸ τοῦ Σόλωνοσ ὥσ οἱ εἰή σὺν θεῷ εἰρημένον, τὸ μηδένα εἶναι τῶν ζωόντων ὄλβιον.
(헤로도토스, The Histories, book 1, chapter 86 4:2)
τὸν δὴ ὕστερον τούτων τῶν πρηγμάτων Θεμιστοκλέησ Θεσπιέα τε ἐποίησε, ὡσ ἐπεδέκοντο οἱ Θεσπιέεσ πολιήτασ, καὶ χρήμασι ὄλβιον.
(헤로도토스, The Histories, book 8, chapter 75 2:2)
καὶ σὲ γέρον τὸ πρὶν μὲν ἀκούομεν ὄλβιον εἶναι·
(호메로스, 일리아스, Book 24 50:20)
"Ζεῦ ἄνα, Τηλέμαχόν μοι ἐν ἀνδράσιν ὄλβιον εἶναι, καί οἱ πάντα γένοιθ’ ὅσσα φρεσὶν ᾗσι μενοινᾷ.
(호메로스, 오디세이아, Book 17 50:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION