Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

Ἑτέρη θεραπείη‧ ὠμόλινον λαβὼν ὡσ λεπτότατον, συμβάλλειν ὅσον σπιθαμιαῖον πεντάπλουν, καὶ ξυμπεριλαβεῖν ἱππείην τρίχα‧ ἔπειτα ποιησάμενοσ μήλην κασσιτερίνην ἐπ’ ἄκρου τετρημένην, ἐνείρασ ἐσ τὴν μήλην τὴν ἀρχὴν τοῦ ὠμολίνου συμβεβλημένου, καθιέναι τὴν μήλην ἐσ τὴν σύριγγα, καὶ ἅμα τῆσ ἀριστερῆσ χειρὸσ τὸν δάκτυλον τὸν λιχανὸν καθιέναι ἐσ τὴν ἕδρην‧ ἐπὴν δὲ ψαύσῃ ἡ μήλη τοῦ δακτύλου, ἄγειν ἔξω τῷ δακτύλῳ, ἀποκάμψασ τῆσ μήλησ τὸ ἄκρον καὶ τὴν ἀρχὴν τὴν ἐν τῇ μήλῃ‧ καὶ τὴν μὲν μήλην πάλιν ἐξαιρέειν, τοῦ δὲ ὠμολίνου τὰσ ἀρχὰσ ἀφάψαι δὶσ ἢ τρίσ‧ καὶ τὸ λοιπὸν τοῦ ὠμολίνου ἐπιστρέψασ, ἐπιδῆσαι πρὸσ τὸ ἄμμα‧ ἔπειτα κελεύειν ἀπελθόντα διαπρήσσεσθαι τὰ ἑωυτοῦ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΣΥΡΙΓΓΩΝ., 4.1)
Ὁκόσον δὴ, σηπομένησ τῆσ σύριγγοσ, χαλᾶτα τοῦ ὠμολίνου, τοῦτο ἐπιτείνειν καὶ ἐπιστρέφειν αἰεὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέρην‧ ἢν δέ σοι τὸ ὠμόλινον διασαπῇ πρόσθεν ἢ τὴν σύριγγα διαβρωθῆναι, πρὸσ τὴν τρίχα προσάψασ ἕτερον ὠμόλινον διεῖναι καὶ ἀφάψαι ἡ̔ γὰρ θρὶξ διὰ τοῦτο παραβάλλεται τῷ ὠμολίνῳ ὅτι ἄσηπτόσ ἐστιν̓‧ ἐπὴν δὲ διασαπῇ ἡ σύριγξ, τάμνεσθαι χρὴ σπόγγον μαλακὸν ὡσ λεπτότατον προστεθέντα‧ ἔπειτα ἐσ μὲν τὴν σύριγγα ἄνθοσ χαλκοῦ ὀπτὸν συχνὸν τῇ μήλῃ ἐνθεῖναι, τὸν δὲ σπόγγον ἀλεῖψαι μέλιτι, καὶ ὑποβαλὼν μέσον τῷ λιχανῷ δακτύλῳ τῆσ ἀριστερῆσ χειρὸσ ὦσαι πρόσω, καὶ προσθεὶσ ἕτερον σπόγγον ἀναδῆσαι τὸν αὐτὸν τρόπον, ὅν περ καὶ ἐπὶ τῇσιν αἱμοῤῬοί̈σιν‧ τῇ δὲ αὔριον ἀπολύσασ, περινίψαι ὕδατι θερμῷ, καὶ σπόγγῳ τῷ δακτύλῳ τῆσ ἀριστερῆσ χειρὸσ πειρᾷν διακαθαίρειν τὴν σύριγγα, καὶ αὖθισ πάλιν τὸ ἄνθοσ ἐπιδῆσαι‧ ταῦτα ποιέειν ἑπτὰ ἡμέρασ, ἐν ταύτῃσι γὰρ μάλιστα ὁ χιτὼν τῆσ σύριγγοσ ἐκσήπεται‧ τὸ δὲ λοιπὸν, ἔστ’ ἂν ὑγιανθῇ, τουτέῳ ἐπιδεῖν‧ κατὰ γὰρ τοῦτον τὸν τρόπον ὑπὸ τοῦ σπόγγου διαναγκαζομένη καὶ ἀναπτυσσομένη ἡ σύριγξ οὔτε πάλιν ξυμπέσοι ἂν, οὔτε τὸ μὲν αὐτῆσ ὑγιανθείη ἂν, τὸ δὲ πάλιν ξυμπληρωθείη, ἀλλ’ ἐν ἑωυτῇ πᾶσα ὑγιὴσ ἔσται.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΣΥΡΙΓΓΩΝ., 4.2)
Ἢν δὲ μὴ διαβεβρώκῃ ἡ σύριγξ, προμηλώσασ μήλῃ, τέμνε ἑώσ ἂν διέλθῃ, καὶ ἐπίπασσε ἄνθοσ χαλκοῦ, καὶ ἐᾷν ἐπὶ πέντε ἡμέρασ‧ κατάχεε δὲ ὕδωρ θερμόν‧ καὶ ἐπάνω ὕδατι φυρῶν ἄλφιτον κατάπασσε, καὶ φύλλα τεύτλων ἐπίδει‧ ἐπὴν δὲ ἐκπέσῃ τὸ ἄνθοσ τοῦ χαλκοῦ, καὶ καθαρὸν ᾖ τὸ ἕλκοσ τῆσ σύριγγοσ, ἰῶ ὥσπερ τὴν ἔμπροσθεν.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΣΥΡΙΓΓΩΝ., 5.1)
Ἀλλὰ τοῦ αἵματοσ χρὴ ἀφίεναι, μάλιστα μὲν κατὰ φλέβασ τὰσ ἐπιῤῬεούσασ, ἢν καταφανέεσ ἐώσιν‧ ἢν δὲ μὴ, κατακρούειν τὰ οἰδήματα βαθύτερα καὶ πυκνότερα, καὶ ἄλλο πᾶν ὅ τι ἂν κατακρούῃσ, οὕτω χρὴ ποιέειν, καὶ ὡσ ὀξυτάτοισι σιδηρίοισι καὶ λεπτοτάτοισι, καὶ ὅταν ἀφαιρέῃσ τὸ αἵμα, τῇ μήλῃ μὴ κάρτα πιέζειν, ὡσ μὴ φλάσισ προσγίνηται‧ ὄξει δὲ κατανίζειν, καὶ θρόμβον αἵματοσ ἐν τοῖσι σχάσμασι μὴ ἐᾷν ἐγκαταλείπεσθαι, καταχρίσασ τῷ ἐναίμῳ φαρμακῳ, εἴρια οἰσυποῦντα κατεξασμένα μαλθακὰ ἐπιδῆσαι, Ῥήνασ οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ, καὶ ἐχέτω τὸ σχασθὲν ὅκωσ ἀνάῤῬουσ εἰή τοῦ αἵματοσ καὶ μὴ κατάῤῬουσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΕΛΚΩΝ., 24.2)
Ταῦτα μὲν οὖν χρὴ ἀπόπροσθεν σκεψάμενον λέξαι, μὴ ἁπτόμενον τοῦ ἀνθρώπου‧ ἁπτόμενον δ’ ἤδη πειρᾶσθαι εἰδέναι σάφα, εἴ ἐστι ψιλὸν τὸ ὀστέον τῆσ σαρκὸσ, ἢ οὔ‧ καὶ ἢν μὲν καταφανὲσ ᾖ τοῖσιν ὀφθαλμοῖσι τὸ ὀστέον ψιλόν‧ εἰ δὲ μὴ, τῇ μήλῃ σκέπτεσθαι.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΝ ΚΕΦΑΛΗ ΤΡΩΜΑΤΩΝ., 10.2)
Ἢν δὲ μὴ ἐξ ἀρχῆσ λαμβάνῃσ τὸ ἰήμα, ἀλλὰ παρ’ ἄλλου παραδέχῃ ὐστερίζων τῆσ ἰήσιοσ, πρίονι χρὴ χαρακτῷ ἐκπρίειν μὲν αὐτίκα τὸ ὀστέον πρὸσ τὴν μήνιγγα, θαμινὰ δὲ ἐξαιρεῦντα τὸν πρίονα σκοπεῖσθαι καὶ ἄλλωσ καὶ τῇ μήλῃ πέριξ κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ πρίονοσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΝ ΚΕΦΑΛΗ ΤΡΩΜΑΤΩΝ., 21.9)
Καὶ ἢν, ἐξ ἀρχῆσ λαβὼν τὸ ἰήμα, αὐτίκα βούλῃ ἐκπρίσασ τὸ ὀστέον ἀφελεῖν ἀπὸ τῆσ μήνιγγοσ, ὡσαύτωσ χρὴ πυκινά τε σκοπεῖσθαι τῇ μήλῃ τὴν περίοδον τοῦ πρίονοσ, καὶ ἐσ τὸ παχύτατον ἀεὶ τοῦ ὀστέου τὸν πρίονα ἐνστηρίζειν, καὶ ἀνακινέων βούλεσθαι ἀφελέειν τὸ ὀστέον.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΝ ΚΕΦΑΛΗ ΤΡΩΜΑΤΩΝ., 21.12)
οὐ μήλῃ, τριόδοντι δ’ ἐνήλειψέν με Χαρῖνοσ, σπόγγον ἔχων καινὸν τῶν γραφικῶν πινάκων τὴν μήλην δ’ ἕλκων, ἐξέσπασε τὸ βλέφαρόν μου ῥιζόθεν ἡ μήλη δ’ ἔνδον ἔμεινεν ὅλη.
(작자 미상, Greek Anthology, Volume IV, book 11, chapter 1261)

SEARCH

MENU NAVIGATION