Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

τὰ δὲ ψυχρὰ ἐν τέτταρσι γίγνεται κατὰ τὴν λέξιν, ἔν τε τοῖσ διπλοῖσ ὀνόμασιν, οἱο͂ν Λυκόφρων "τὸν πολυπρόσωπον οὐρανὸν τῆσ μεγαλοκορύφου γῆσ" , καὶ "ἀκτὴν δὲ στενοπόρον" , καὶ ὡσ Γοργίασ ὠνόμαζεν "πτωχομουσοκόλοκασ ἐπιορκήσαντασ κατ’ εὐορκήσαντοσ" , καὶ ὡσ Ἀλκιδάμασ "μένουσ μὲν τὴν ψυχὴν πληρουμένην, πυρίχρων δὲ τὴν ὄψιν γιγνομένην" , καὶ "τελεσφόρον" ᾠήθη τὴν προθυμίαν αὐτῶν γενήσεσθαι, καὶ "τελεσφόρον" τὴν πειθὼ τῶν λόγων κατέστησεν, καὶ "κυανόχρων" τὸ τῆσ θαλάττησ ἔδαφοσ·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 3, chapter 3 1:1)
αὐτοῦ μένουσ’ ἡμῖν γ’ ἂν ἐξευρεῖν δοκεῖσ.
(아리스토파네스, Ecclesiazusae, Episode8)
ἀλλὰ πᾶσ ἐπίστρεφε δεῦρο κἀξείρασ τὸ κέντρον εἶτ’ ἐπ’ αὐτὸν ἱέσο, ξυσταλεὶσ εὔτακτοσ ὀργῆσ καὶ μένουσ ἐμπλήμενοσ, ὡσ ἂν εὖ εἰδῇ τὸ λοιπὸν σμῆνοσ οἱο͂ν ὤργισεν.
(아리스토파네스, Wasps, Choral, trochees5)
καὶ ὅμωσ ὑπὸ μένουσ τε τοῦ ἐν ταῖσ μάχαισ καὶ τοῦ ἔρωτοσ τῆσ δόξησ, καθάπερ οἱ ἄλλησ τινὸσ ἡδονῆσ ἐξηττώμενοι, οὐ καρτερὸσ ἦν ἀπέχεσθαι τῶν κινδύνων.
(아리아노스, Anabasis, book 6, chapter 13 4:4)
ἐν δευτέρῳ δὲ ἢ τρίτῳ, ὁπότε εἰκὸσ διαπεπονῆσθαι τὴν κύνα, κωλῦσαι ἄν μοι δοχῶ θαμινὰ ἀνακαλεῖν αὐτὴν ὀνομαστί, μή ποτε ἄρα ὑπὸ μένουσ καὶ προθυμίασ, χαρίζεσθαι τῷ δεσπότῃ ἐθέλουσα, ἔπειτα παρὰ δύναμιν ἐνταθεῖσα ῥήξειέν τι τῶν ἐντόσ.
(아리아노스, Cynegeticus, chapter 17 2:2)
ὑπὸ γὰρ μένουσ τοσοῦτον ὅσον δύνανται θέουσιν.
(아리아노스, Cynegeticus, chapter 26 2:2)
στάντα δὲ ὑψηλὸν καὶ γαῦρον, χαρέντα τῇ νίκῃ, τόπον τε ὡσ πλεῖστον καταλαβεῖν καὶ μείζονοσ χώρασ δεηθῆναι τότε ὑπὸ ῥώμησ καὶ μένουσ.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΒΟΡΥΣΘΕΝΙΤΙΚΟΣ ΟΝ ΑΝΕΓΝΩ ΕΝ ΤΗΙ ΠΑΤΡΙΔΙ. 93:1)
σὺ δ’ ἐκλιποῦσα τριπτύχουσ θρήνουσ νεκρῶν κόμιζε σαυτήν, Ἀντιγόνη, δόμων ἔσω καὶ παρθενεύου τὴν ἰοῦσαν ἡμέραν μένουσ’, ἐν ᾗ σε λέκτρον Αἵμονοσ μένει.
(에우리피데스, Phoenissae, episode, iambic 3:6)
οὐκ ἂν μένουσ’ ἂν ἥσυχόσ σ’ ἐν οὐρανῷ αὐταῖσ Ἀμύκλαισ ἤγαγεν πρὸσ Ἴλιον;
(에우리피데스, The Trojan Women, episode 2:29)
κἄπειτα πλεκταῖσ σῶμα σὸν κλέπτειν λέγεισ πύργων καθιεῖσ’, ὡσ μένουσ’ ἀκουσίωσ;
(에우리피데스, The Trojan Women, episode 3:13)
εὐνὰσ δ’ ἐν ψαμάθοισι διαγλάψασ’ ἁλίῃσιν ἧστο μένουσ’·
(호메로스, 오디세이아, Book 4 46:4)
τοῦτον τὸν λόγον ἀκούσασ ὁ Σαρπηδών, ἅμα δὲ καὶ τὸ βλέμμα καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πιμπλάμενον ὀργῆσ καὶ μένουσ κατιδών, οὕτωσ ἔδεισεν ὥστε τὸ λοιπὸν ἤδη προσέχειν ἀκριβῶσ καὶ παραφυλάττειν, μή τι τολμήσῃ παραβολώτερον.
(플루타르코스, Cato the Younger, chapter 3 4:1)
φανερὸν δὲ καὶ ἀπὸ τοῦ σαλεύεσθαι καὶ ἐντετα μένουσ ἔχειν τοὺσ κλάδουσ καὶ ἐν ταῖσ ἐπαναγωγαῖσ εἴκειν καὶ πάλιν σφοδρῶσ ἀναχαλᾶσθαι, ὥστε καὶ συνανέλκειν βάρη.
(위 플루타르코스, Placita Philosophorum, book 5, Πῶσ ηὐξήθη τὰ φυτὰ καὶ εἰ ζῷα. 1:2)
γηραλέον προτέρησ παῦσον ἀγριοσύνησ οὕτω τοι, μελία ταναά, ποτὶ κίονα μακρὸν ἧσο, Πανομφαίῳ Ζηνὶ μένουσ1’ ἱερά·
(작자 미상, Greek Anthology, book 6, chapter 51 2:1)
ὑπὸ δὲ προθυμίασ καὶ μένουσ καὶ τοῦ σπεύδειν συμμεῖξαι δρόμου τινὲσ ἦρξαν, συνεφείπετο δὲ καὶ πᾶσα ἡ φάλαγξ δρόμῳ.
(크세노폰, Cyropaedia, Κύρου Παιδείασ Γ, chapter 3 74:4)

SEARCH

MENU NAVIGATION