Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

οὐδένα πώποτε τῶν πολιτῶν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, οὔτε γραφὴν γραψάμενοσ οὔτ’ ἐν εὐθύναισ λυπήσασ, ἀλλ’ ὡσ ἔγωγε νομίζω μέτριον ἐμαυτὸν πρὸσ ἕκαστα τούτων παρεσχηκώσ, ὁρῶν δὲ τήν τε πόλιν μεγάλα βλαπτομένην ὑπὸ Τιμάρχου τουτουὶ δημηγοροῦντοσ παρὰ τοὺσ νόμουσ, καὶ αὐτὸσ ἰδίᾳ συκοφαντούμενοσ ὃν δὲ τρόπον, προϊόντοσ ἐπιδείξω τοῦ λόγου, ἕν τι τῶν αἰσχίστων ἡγησάμην εἶναι μὴ βοηθῆσαι τῇ τε πόλει πάσῃ καὶ τοῖσ νόμοισ καὶ ὑμῖν καὶ ἐμαυτῷ·
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1 1:1)
πολλὴν γὰρ πάνυ κατέλιπεν ὁ πατὴρ αὐτῷ οὐσίαν, ἣν οὗτοσ κατεδήδοκεν, ὡσ ἐγὼ προϊόντοσ ἐπιδείξω τοῦ λόγου·
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 422)
οὐδὲν γὰρ οἶμαι δοκεῖ προσδεῖσθαι ὑμῖν λόγου οὐδὲ μαρτυρίασ, ὅσα τισ σαφῶσ οἶδεν αὐτόσ.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 782)
πᾶσα δήπου ἀνάγκη ἦν ἐκ τοῦ λόγου τούτου μαρτυρεῖν τὸν μέν, ὡσ ἐδέκαζε, τὸν δέ, ὡσ ἐδεκάζετο, προκειμένησ ἑκατέρῳ ζημίασ ἐκ τοῦ νόμου θανάτου, ὥσπερ ἐνθάδε, ἐάν τισ μισθώσηταί τινα Ἀθηναίων ἐφ’ ὕβρει, καὶ πάλιν ἐάν τισ Ἀθηναίων ἐπὶ τῇ τοῦ σώματοσ αἰσχύνῃ ἑκὼν μισθαρνῇ.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 872)
οὐ γὰρ ἐκ τοῦ λόγου μόνον οὐδ’ ἐκ τῶν μαρτυριῶν, ἀλλ’ ἐξ ὧν αὐτοὶ συνίσασι καὶ ἐξητάκασι, τὴν ψῆφον φέρουσι.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 924)
ἔπειτα καὶ τὴν εὐήθειαν τοῦ λόγου τούτου ῥᾴδιόν ἐστιν ἐξετάσαι.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1611)
οὐκοῦν ὁ πρεσβύτεροσ, ἀποδοθέντοσ τοῦ ὕδατοσ αὐτῷ καὶ λόγου, κατηγορῶν μετὰ σπουδῆσ, βλέπων δηλονότι πρὸσ ὑμᾶσ, λέξει·
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1623)
οὐκ ὢν δ’ ἰδιώτησ, ἀλλὰ πρὸσ τὰ κοινὰ προσιὼν καὶ λοιδορίαισ περιπίπτων, εἰσ συνήθειαν ἐποίησε τοῦ λόγου τούτου τὴν πόλιν καταστῆναι, καὶ διὰ τοῦτο ἐρωτῶσί τινεσ, εἰ κατὰ γραμματεῖον ἡ πρᾶξισ γεγένηται.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1654)
ὧν οὐδενὸσ ἐγὼ ὀνομαστὶ μνησθήσομαι, ἵνα μὴ ταύτην ἀρχὴν τοῦ λόγου ποιήσωνται, ὡσ οὐκ ἂν παρῆλθον, εἰ μή τισ αὐτῶν ὀνομαστὶ ἐμνήσθη.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1932)
οὐδεὶσ γὰρ τῶν ψευδομένων τοῖσ ἀδίκωσ διαβαλλομένοισ ὀργίζεται, οὐδ’ οἱ τἀληθῆ λέγοντεσ κωλύουσι λόγου τυχεῖν τὸν φεύγοντα·
(아이스키네스, 연설, περὶ τῆσ Παραπρεσβείας, section 22)
οὕτω δὲ ἁπάντων διακειμένων πρὸσ τὴν ἀκρόασιν, φθέγγεται τὸ θηρίον τοῦτο προοίμιον σκοτεινόν τι καὶ τεθνηκὸσ δειλίᾳ, καὶ μικρὸν προαγαγὼν ἄνω τῶν πραγμάτων, ἐξαίφνησ ἐσίγησε καὶ διηπορήθη, τελευτῶν δὲ ἐκπίπτει ἐκ τοῦ λόγου.
(아이스키네스, 연설, περὶ τῆσ Παραπρεσβείας, section 343)
"ἀλλ’ οὔτ’ ἂν ὑμῖν ὁ ῥήτωρ οὗτοσ οὔτ’ ἂν ἐμοὶ λόγου μεταδοίη.
(아이스키네스, 연설, περὶ τῆσ Παραπρεσβείας, section 527)
σοὶ μὲν γὰρ ἁρμόττει καὶ πᾶσι τοῖσ ψευδομένοισ μεταφέρειν τοὺσ χρόνουσ, ἐμοὶ δ’ ἐφεξῆσ λέγειν, ἀναλαβόντι τὴν ἀρχὴν τοῦ λόγου ἀπὸ τῆσ πορείασ τῆσ ἐπὶ τοὺσ ὁρ́κουσ.
(아이스키네스, 연설, περὶ τῆσ Παραπρεσβείας, section 962)
ἐγὼ δὲ ὑπειλήφειν δεῖν τὴν πόλιν τὴν ὑπὲρ τῶν ὅλων μέλλουσαν βουλεύεσθαι μηδενὸσ λόγου Ἑλληνικοῦ ἀνήκοον εἶναι.
(아이스키네스, 연설, περὶ τῆσ Παραπρεσβείας, section 1204)
καὶ οὐ κατηγορῶν αὐτῶν οὐδ’ ἐπιτιμῶν λέγω, ἀλλ’ ἐκεῖνο ὑμῖν ἐνδείξασθαι βουλόμενοσ, ὅτι ὁ μὲν νομοθέτησ, ἐάν τισ μιᾶσ ἀρχῆσ τῆσ ἐλαχίστησ ὑπεύθυνοσ ᾖ, τοῦτον οὐκ ἐᾷ, πρὶν ἂν λόγου καὶ εὐθύνασ δῷ, στεφανοῦν, Κτησιφῶν δὲ Δημοσθένην τὸν συλλήβδην ἁπάσασ τὰσ Ἀθήνησιν ἀρχὰσ ἄρχοντα οὐκ ὤκνησε γράψαι στεφανῶσαι.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Κτησιφῶντος, section 261)

SEARCH

MENU NAVIGATION