Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἄτοπον γὰρ εἶναι δοκεῖν αὐτῷ, εἰ τοὺσ μὲν υἱεῖσ τοὺσ μηδέπω γεγονότασ ἅπαντεσ εὔχεσθε οἱ μέλλοντεσ παιδοποιεῖσθαι καλοὺσ κἀγαθοὺσ τὰσ ἰδέασ φῦναι καὶ τῆσ πόλεωσ ἀξίουσ, τοὺσ δ’ ἤδη γεγονότασ, ἐφ’ οἷσ προσήκει σεμνύνεσθαι τὴν πόλιν, ἐὰν κάλλει καὶ ὡρ́ᾳ διενεγκόντεσ ἐκπλήξωσί τινασ καὶ περιμάχητοι ἐξ ἔρωτοσ γένωνται, τούτουσ ὡσ ἐοίκεν Αἰσχίνῃ πεισθέντεσ ἀτιμώσετε.
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1341)
ὅθεν ἀντέπασχον ἐν τῷδε τὰ ὅμοια ὁ̔́τε γὰρ ἐπιστρέφοιεν, ἐπλήσσοντο ὑπὸ τῶν Καρχηδονίων ἐπιπλεόντων̓, μέχρι νῆεσ Σιδητῶν πέντε, αἳ φιλίᾳ Σκιπίωνοσ εἵποντο, τὰσ μὲν ἀγκύρασ καθῆκαν ἐκ πολλοῦ διαστήματοσ ἐσ τὸ πέλαγοσ, ἁψάμεναι δ’ ἀπ’ αὐτῶν κάλουσ μακροὺσ εἰρεσίᾳ τοῖσ Καρχηδονίοισ ἐπέπλεον, καὶ ὅτε ἐγχρίμψειαν, ὑπεχώρουν τοὺσ κάλουσ ἐπισπώμεναι κατὰ πρύμναν, αὖθισ τε ῥοθίῳ καταπλέουσαι πάλιν ἀνήγοντο κατὰ πρύμναν.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 18 7:7)
καὶ γάρ τοι πάντα μὲν τὰ ἀπορώτατα οἱ ποιηταὶ ταύτῃ προστιθέασιν, ἐπειδὰν πόριμα καὶ δυνατὰ ἀποφῆναι βούλωνται, Ὀδυσσέασ τε νηχομένουσ ἐν μέσοισ τοῖσ ἐρήμοισ πελάγεσι καὶ νέουσ ἐκ γερόντων καὶ καλοὺσ ἐξ οὐ καλῶν γιγνομένουσ, καὶ τοὺσ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν μνηστῆρασ ἀπολλύντασ ἀπὸ φαύλου καὶ γελοίου τοῦ ἐπικουρικοῦ μειρακίου καὶ νομέοιν δυοῖν, καὶ ἕτερα τούτων ἀτοπώτερα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀθηνᾶ 6:20)
ἦ καλούσ τινασ ἤνεγκε τοὺσ καρπούσ;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμμαχικὸσ α# 3:2)
καὶ μὴν ἑλοῦ γε δυοῖν θάτερον, εἴποι δικαίωσ ἂν ἡ ῥητορικὴ, ἢ καὶ τοὺσ χειροτέχνασ ὡσ καλοὺσ κἀγαθοὺσ τιμᾶν, ἢ τούσ γε ῥήτορασ μὴ ψέγειν, εἰ μὴ τέχνην κέκτηνται περὶ ὧν λέγουσιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 32:12)
πότερον τὴν νομοθετικὴν οὐ πάντη καλὸν φήσετε διὰ τοὺσ τοιούτουσ νόμουσ, ἢ πάντασ τοὺσ πώποτε γραφέντασ ἢ μέλλοντασ γραφήσεσθαι νόμουσ εἶναι καλοὺσ καὶ δικαίουσ, ἐπειδὴ δεῖ πάντωσ καλὸν εἶναι τὴν νομοθετικήν;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 58:10)
εἰ τοίνυν τισ καὶ τοιοῦτοσ ἐγγένοιτο οἱο͂σ ῥητορικὴν ἔχων εἰσ μὲν δήμουσ ῥᾳδίωσ μὴ εἰσιέναι, μηδὲ περὶ πολιτείασ ἀμφισβητεῖν ὁρῶν ἑτέρωσ ἔχοντα τὰ πράγματα, καὶ ταῦτα οὐκ ἐν ὑστάτοισ ὢν δόξησ ἕνεκα καὶ τιμῶν καὶ τῶν ἐπικαίρων φιλοτιμιῶν, αὐτὸσ δὲ ἐφ’ ἑαυτοῦ τοῖσ λόγοισ χρῷτο, τὴν αὐτῶν φύσιν καὶ τὸ ἐν αὐτοῖσ καλὸν τετιμηκὼσ, καὶ θεὸν ἡγεμόνα καὶ προστάτην ἐπιγραψάμενοσ τοῦ τε βίου καὶ τῶν λόγων, οὐδὲ τούτῳ χαλεπὸν πρὸσ Πλάτωνα ἀντειπεῖν, ἀλλ’ οὗτοσ ἂν καὶ πολὺ καλλίστων καὶ δικαιοτάτων εὐπορήσειε λόγων, ὅτι, ὦ θαυμάσιε, ἐγὼ ταύτην τὴν δύναμιν ἐξ ἀρχῆσ ἐτίμησα καὶ περὶ πλείστου πάντων κερδῶν καὶ πραγμάτων ἐποιησάμην, οὐχ ἵνα τὸν δῆμον κολακεύω οὐδ’ ἵνα τῶν πολλῶν στοχάζωμαι οὐδὲ ἀργυρίου χάριν, ἀλλὰ καὶ ὅστισ πρὸσ τοῦτο ὁρᾷ καὶ τῶν διδόντων ἐστὶ, μισθωτὸν καλῶ τοῦτον, οὐ ῥήτορα, καὶ πολλοῖσ ἑτέροισ φημὶ λελοιπέναι τόπον ἀμφισβητεῖν εὐδαιμονίασ, εἰ ταύτῃ σεμνύνεται, ἀλλ’ ὑπ’ αὐτῶν τῶν λόγων ἀχθεὶσ καὶ νομίσασ εἶναι πρέπον ἀνθρώπῳ κτῆμα λόγουσ καλοὺσ, οὕτωσ ἐργάζομαι κατὰ δύναμιν τὴν ἐμαυτοῦ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 107:1)
νῦν δὲ Ἀρχύτασ ἦν ὁ κωλύσασ καὶ Διονύσιοσ Ἀρχύταν μὲν ἐπιστέλλοντα ᾐσχύνθη καὶ ἔδωκε τὴν χάριν, Πλάτωνα δὲ οὐκ ᾐσχύνετο, ᾧ συνῆν καὶ οὗ τοὺσ καλοὺσ ἐκείνουσ καὶ σεμνοὺσ λόγουσ ἤκουσεν, ἀλλὰ τοσοῦτον ἔδει τιμᾶν ἢ πείθεσθαι λέγοντι ὥσθ’, ἵνα σου τῆσ φωνῆσ μὴ ἀκούοι, καθείρξασ εἶχεν ὡσεί τινα ἀτίμητον μετανάστην.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 117:2)
πολλὸσ γάρ τισ ἔκειτο παρῄοροσ ἔνθα καὶ ἔνθα, τῆσ αὐτῆσ ὁδοῦ δηλῶν ὅτι καὶ ἑτέρουσ ἀπεκτονὼσ εἰή συχνοὺσ καὶ μεγάλουσ καὶ καλούσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Περὶ τοῦ παραφθέγματος 9:5)
ταῦτ’ ἦσαν αἱ τηνικαῦτα τῆσ πόλεωσ ἀμοιβαὶ πρὸσ τοὺσ ἑκάστοτ’ εἰσ αὐτὴν καλοὺσ κἀγαθούσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Δημοσθένη περὶ ἀτελείας 23:3)
μᾶλλον δὲ διὰ τὸ βούλεσθαι καλοὶ κἀγαθοὶ δοκεῖν ἅπασιν εἶναι τουτωνὶ δέονται δή που, εὖ εἰδότεσ ὡσ εἰ καὶ τὸ καλοὺσ κἀγαθοὺσ αὐτοὺσ γεγενῆσθαι αἰτιώτατον σφίσι τοῦ γερῶν ἠξιῶσθαι, ὡσ ἐὰν μὴ τοῦτο παρῇ, οὐδ’ ἂν τουτὶ γεγονόσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 30:3)
ἀλλ’ ἐπεὶ τὸ γερῶν ἠξιῶσθαι καλοὺσ κἀγαθοὺσ δείκνυσι μᾶλλον, καὶ γνωριμωτέρουσ καθίστησι πᾶσι, καθάπερ τοὺσ Ὀλυμπιονίκασ οἱ πομπικοὶ στέφανοι, διὰ τοῦτο δεῖ δή που, μᾶλλον δὲ πᾶσα ἀνάγκη καὶ γερῶν αὐτοὺσ ἠξιῶσθαι, ὡσ ἂν μᾶλλον καλοὶ κἀγαθοὶ καὶ νῦν καὶ εἰσαῦθισ πᾶσι καὶ δοκῶσι καὶ ὦσιν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Λεπτίνην ὑπὲρ ἀτελείας 30:4)
καὶ περὶ μὲν Νικίου καὶ Θουκυδίδου πάντεσ σχεδὸν ὁμολογοῦσιν ἄνδρασ γεγονέναι οὐ μόνον καλοὺσ κἀγαθούσ, ἀλλὰ καὶ πολιτικοὺσ καὶ τῇ πόλει πάσῃ πατρικῶσ χρωμένουσ, περὶ δὲ Θηραμένουσ, διὰ τὸ συμβῆναι κατ’ αὐτὸν ταραχώδεισ τὰσ πολιτείασ, ἀμφισβήτησισ τῆσ κρίσεώσ ἐστι.
(아리스토텔레스, 아테네인들의 정치체제, work Ath. Pol., chapter 28 5:2)
ἂν δ’ ὃ μὲν φῇ ὧδε ὃ δὲ ἐκείνωσ, οὐ καλὸν μὲν ἀντιποιῆσαι, δέον τοὺσ καλοὺσ λέγειν λόγουσ, ὁμοίωσ δὲ καὶ ἐπὶ θατέρου, ἀλλ’ ἐπεὶ οὐ διείποντο ὡσ ἠθικῶσ, δεῖ κρίνειν τίνα, μηδ’ ὑποκρινόμενον μηδέτερον αὐτῶν ἐξαπατᾶν.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 204:1)
τοὺσ μὲν καλούσ τε κἀγαθοὺσ οὐ προσδέχει, σαυτὸν δὲ λυχνοπώλαισι καὶ νευρορράφοισ καὶ σκυτοτόμοισ καὶ βυρσοπώλαισιν δίδωσ.
(아리스토텔레스, Lyric-Scene, iambics 1:12)

SEARCH

MENU NAVIGATION