Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ὅπου καὶ νῦν ἤδη τινὲσ λέγουσιν οὐ γιγνώσκειν τὰσ διαλλαγὰσ αἵτινέσ εἰσιν, τείχη καὶ νῆεσ εἰ γενήσονται τῇ πόλει·
(안도키데스, 연설, Περὶ τῆσ πρὸσ Λακεδιμονίουσ εἰρήνης 53:1)
τοῖσ μὲν γὰρ ἡμετέροισ οὐ τὸ τῆσ δυνάμεωσ μόνον προσέσται, ἀλλὰ καὶ τὸ συνειδέναι πολλάκισ αὑτοῖσ κεκρατηκόσιν, οἱ δὲ ἐπανορθώσασθαι τὸ πρόσθεν τῷ πλήθει νομίζοντεσ ἔπειθ’ ἥττουσ ταῖσ παρασκευαῖσ φανέντεσ, εἰκότωσ οἶμαι καὶ ταῖσ γνώμαισ ὑποδεέστεροι γενήσονται.
(아리스티데스, 아일리오스, Ars Rhetorica, περὶ πολιτικοῦ λόγου, περὶ συνθέσεωσ καὶ φρασέωσ. 10:31)
οὐ γὰρ εἰσ φόβον τὴν θέαν ἔτρεψαν, ἀλλ’ εἰσ προθυμίαν κατεχρήσαντο, οὐδ’ ἐξεπλάγησαν τῶν ὁρωμένων τὴν ἀήθειαν, ἀλλ’ ἥσθησαν ὁρῶντεσ ὅσων κρείττουσ γενήσονται, καὶ νομίσαντεσ ὥσπερ ἀφορμὴν εἰληφέναι παρὰ τῆσ τύχησ ὑπερβαλέσθαι πάντασ ἀνθρώπουσ ἀνδραγαθίᾳ καὶ τοῦτ’ εἶναι πλέον τῆσ τοσαύτησ στρατιᾶσ ἔχειν ὥσπερ χρήμασιν ἀφθόνωσ χρήσασθαι, καὶ διανοηθέντεσ ὅτι νῦν ὥσπερ ἑστιάσονται λαμπρῶσ ὑπὸ τῶν βαρβάρων καὶ τῆσ ἀρετῆσ ἀξίωσ τῆσ ἑαυτῶν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Παναθηναϊκός 34:9)
ὁ δὲ ἐθαύμασέ τε καὶ πειρώμενοσ τῶν λόγων ἀντὶ πάντων τε ἔφη τιμᾶσθαι χρημάτων αὐτοὺσ καὶ ἐπεῖπε τούτοισ τοῖσ λόγοισ εἰ προσῆσαν ἀκροαταὶ καὶ ὅσον πεντήκοντα, κἀγὼ ὑπολαβὼν, σοῦ γε, ἔφην, βουλομένου, βασιλεῦ, καὶ ἀκροαταὶ γενήσονται, καὶ ὅπωσ γ’, ἔφην, θαυμάσῃσ, ταῦτα ἃ νυνὶ λέγεισ ἐμοὶ ὑπὸ τοῦ Ἀσκληπιοῦ προείρηται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι ε# 10:11)
ὅπωσ γὰρ ἀσφαλῶσ γενήσονται πράττειν, οὐκ ἐξ ἀρχῆσ γενέσθαι κωλύειν προσῆκεν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ὑπὲρ τῆσ πρὸσ Λακεδαιμονίουσ εἰρήνης 9:2)
εἰ δ’ ἀναιρήσομεν καθάπαξ τὴν πόλιν, οὐ τῶν Ἑλλήνων ὅπωσ ἐλεύθεροι γενήσονται προορώμενοι πολεμῆσαι δόξομεν, ἀλλὰ τῇ πόλει φθονήσαντεσ, καὶ τὴν ἡμετέραν αὐτῶν κακίαν ἐκπιμπλάντεσ, ἀλλ’ οὐ τὴν ἐκείνων ἀμετρίαν δυσχεραίνοντεσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ὑπὲρ τῆσ πρὸσ Ἀθηναίουσ εἰρήνης 2:13)
ἀλλ’ ἔστιν ὅπωσ, ὦ πρὸσ Διὸσ, ἴσον ἢ παραπλήσιον εἶναί τῳ φαίνεται μὴ ἀκολουθῆσαι Λακεδαιμονίοισ ἐμβάλλουσι καὶ Λακεδαιμονίοισ ὑπὲρ τούτων ἀντιτάξασθαι ἂν, ἢ καὶ δέξασθαι τοὺσ ἐκπεσόντασ, ὃ κοινὸν ἅπασίν ἐστιν ἀνθρώποισ, καὶ τοὺσ ἐκείνων ὅπωσ μὴ ἐκπεσοῦνται μηδὲ ἀνάστατοι γενήσονται παρασκευάσαι;
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 11:3)
τότε μὲν γὰρ ἐκεῖνοι βοηθεῖν ἡμῖν δόξουσιν, οἵτινεσ ποτὲ οὗτοι γενήσονται, νῦν δὲ ἡμεῖσ τούτουσ σώζειν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 16:4)
πράττει δὲ οὐ νῦν πρῶτον τοῦτο, ἀλλ’ ἐξ ἅπαντοσ τοῦ χρόνου καὶ διὰ πάντων πραγμάτων, ὅπωσ μηδέποθ’ αἱ πόλεισ ἐν ταὐτῷ γενήσονται·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Συμμαχικὸσ α# 6:5)
εἰ δὲ μήτ’ ἀδικήσει μήθ’ ἕτερον ἐάσει, κατὰ πάντασ τοὺσ τρόπουσ ἡ ῥητορικὴ καλὸν κἀγαθὸν καὶ καθ’ ὃν αἰσχρὸν τὸ ἀδικεῖν καὶ καθ’ ὃν κρεῖττον τὸ ἀδικεῖσθαι ἢ ἀδικεῖν καὶ καθ’ ὃν ὅλωσ βέλτιστον μήτε ἀδικεῖν μήτε ἀδικεῖσθαι, καὶ πέφηνεν ὁ τῷ ὄντι ῥήτωρ ἀνδρὸσ ἁπλῶσ εἰπεῖν ἀγαθοῦ τοσούτῳ κρείττων, ὅσῳ ὁ μὲν τὸ καθ’ αὑτὸν μόνον παρέχεται, ὁ δὲ καὶ τοὺσ ἄλλουσ ὅπωσ τοιοῦτοι γενήσονται παρασκευάζει.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 62:5)
καὶ πρὸσ τοσοῦτον ἧκε τοῦ διαφωνεῖν αὐτὸσ αὑτῷ ὥσθ’ ἅμα μὲν λέγειν ὡσ οὐδεὶσ Ἀθήνησι πολίτησ εἰή ἀγαθὸσ γεγενημένοσ, ἅμα δ’ ὡσ καὶ ἄλλοθι τοιοῦτοι γεγόνασι μαρτυρεῖν, καὶ προσμαντεύεσθαί γε ὅτι καὶ γενήσονται.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 161:16)
τὸ μέντοι ’ ἀμφὶσ ἕκαστον χρύσειαι νεμέθοντο οὐχ ὡσ περὶ ἓν ἕκαστον ἀκουστέον γενήσονται γὰρ οὕτωσ η τὸν ἀριθμὸν ἀλλ’ ἐπείπερ ἔσχισται μὲν ἑκάτερον τῶν ὤτων εἰσ δύο σχίσεισ, τούτων δ’ αὖ συνάφεια κατὰ τὴν τελευταίαν ὑπόληξιν,2 ἕκαστον μὲν ἂν λέγοιτο καθὸ τέτταρεσ αἱ πᾶσαι σχίσεισ τῶν ὤτων, ἑκάτερον δὲ καθὸ συμφυῆ πάλιν ἐπὶ τέλει γίνεται τῆσ ἀνατάσεωσ αὐτῶν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 81 1:2)
γενήσονται οὖν ἐπὶ τῶν ὤτων τέσσαρεσ πελειάδεσ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 81 3:1)
ὅπωσ μὴ γενήσονται οἱ περὶ ἀλλήλουσ φόνοι, περὶ ὧν ἐξαίρετοσ ἡ βουλὴ φύλαξ ἡ ἐν Ἀρείῳ πάγῳ τέτακται.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τῆσ Ἀτελείασ πρὸσ Λεπτίνην 211:5)
ἐὰν δ’ ἀποψηφίσησθε, ὃ μὴ ποιήσαιτε, οἱ μὲν χρηστοὶ διὰ τοὺσ φαύλουσ ἀδικήσονται, οἱ δ’ ἀνάξιοι συμφορᾶσ ἑτέροισ αἴτιοι γενήσονται, δίκην δ’ οὐδ’ ἡντινοῦν αὐτοὶ δώσουσιν, ἡ δὲ πόλισ τἀναντί’ ὧν εἶπον ἀρτίωσ, δόξει ἄπιστοσ, φθονερά, φαύλη παρὰ πᾶσιν εἶναι.
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τῆσ Ἀτελείασ πρὸσ Λεπτίνην 220:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION