Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ὁ δὲ αὐτὸσ οὗτοσ Πρόδικοσ ἐν τοῖσ αὐτοῦ πολὺ κατάκειται μάλα γελοίωσ καὶ ὁ Πρωταγόρασ εἰσ τὸν Ἱππίαν παραβλέπει καὶ ὁ Ἱππίασ ληρεῖ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Καπίτωνα 14:3)
νῦν δὲ διαιροῦσι γελοίωσ·
(아리스토텔레스, 수사학, Book 3, chapter 13 3:1)
νῦν δὲ γελοίωσ τὴν διήγησίν φασι δεῖν εἶναι ταχεῖαν.
(아리스토텔레스, 수사학, Book 3, chapter 16 4:1)
οὕτωσ δέ, ἔφη, γελοίωσ ἀπὸ τούτων διάκεισθε ὑμεῖσ ὥστε ποιητὴν ἕτερον Ὁμήρῳ πεισθέντα καὶ ταὐτὰ πάντα ποιήσαντα περὶ Ἑλένησ, Στησίχορον, ὡσ οἶμαι, τυφλωθῆναί φατε ὑπὸ τῆσ Ἑλένησ, ὡσ ψευσάμενον, αὖθισ δὲ ἀναβλέψαι τἀναντία ποιήσαντα.
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 49:1)
καὶ οὕτωσ δὴ γελοίωσ τὸν Ἀχιλλέαμόνον τρεπόμενον τοὺσ Τρῶασ, τῶν δὲ ἄλλων Ἀχαιῶν, ὥσπερ οὐδενὸσ παρόντοσ, ἁπάντων ἐπελάθετο·
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 133:6)
ὅθεν γελοίωσ ἐλέχθη τὸ ἁλῶναι τὴν πόλιν ὑπὸ τοῦ ἵππου.
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 155:2)
Ἑκάβην δέ,δύστηνον τοσούτων μητέρα παίδων, Ὀδυσσεῖ δοθῆναι ἐπὶ ὕβρει, ὑπό τε τοῦ μεγέθουσ τῶν κακῶν πάνυ γελοίωσ κύνα γενέσθαι·
(디오, 크리소토모스, 연설, ΤΡΩΙΚΟΣ ΥΠΕΡ τοῦ ΙΛΙΟΝ ΜΗ ΑΛΩΝΑΙ. 194:2)
τοῦτο μὲν οὖν τοιοῦτον παράδειγμα κακίασ καὶ ἀνοίασ ὅμοιοσ ἐκ τῶν τοιούτων ἀνθρώπων τοῖσ παρ’ ὑμῖν ̔πλὴν ὅτι μάχεσθαί γε οὐδεὶσ ἱκανόσ ἐστιν οὐδὲ ἀριστεύειν οὐδὲ αἱρεῖν πόλεισ, ὡσ ἐκεῖνοσ’ ὑμῶν δὲ οὐδεὶσ ἐν τῇ θέᾳ καθέστηκεν, ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον πέτεσθε τῶν ἵππων καὶ τῶν ἡνιόχων, καὶ γελοίωσ ἐλαύνετε καὶ ἡνιοχεῖτε καὶ διώκετε καὶ ἡγεῖσθε καὶ πίπτετε.
(디오, 크리소토모스, 연설, πρὸσ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΣ. 107:1)
ἦν δὲ καὶ θεατρικὸσ καὶ πολὺσ ἐν τῷ γελοίωσ διαφορῆσαι, φορτικοῖσ ὀνόμασι κατὰ τῶν πραγμάτων χρώμενοσ.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, D, Kef. z'. BIWN 7:4)
εἰ δὲ μή, γελοίωσ ποιεῖσ.
(에픽테토스, Works, book 3, Σποράδην τινά. 5:4)
λέγεται δὲ καὶ Διονύσιον τραγῳδίαν ποιεῖν φαύλωσ πάνυ καὶ γελοίωσ, ὥστε τὸν Φιλόξενον πολλάκισ δι’ αὐτὴν εἰσ τὰσ λατομίασ ἐμπεσεῖν οὐ δυνάμενον κατέχειν τὸν γέλωτα.
(루키아노스, Adversus indoctum et libros multos ementem, (no name) 15:1)
‐ τοῦτον, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, παραλαβοῦσα γελοίωσ ἔχοντα, μήτε φωνὴν ἀφιέναι μήτε ἑστάναι ὑπὸ τοῦ ἀκράτου δυνάμενον, ὑπέστρεψα καὶ ἀνένηψα καὶ ἀντὶ ἀνδραπόδου κόσμιον ἄνδρα καὶ σώφρονα καὶ πολλοῦ ἄξιον τοῖσ Ἕλλησιν ἀπέδειξα·
(루키아노스, Bis accusatus sive tribunalia, (no name) 17:9)
ταῦτα ξὺν πολλῷ ἱδρῶτι διεξελθὼν ἐδάκρυε μάλα γελοίωσ καὶ τὰσ τρίχασ ἐτίλλετο, ὑποφειδόμενοσ μὴ πάνυ ἕλκειν καὶ τέλοσ ἀπῆγον αὐτὸν λύζοντα μεταξὺ τῶν Κυνικῶν τινεσ παραμυθούμενοι.
(루키아노스, De morte Peregrini, (no name) 7:4)
εἰ μὴ ἐσ Λεβάδειαν γὰρ παρέλθω καὶ ἐσταλμένοσ ταῖσ ὀθόναισ γελοίωσ μᾶζαν ἐν ταῖν χεροῖν ἔχων ἐσερπύσω διὰ τοῦ στομίου ταπεινοῦ ὄντοσ ἐσ τὸ σπήλαιον, οὐκ ἂν ἠδυνάμην εἰδέναι, ὅτι νεκρὸσ εἶ ὥσπερ ἡμεῖσ μόνῃ τῇ γοητείᾳ διαφέρων;
(루키아노스, Dialogi mortuorum, Μένιπποσ, Ἀμφίλοχοσ καὶ Τροφώνιος 4:2)
δέδοικα μή σοι μεταξὺ δόξω γελοίωσ αὐτὰ μιμεῖσθαι, τὰ μὲν ἀτάκτωσ συνείρων, ἐνίοτε δὲ καὶ αὐτὸν ὑπ’ ἀσθενείασ τὸν νοῦν διαφθείρων, κᾆτα ’προαχθῇσ ἠρέμα καὶ αὐτοῦ καταγνῶναι τοῦ δράματοσ.
(루키아노스, Nigrinus, Nigrinou Fiaosofia 8:7)

SEARCH

MENU NAVIGATION