Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

καὶ γάρ τοι πάντα μὲν τὰ ἀπορώτατα οἱ ποιηταὶ ταύτῃ προστιθέασιν, ἐπειδὰν πόριμα καὶ δυνατὰ ἀποφῆναι βούλωνται, Ὀδυσσέασ τε νηχομένουσ ἐν μέσοισ τοῖσ ἐρήμοισ πελάγεσι καὶ νέουσ ἐκ γερόντων καὶ καλοὺσ ἐξ οὐ καλῶν γιγνομένουσ, καὶ τοὺσ ἀπὸ τῶν ἐθνῶν μνηστῆρασ ἀπολλύντασ ἀπὸ φαύλου καὶ γελοίου τοῦ ἐπικουρικοῦ μειρακίου καὶ νομέοιν δυοῖν, καὶ ἕτερα τούτων ἀτοπώτερα.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀθηνᾶ 6:20)
εἰ δὲ δεῖ καὶ τοῦτο προσθεῖναι, καὶ ὁ Μέλησ οὐκ ἀηδήσ μοι καὶ ὁ Κινησίασ, ἀλλ’ ἀπέλαυον τοῦ γελοίου καὶ συνεχώρουν ἄχρι τούτου καὶ ὀνομαστὶ κωμῳδῆσαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 183:1)
οἱ μὲν οὖν τῷ γελοίῳ ὑπερβάλλοντεσ βωμολόχοι δοκοῦσιν εἶναι καὶ φορτικοί, γλιχόμενοι πάντωσ τοῦ γελοίου, καὶ μᾶλλον στοχαζόμενοι τοῦ γέλωτα ποιῆσαι ἢ τοῦ λέγειν εὐσχήμονα καὶ μὴ λυπεῖν τὸν σκωπτόμενον·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 4 142:3)
ἐπιπολάζοντοσ δὲ τοῦ γελοίου, καὶ τῶν πλείστων χαιρόντων τῇ παιδιᾷ καὶ τῷ σκώπτειν μᾶλλον ἢ δεῖ, καὶ οἱ βωμολόχοι εὐτράπελοι προσαγορεύονται ὡσ χαρίεντεσ·
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 4 144:2)
ἐπολυώρει οὖν αὐτὸν ὁ Ἀλέξανδροσ καίπερ ὄντα τῷ βίῳ φαῦλον, ἔτι δὲ βλάσφημον καὶ βάσκανον ἕνεκά τε τοῦ γελοίου μηδὲ τῶν βασιλέων ἀπεχόμενον.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 47 2:1)
Θεόφραστοσ δ’ ἐν τῷ περὶ γελοίου λεχθῆναι μέν φησι τὴν παροιμίαν ὑπὸ τοῦ Στρατονίκου, ἀλλ’ εἰσ Σιμύκαν τὸν ὑποκριτήν, διελόντοσ τὴν παροιμίαν ’ οὐδεὶσ μέγασ σαπρὸσ ἰχθύσ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 8, book 8, chapter 40 1:1)
Περὶ γελοίου α’.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, E, Kef. b'. QEOFRASTOS 11:17)
τούτων οὐ τοῦ γελοίου ἕνεκα ἐπεμνήσθην,^ ἀλλ’ ὡσ ἴδῃσ ὅτι καὶ δῆμοι ὅλοι μεγάλην σπουδὴν ἐποιήσαντο ἐπὶ τῇ ὀρχηστικῇ, ὡσ ῥυθμίζειν τὰ καλὰ καὶ τὰ αἰσχρὰ αὐτῆσ δύνασθαι.
(루키아노스, De saltatione, (no name) 76:6)
ἀλλ’ ἐὰν εὑρ́ωμεν καὶ ἐλεύθεροι γενώμεθα, τότ’ ἤδη περὶ τῶν ἄλλων ἐροῦμεν ὡσ πασχόντων αὐτὰ ἐκτὸσ τοῦ γελοίου ἑστῶτεσ·
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 297:1)
οὗτοσ μὲν οὖν ἴσωσ οἰήσεται ἐπὶ τὰ γελοιότερα, ἔσται δ’ ἡ εἰκὼν τοῦ ἀληθοῦσ ἕνεκα, οὐ τοῦ γελοίου.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Συμποσίον 472:2)
ἆρ’ οὖν οὐχ ὁ αὐτὸσ λόγοσ καὶ περὶ τοῦ γελοίου;
(플라톤, Republic, book 10 281:1)
ὁ δὲ γελῶν ἀνὴρ ἐπὶ γυμναῖσ γυναιξί, τοῦ βελτίστου ἕνεκα γυμναζομέναισ, ἀτελῆ τοῦ γελοίου σοφίασ δρέπων καρπόν, οὐδὲν οἶδεν, ὡσ ἐοίκεν, ἐφ’ ᾧ γελᾷ οὐδ’ ὅτι πράττει·
(플라톤, Republic, book 5 191:3)
τὸ δ’ οἷσ ἔτυχε προσκρούειν ἕνεκα τοῦ γελοίου πολὺ συνῆγε μῖσοσ αὐτῷ.
(플루타르코스, Cicero, chapter 27 1:2)
ἔπειτα δὲ τὸ μὲν φαῦλον ἐπίγραμμα τὴν κωμῳδίαν κοσμεῖ καὶ συνεργεῖ πρὸσ τὸ τέλοσ αὐτῆσ, ἐφιεμένησ τοῦ γελοίου ἢ κεχαρισμένου τοῖσ θεαταῖσ·
(플루타르코스, De communibus notitiis adversus Stoicos, section 14 4:3)
καὶ τοῦτο μὲν εἴρηται χάριν τοῦ γελοίου·
(플루타르코스, Lycurgus, chapter 30 6:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION