Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἔπειτα παρεμβαλεῖν οὐκ ἐᾷ περιττὰ, ὃ γελοῖόν ἐστιν, ἕνεκα τοῦ μέτρου·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸν Σάραπιν 3:7)
εἶτα καὶ γελοῖον τοῦτο μὲν αὐτὸ θαυμάζειν καὶ δεικνύειν ὅτι οὐκ ἔστιν εὑρεῖν ἴσα τοῖσ ὑμετέροισ ἕτερα οὐδ’ ἐγγὺσ, ἀλλὰ πάντα ὑπὸ τούτων ἀποκρύπτεται, περιμένειν δὲ τηνικαῦτα παρεξετάσαι, ὁπηνίκα ἴσων ἔχοιμεν μνημονεῦσαι, οὐκ οἶμαί γε δεῖν, ὅτι γε οὐδὲ θαυμαστὰ ὁμοίωσ ἂν ἦν, εἴ τινα εἴχομεν εἰπεῖν ὅμοια.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ῥώμησ ἐγκώμιον 12:9)
καὶ γὰρ γελοῖον τούτουσ μὲν ζητεῖν ἀνελεῖν, ἵνα μὴ ἐμποδὼν αὐτοῖσ ὦσιν, ἐκεῖνον δὲ καλεῖν ἐπὶ τοῖσ ὃν ἴσασι δεσπότην ἕξοντεσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ γ# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων δεύτερος 4:4)
ἐγὼ δὲ ὅλωσ μὲν ἄνευ τοῦ μὴ θαυμάζειν λέγω τὸν εἰπόντα ὡσ δεινὸν καὶ γελοῖον ἡγοῦμαι τοῦτο τὸ ἐρώτημα·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ δ# ὑπὲρ Θηβαίων δεύτερος 7:9)
εἰ γὰρ ἐν αὐτοῖσ τοῖσ λόγοισ τοὺσ τὰ ὑφ’ ἑτέρου εἰρημένα καὶ προκατειλημμένα κλέπτοντασ καὶ διεξιόντασ ὡσ αὑτῶν οὐδεὶσ οὕτω μαίνεται ὥστε βελτίουσ ἡγεῖσθαι τῶν οἴκοθεν εὐπόρων καὶ γονίμων εἰσ τοὺσ λόγουσ, ἀλλ’ οὗτοσ κράτιστοσ παρ’ ὅτῳ πλεῖστον ἔστιν εὑρεῖν τὰ δέοντα, πῶσ οὐ γελοῖον καὶ πάσησ ἀλογίασ μεστὸν τὸν ἐξ ἀρχῆσ παρ’ ἄλλων ἀκούσαντα καὶ μαθόντα ὅ τι χρὴ λέγειν θεῖναί ποτ’ ἔμπροσθεν τοῦ φύσει κρείττονοσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 28:2)
οὐκοῦν χρὴ, ὦ Πλάτων, οὐδὲ τὴν ῥητορικὴν ἀπὸ τῶν φαύλωσ μεταχειριζομένων κρίνειν, ἀλλ’ ἀπὸ τῶν ὡσ ἄριστα προϊσταμένων, ἢ γελοῖόν γε ἂν εἰή, μᾶλλον δὲ ὑπερφυὲσ, εἰ δι’ ὧν παραδειγμάτων οὐκ ἀξιοῖσ φιλοσοφίαν φαῦλον ἡγεῖσθαι, ταῦτα οὐκ ἀρκέσει ῥητορικῇ, καὶ ταῦτα ἐν αὐτοῖσ οὔσῃ τοῖσ παραδείγμασιν, ἃ μηδὲ κρίνειν πονηρὰ ὁμολογεῖσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα περὶ ῥητορικῆς 112:16)
τὸν μὲν γὰρ ποταμὸν, ἑώσ ἂν ἀπῇ τἄλλα ἃ κωλύει, εἰκόσ ἐστι καὶ ὑπὸ τῆσ χιόνοσ καὶ ἐξ ὄμβρων αὐξανόμενον κατιέναι, κατιόντοσ δ’ αὐτοῦ τὴν γῆν πληρουμένην καὶ διοιδοῦσαν ἀφιέναι κάτω νοτίδασ εἰσ τὰ πλάγια, οὐ διὰ τὴν θέρμην οὐδ’ ὑπὸ τοῦ ξηραίνεσθαι ‐ γελοῖον γὰρ τὴν αὐτὴν οὐκ ἔχουσαν τὸ ἀναγκαῖον ὕδωρ ἀποστέλλειν τὸ περιττὸν ἑτέρωσε ‐ ἀλλὰ τοὐναντίον τῷ πλεονάζοντι παρέχουσαν τοὺσ ἐγχωροῦντασ ἀδήλουσ ὀχετούσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Αἰγύπτιος 20:6)
ἀλλ’ οὐδέν γ’, οἶμαι, γελοῖον τιμιώτερον τῶν σπουδαίων, οὕτω πολλοῦ δεῖ τά γε δὴ καταγέλαστα ἔμπροσθεν ἄν ποτε τῶν σπουδαίων γενέσθαι.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Κατὰ τῶν ἐξορχουμένων 15:1)
ὃ μὲν γὰρ οὐθὲν γελοῖον ἀλλὰ χαλεπῶσ προσίεται, ὃ δὲ πάντα εὐχερῶσ καὶ ἡδέωσ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 136:2)
καὶ γὰρ τὸν δυνάμενον τοιαῦτα πορίζεσθαι ἐφ’ ὅσοισ ἡσθήσεται <ὁ> εὖ κρίνων, κἂν εἰσ αὐτὸν ᾖ τὸ γελοῖον, μέσοσ ἔσται τοῦ φορτικοῦ καὶ τοῦ ψυχροῦ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 3 138:1)
γελοῖον γάρ, εἴ τισ ἐγκαλοίη τῷ θεῷ, ὅτι οὐχ ὁμοίωσ τὸ ἀντιφιλεῖσθαι ὡσ φιλεῖται, ἢ τῷ ἄρχοντι καὶ ἀρχομένῳ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 7 95:2)
ἂν δὲ μηθέν, γελοῖον τὸ ζητεῖν λόγον πρὸσ τὸν μηθενὸσ ἔχοντα λόγον, ᾗ μὴ ἔχει·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 4 64:1)
εἰ γὰρ ἅμα ἐνεδέχετο, γελοῖον τὸ ἐρώτημα·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 79:1)
διὸ γελοῖον ταύτην εἰσ τηλικαύτην τῆσ οὐσίασ ἀνάγειν διαφοράν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 13 143:2)
γελοῖον δὲ τὸ αἰτιᾶσθαι τὰ ἐκτόσ, ἀλλὰ μὴ αὑτὸν εὐθήρατον ὄντα ὑπὸ τῶν τοιούτων, καὶ τῶν μὲν καλῶν ἑαυτόν, τῶν δ’ αἰσχρῶν τὰ ἡδέα.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 3 15:3)

SEARCH

MENU NAVIGATION