Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

παραφέρει δ’ αὑτὸν ἐν σκώμματοσ μέρει, ὡσ ἡδὺσ ὢν ἀνὴρ καὶ περὶ τὰσ ἰδίασ διατριβὰσ γελοῖοσ·
(아이스키네스, 연설, κατὰ Τιμάρχου, section 1261)
Φιλωνίδησ δέ τισ, ἀνὴρ γελοῖοσ καὶ φιλοσκώμμων, Ποστουμίῳ τῷ τῆσ πρεσβείασ ἡγουμένῳ προσελθὼν ἀπεστράφη τε, καὶ ἐπικύψασ τὴν ἐσθῆτα ἀνεσύρατο τὴν ἑαυτοῦ, καὶ τοῦ πρεσβευτοῦ κατησχημόνησεν.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 13:4)
γέλωτα δὲ παρασχὼν ἐσ Ῥώμην ἐπέμφθη, καὶ φανεὶσ κἀνταῦθα γελοῖοσ ἔτυχε συγγνώμησ.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 1 2:6)
εἰ γὰρ ἵνα μὴ λάβῃ ψηλαφῶν ἀποκτείνοι, γελοῖοσ ἂν εἰή, εἰ λέγοι ὅτι βίᾳ καὶ ἀναγκαζόμενοσ, ἀλλὰ δεῖ μεῖζον κακὸν καὶ λυπηρότερον εἶναι, ὃ πείσεται μὴ ποιήσασ.
(아리스토텔레스, 에우데모스 윤리학, Book 2 149:2)
καθ’ ἕκαστα δ’ ἐπισκοποῦντι πάμπαν γελοῖοσ φαίνοιτ’ ἂν ὁ μεγαλόψυχοσ μὴ ἀγαθὸσ ὤν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 4 71:3)
γελοῖοσ δ’ ἂν φαίνοιτο καὶ ὁ ἐγκαλῶν τῷ μὴ τέρποντι, ἐξὸν μὴ συνημερεύειν.
(아리스토텔레스, 니코마코스 윤리학, Book 8 139:4)
καὶ γὰρ γελοῖοσ ἂν εἰή νομοθετεῖν τισ πειρώμενοσ κατ’ αὐτῶν.
(아리스토텔레스, 정치학, Book 3 214:4)
θαυμασίωσ ἥσθην θεοῖσ, καὶ Ζεὺσ γέλοιοσ ὀμνύμενοσ τοῖσ εἰδόσιν.
(아리스토파네스, Clouds, Lyric-Scene, iambics24)
δὲ ἑκάστησ ἡμέρασ μετὰ τοὺσ παρ’ ἡμῶν καινοὺσ αἰεὶ λεγομένουσ λόγουσ καὶ ἀκροάματα ἑκάστοτε διάφορα ἐπεισάγει ὁ λαμπρὸσ ἡμῶν ἑστιάτωρ Λαρήνσιοσ ἔτι τε καὶ γελωτοποιούσ, φέρε λέγωμέν τι καὶ ἡμεῖσ περὶ τούτων, καίτοι γε οἶδα καὶ Ἀνάχαρσιν τὸν Σκύθην ἐν συμποσίῳ γελωτοποιῶν εἰσαχθέντων ἀγέλαστον διαμείναντα, πιθήκου δ’ ἐπεισαχθέντοσ γελάσαντα φάναι, ὡσ οὗτοσ μὲν φύσει γελοῖόσ ἐστιν, ὁ δ’ ἄνθρωποσ ἐπιτηδεύσει.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 21)
ἐρωτικόσ, γελοῖοσ, ἱλαρὸσ τῷ τρόπῳ πάλιν στρατιώτησ ἀγαθὸσ εἰσ ὑπερβολήν, ἂν ᾖ τὸ σιτάρκημα δεῖπνον εὐτρεπέσ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 33 2:1)
ὅθεν ὅταν τισ ἐκ τοῦ πιστεύειν περιπέσῃ τινὶ τῶν δυσκόλων, γελοῖόσ ἐστιν αἰτιώμενοσ ἐκεῖνον, ἑαυτὸν δέον, καὶ θεοὺσ ἐνίοτε ἐπιβοώμενοσ, ὑπ̓ ἀνδρὸσ ἀπατηθεὶσ φίλου καὶ συνήθουσ.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΠΕΡΙ ΑΠΙΣΤΙΑΣ. 39:1)
γελοῖοσ οὖν ὁ λέγων πρῶτον βούλεσθαι ἐπ’ ἐκείνων·
(에픽테토스, Works, book 1, Τίσ ὁ βιωτικὸσ νόμοσ. 3:3)
καὶ γελοῖοσ μὲν Ἀσκληπιάδησ οὔτ’ ἐν ταῖσ ἐρυγαῖσ λέγων ἐμφαίνεσθαί ποτε τὴν ποιότητα τῶν πεφθέντων σιτίων οὔτ’ ἐν τοῖσ ἐμέτοισ οὔτ’ ἐν ταῖσ ἀνατομαῖσ·
(갈레노스, On the Natural Faculties., G, section 743)
καίτοι γελοῖόσ εἰμι σοὶ λέγων ταῦτα ὁσημέραι κατάγοντι αὐτούσ.
(루키아노스, Contemplantes, (no name) 22:9)
ἐτύγχανον μὲν ἄρτι χαλκουργῶν ὕπο πιττούμενοσ στέρνον τε καὶ μετάφρενον θώραξ δέ μοι γελοῖοσ ἀμφὶ σώματι πλασθεὶσ παρῃώρητο μιμηλῇ τέχνῃ σφραγῖδα χαλκοῦ πᾶσαν ἐκτυπούμενοσ·
(루키아노스, Juppiter trageodeus, (no name) 33:6)

SEARCH

MENU NAVIGATION