Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

φύσισ λέγεται ἕνα μὲν τρόπον ἡ τῶν φυομένων γένεσισ, οἱο͂ν εἴ τισ ἐπεκτείνασ λέγοι τὸ υ, ἕνα δὲ ἐξ οὗ φύεται πρώτου τὸ φυόμενον ἐνυπάρχοντοσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 5 41:1)
πρῶτον μὲν γὰρ παῦσαι τῆσ ἀλληλοφαγίασ τὸ τῶν ἀνθρώπων γένοσ, εὑρούσησ μὲν Ἴσιδοσ τόν τε τοῦ πυροῦ καὶ τῆσ κριθῆσ καρπόν, φυόμενον μὲν ὡσ ἔτυχε κατὰ τὴν χώραν μετὰ τῆσ ἄλλησ βοτάνησ, ἀγνοούμενον δὲ ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων, τοῦ δὲ Ὀσίριδοσ ἐπινοησαμένου καὶ τὴν τούτων κατεργασίαν τῶν καρπῶν, ἡδέωσ μεταθέσθαι πάντασ τὴν τροφὴν διά τε τὴν ἡδονὴν τῆσ φύσεωσ τῶν εὑρεθέντων καὶ διὰ τὸ φαίνεσθαι συμφέρον ὑπάρχειν ἀπέχεσθαι τῆσ κατ’ ἀλλήλων ὠμότητοσ.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 1, chapter 14 1:1)
ἦσαν δὲ αἱ πρῶται πόλεισ ἄρξασαι τοῦ πρὸσ αὐτὸν πολέμου Καινίνη καὶ Ἄντεμνα καὶ Κρουστομέρεια, πρόφασιν μὲν ποιούμεναι τὴν ἁρπαγὴν τῶν παρθένων καὶ τὸ μὴ λαβεῖν ὑπὲρ αὐτῶν δίκασ, ὡσ δὲ τἀληθὲσ εἶχεν ἀχθόμεναι τῇ κτίσει τε καὶ αὐξήσει τῆσ Ῥώμησ δι’ ὀλίγου πολλῇ γενομένῃ καὶ οὐκ ἀξιοῦσαι περιιδεῖν κοινὸν ἐπὶ τοῖσ περιοίκοισ ἅπασι κακὸν φυόμενον.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 2, chapter 32 3:1)
δεξάμενοσ οὖν τὴν παράκλησιν ἔπειθεν τοὺσ ἀρχιερεῖσ Ἄνανον καὶ Ιἠσοῦν τὸν τοῦ Γαμαλᾶ τινάσ τε τῶν τῆσ αὐτῶν στάσεωσ ἐκείνουσ ἐκκόπτειν με φυόμενον καὶ μὴ περιιδεῖν ἐπὶ μήκιστον αὐξηθέντα δόξησ, συνοίσειν αὐτοῖσ λέγων, εἰ τῆσ Γαλιλαίασ ἀφαιρεθείην·
(플라비우스 요세푸스, Ιὠσήπου βίος 231:1)
Πρῶτον μὲν οὖν ὅταν τι τοιοῦτον αἴσθῃ φυόμενον φῦμα, τάμνειν ὡσ τάχιστα ὠμὸν πρὶν ἢ διαπυῆσαι ἐσ τὸν ἀρχόν.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΣΥΡΙΓΓΩΝ., 2.1)
καὶ πρὸσ τούτοισ δεῖ μὴ τῶν σωμάτων διακεχυμένων ὑπὸ μέθησ γίγνεσθαι τὴν παιδουργίαν, ἀλλ’ εὐπαγὲσ ἀπλανὲσ ἡσυχαῖόν τε ἐν μοίρᾳ συνίστασθαι τὸ φυόμενον.
(플라톤, Laws, book 6 171:2)
νόσημα ἐν ὀλιγαρχίᾳ τε φυόμενον ταὐτὸν καὶ ἐν δημοκρατίᾳ δουλοῦται αὐτήν.
(플라톤, Republic, book 8 453:1)
"μὰ Δία φήσει, νενόμισται δέ πωσ ἡ τοιαύτη τῶν ὀνομάτων ὁμιλία, νόμῳ δ’ ἐπίφημι καὶ αὐτὸσ τί οὖν ἕτερον ὁ Ἐμπεδοκλῆσ πεποίηκε νὴ Δία διδάξασ, ὅτι φύσισ παρὰ τὸ φυόμενον οὐδέν ἐστιν οὐδὲ θάνατοσ παρὰ, τὸ θνῆσκον;
(플루타르코스, Adversus Colotem, section 1110)
"δενδρέων δε νομὸν Διόνυσοσ πολυγαθὴσ αὐξάνοι, ἁγνὸν φέγγοσ ὀπώρασ κατὰ Πίνδαρον μειρακίων δ’ ἄρα καὶ παίδων ἐν ὡρ́ᾳ καὶ ἄνθει πλαττομένων καὶ ῥυθμιζομένων τροφαὶ καὶ αὐξήσεισ οὐδενὶ θεῶν ἢ δαιμόνων προσήκουσιν, οὐδ’ ἔστιν ᾧ μέλει φυόμενον ἄνθρωπον εἰσ ἀρετὴν ὀρθὸν ἐλθεῖν καὶ μὴ παρατραπῆναι μηδὲ κλασθῆναι τὸ γενναῖον ἐρημίᾳ κηδεμόνοσ ἢ κακίᾳ τῶν προστυγχανόντων;
(플루타르코스, Amatorius, section 15 1:2)
τὸν γὰρ ἥκιστα θεραπευτικὸν ἥκιστα πρέπει τιμωρητικὸν εἶναι τῶν πολλῶν, ὡσ τὸ χαλεπαίνειν μάλιστα μὴ τυγχάνοντα τῆσ τιμῆσ ἐκ τοῦ σφόδρα γλίχεσθαι φυόμενον.
(플루타르코스, Comparison of Alcibiades and Coriolanus, chapter 4 6:2)
ζηλωτὸν γὰρ οὐδὲν οὐδὲ καλὸν ἐξ αἰσχροῦ φυόμενον.
(플루타르코스, De capienda ex inimicis utilitate, chapter, section 11 4:1)
περὶ δὲ τοὺσ βωμοὺσ τοὺσ ἐκείνων ἐξήνθησεν ἡ γῆ κύκλῳ πολὺ κώνειον, ἄλλωσ μηδὲ τῆσ χώρασ πολλαχοῦ φυόμενον·
(플루타르코스, Demetrius, chapter 12 3:1)
νομίζεσθαι, καθαραὶ μέν εἰσι τοῦ ἐναντίου καὶ σφυγμὸν οὐδένα κεκραμένον οὐδὲ δηγμὸν οὐδὲ μετάνοιαν ἔχουσιν οἰκεῖον δὲ τῇ ψυχῇ καὶ ψυχικὸν ἀληθῶσ καὶ γνήσιον καὶ οὐκ ἐπείσακτον αὐτῶν τἀγαθόν ἐστιν οὐδ’ ἄλογον, ἀλλ’ εὐλογώτατον ἐκ τοῦ θεωρητικοῦ καὶ φιλομαθοῦσ ἢ πρακτικοῦ καὶ φιλοκάλου τῆσ διανοίασ φυόμενον.
(플루타르코스, Non posse suaviter vivi secundum Epicurum, section 9 4:1)
οὐ μὴν ἀλλὰ φιλίαν γε πρὸσ ἄνθρωπον εἶναι θεῷ καὶ τὸν ἐπὶ ταύτῃ λεγόμενον ἔρωτα καὶ φυόμενον εἰσ ἐπιμέλειαν ἤθουσ καὶ ἀρετῆσ, πρέπον ἂν εἰή.
(플루타르코스, Numa, chapter 4 4:3)
τοσοῦτον γὰρ ἦν ἀξίωμα τῆσ ἀρετῆσ τοῦ Ξενοκράτουσ καὶ δόξα καὶ λόγοσ παρὰ πᾶσιν ὥστε οἰέσθαι μήτε ὕβριν εἶναι μήτε ὠμότητα μήτε θυμὸν ἐν ἀνθρωπίνῃ ψυχῇ φυόμενον, ᾧ Ξενοκράτουσ μόνον ὀφθέντοσ οὐκ ἂν αἰδοῦσ τι καὶ τιμῆσ ἐγγένοιτο πρὸσ αὐτόν, ἀπέβη δὲ τοὐναντίον ἀγνωμοσύνῃ τινὶ καὶ μισαγαθίᾳ τοῦ Ἀντιπάτρου, πρῶτον μὲν γὰρ οὐκ ἠσπάσατο τὸν Ξενοκράτην τοὺσ ἄλλουσ δεξιωσάμενοσ·
(플루타르코스, chapter 27 1:5)

SEARCH

MENU NAVIGATION