Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

τὸ δὲ ἐνδεχόμενον μὴ εἶναι φθαρτόν, ἢ ἁπλῶσ ἢ τοῦτο αὐτὸ ὃ λέγεται ἐνδέχεσθαι μὴ εἶναι, ἢ κατὰ τόπον ἢ κατὰ τὸ ποσὸν ἢ ποιόν·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 9 103:3)
ἐπειδὴ δὲ τὰ ἐναντία ἕτερα τῷ εἴδει, τὸ δὲ φθαρτὸν καὶ τὸ ἄφθαρτον ἐναντία στέρησισ γὰρ ἀδυναμία διωρισμένη, ἀνάγκη ἕτερον εἶναι τῷ γένει τὸ φθαρτὸν καὶ τὸ ἄφθαρτον.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 138:1)
νῦν μὲν οὖν ἐπ’ αὐτῶν εἰρήκαμεν τῶν καθόλου ὀνομάτων, ὥστε δόξειεν ἂν οὐκ ἀναγκαῖον εἶναι ὁτιοῦν ἄφθαρτον καὶ φθαρτὸν ἕτερα εἶναι τῷ εἴδει, ὥσπερ οὐδὲ λευκὸν καὶ μέλαν τὸ γὰρ αὐτὸ ἐνδέχεται εἶναι, καὶ ἅμα, ἐὰν ᾖ τῶν καθόλου, ὥσπερ ὁ ἄνθρωποσ εἰή ἂν καὶ λευκὸσ καὶ μέλασ, καὶ τῶν καθ’ ἕκαστον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 138:2)
ἀλλὰ τῶν ἐναντίων τὰ μὲν κατὰ συμβεβηκὸσ ὑπάρχει ἐνίοισ, οἱο͂ν καὶ τὰ νῦν εἰρημένα καὶ ἄλλα πολλά, τὰ δὲ ἀδύνατον, ὧν ἐστὶ καὶ τὸ φθαρτὸν καὶ τὸ ἄφθαρτον·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 140:2)
οὐδὲν γάρ ἐστι φθαρτὸν κατὰ συμβεβηκόσ·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 142:1)
τὸ μὲν γὰρ συμβεβηκὸσ ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν, τὸ δὲ φθαρτὸν τῶν ἐξ ἀνάγκησ ὑπαρχόντων ἐστὶν οἷσ ὑπάρχει·
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 142:2)
ἢ ἔσται τὸ αὐτὸ καὶ ἓν φθαρτὸν καὶ ἄφθαρτον, εἰ ἐνδέχεται μὴ ὑπάρχειν αὐτῷ τὸ φθαρτόν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 142:3)
ἢ τὴν οὐσίαν ἄρα ἢ ἐν τῇ οὐσίᾳ ἀνάγκη ὑπάρχειν τὸ φθαρτὸν ἑκάστῳ τῶν φθαρτῶν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 142:4)
ᾗ ἄρα καὶ καθ’ ὃ πρῶτον τὸ μὲν φθαρτὸν τὸ δ’ ἄφθαρτον, ἔχει ἀντίθεσιν, ὥστε ἀνάγκη γένει ἕτερα εἶναι.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 10 143:2)
τοῦτο δὲ φθαρτόν, ὥσθ’ ὅλωσ οὐκ ἔστιν ἀί̈διοσ οὐσία χωριστὴ καὶ καθ’ αὑτήν.
(아리스토텔레스, 형이상학, Book 11 23:3)
οἱ δὲ γεννητὸν καὶ φθαρτὸν εἶναι νομίσαντεσ ἔφησαν ὁμοίωσ ἐκείνῳ τοὺσ ἀνθρώπουσ τυχεῖν τῆσ πρώτησ γενέσεωσ ὡρισμένοισ χρόνοισ.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 1, chapter 6 3:3)
τὸν κόσμον γενητὸν καὶ φθαρτὸν καὶ σφαιροειδῆ·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ΒΙΩΝ ΚΑΙ ΓΝΩΜΩΝ ΤΩΝ ΕΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΙ ΕΥΔΟΚΙΜΗΣΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΕΙΣ ΔΕΚΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟΝ, PROOIMION 11:1)
ἀρέσκει δ’ αὐτοῖσ καὶ φθαρτὸν εἶναι τὸν κόσμον, ἅτε γενητὸν τῷ λόγῳ τῶν δι’ αἰσθήσεωσ νοουμένων, οὗ τε τὰ μέρη φθαρτά ἐστι, καὶ τὸ ὅλον·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ISTORIWN Z, Kef. a'. ZHNWN 141:3)
καὶ εἴ τι ἐπιδεκτικόν ἐστι τῆσ ἐπὶ τὸ χεῖρον μεταβολῆσ, φθαρτόν ἐστι·
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, ISTORIWN Z, Kef. a'. ZHNWN 141:7)
πρῶτόσ τε ἀπεφήνατο ὅτι πᾶν τὸ γινόμενον φθαρτόν ἐστι καὶ ἡ ψυχὴ πνεῦμα.
(디오게네스 라에르티오스, Lives of Eminent Philosophers, Q, Kef. b'. XENOFANHS 2:8)

SEARCH

MENU NAVIGATION