헬라어 문장 내 검색 Language

ὁ δὲ καὶ τόδε παρῃτεῖτο καὶ τὴν ἔξοδον ὅλωσ ἐπετάχυνεν, ἐπίφθονοσ ὢν ἐν τῇ πόλει.
(아피아노스, The Civil Wars, book 2, chapter 16 5:5)
καὶ θόρυβοσ αὐτίκα μετὰ τὸ βουλευτήριον ἐπίφθονοσ ἦν, ἐν ὀλίγαισ ὡρ́αισ ἐλαυνομένων τοσῶνδε ὁμοῦ, καὶ οὐδὲ ὑποζύγια εὑρεῖν ἐν οὕτω βραχεῖ διαστήματι, οὐδὲ πάντα φέρειν δυναμένων.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 17:4)
ἐπίφθονόσ τε εὐθὺσ ἐκ τῶνδε τοῖσ ἄλλοῖσ σατράπαισ ἐγίγνετο, γῆσ ἄρχων τοσῆσδε.
(아피아노스, The Foreign Wars, chapter 9 2:7)
Νικόβουλοσ δ’ ἐπίφθονόσ ἐστι, καὶ ταχέωσ βαδίζει, καὶ μέγα φθέγγεται, καὶ βακτηρίαν φορεῖ·
(데모스테네스, Speeches 31-40, Παραγραφὴ πρὸσ Πανταίνετον 82:3)
τούτων δ’ οὐκ ἔστιν ἐπίφθονοσ οὐδεὶσ οὐδὲ καταγέλαστοσ.
(디오, 크리소토모스, 연설, ἐν ΚΕΛΑΙΝΑΙΣ τῆσ ΦΡΥΓΙΑΣ. 14:4)
ἰδόντα δὲ τὸν Αἰνείαν εἰπεῖν ὡσ ἐπιφανὴσ μὲν ἔσται καὶ θαυμαστὴ καὶ γνώσεωσ ἐπὶ πλεῖστον ἥξουσα ἡ ἀποικία, ἐπίφθονοσ δὲ τοῖσ πέλασ αὐξομένη καὶ λυπηρά, κρατήσει δ’ ὅμωσ τῶν ἀντιπραττόντων κρείττονα τὴν ἐκ τοῦ θείου τύχην λαβοῦσα τοῦ παρ’ ἀνθρώπων ἐναντιωσομένου φθόνου.
(디오니시오스, Antiquitates Romanae, book 1, chapter 59 7:1)
πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα πρὸσ τούτοισ διεξελθών, ὅσα καὶ κοινῇ καὶ ἰδίᾳ τοῖσ ἐπιφανεστάτοισ αὐτῶν ἐπράχθη κατὰ τοὺσ πολέμουσ λαμπρὰ ἔργα, καὶ ὅσησ αἰσχύνησ ἄξια δράσουσι, καὶ ὡσ καὶ διαβληθήσονται παρὰ τοῖσ Ἕλλησιν, ἐπιλογισάμενοσ καὶ ὅτι πάντοθεν αὐτοῖσ ἐπικουρία τισ ἔσται τὸν ἀγῶνα ποιουμένοισ καὶ παρὰ θεῶν καὶ παρὰ συμμάχων καὶ παρὰ πάντων ἀνθρώπων, οἷσ ἐπίφθονοσ ἡ Θηβαίων δύναμισ αὐξομένη, καὶ τὴν κατέχουσαν ἀκοσμίαν καὶ ταραχὴν τὰσ πόλεισ ἐπιτροπευόντων τῆσ Ἑλλάδοσ Βοιωτῶν ἐπιδειξάμενοσ, τελευτῶν, εἰ καὶ μηθὲν τούτων μέλλοι γίνεσθαι μηδ’ ὑπολείποιτό τισ ἄλλη σωτηρίασ ἐλπίσ, ἐκλιπεῖν κελεύει τὴν πόλιν, διδάσκων αὐτούσ, ὡσ χρὴ παῖδασ μὲν καὶ γυναῖκασ καὶ τὸν ἄλλον ὄχλον εἴσ τε Σικελίαν ἐκπέμψαι καὶ Ἰταλίαν καὶ τἄλλα χωρία τὰ φίλια, αὐτοὺσ δὲ καταλαβομένουσ τόπον, ὅστισ ἂν ὀχυρώτατοσ ᾖ καὶ πρὸσ τὸν πόλεμον ἐπιτηδειότατοσ, ἄγειν καὶ φέρειν τοὺσ πολεμίουσ καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν.
(디오니시오스, De Isocrate, chapter 9 2:4)
ἐκτραφεὶσ δ’ ἐκεῖ πρῶτον μέν, ὡσ χρὴ τοὺσ μετοικοῦντασ ξένουσ, λυπηρὸσ οὐκ ἦν οὐδ’ ἐπίφθονοσ πόλει οὐδ’ ἐξεριστὴσ τῶν λόγων, ὅθεν βαρὺσ μάλιστ’ ἂν εἰή δημότησ τε καὶ ξένοσ.
(에우리피데스, Suppliants, episode 1:4)
χρηστὸσ δὲ ὢν φύσει καὶ δίκαιοσ καὶ τῶν λαμπρῶν οὐκ ἐφιέμενοσ πρὸσ δὲ τούτοισ καὶ λογίσασθαι τὰ μέλλοντα συνετόσ, φείσασθαι τοῦ μὴ δόξαι εἶναι Ῥωμαίοισ ἐπίφθονοσ ἔκρινεν, καὶ συναγαγὼν τοὺσ Ἀντιοχεῖσ εἰσ ἐκκλησίαν πείθει δέξασθαι τὸν Δημήτριον αὐτούσ, λέγων οὐδενὸσ μνησικακήσειν αὐτοῖσ περὶ τοῦ πατρὸσ αὐτὸν εὐεργετηθέντα, διδάσκαλόσ τε ἀγαθῶν καὶ ἡγεμὼν ἔσεσθαι αὐτῷ διωμολογήσατο καὶ φαύλοισ ἐγχειροῦντι πράγμασιν οὐκ ἐπιτρέψειν ὑπέσχετο.
(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 13 139:1)
πλεῖστόν γε μὴν αὐτοῦ τῆσ μεγαλονοίασ ἔθραυσεν ὁ φόβοσ, ὡσ μὴ δόξειεν ἐπίφθονοσ ἤ τι θηρᾶσθαι μεῖζον εὐεργετῶν τὰσ πόλεισ πλέον τῶν ἐχόντων.
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον α. 610:2)
πόλει τοσαύταισ χρησαμένῃ συμφοραῖσ κατὰ τὴν πολιορκίαν, ὅσοισ ἀπὸ κτίσεωσ ἀγαθοῖσ κεχρημένη πάντωσ ἂν ἐπίφθονοσ ἔδοξεν, οὐ μὴν ἀξίᾳ κατ’ ἄλλο τι τῶν τηλικούτων ἀτυχημάτων ἢ τὸ γενεὰν τοιαύτην ἐνεγκεῖν, ὑφ’ ἧσ ἀνετράπη.
(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον . 463:1)
διαβάλλεται μὲν οὖν ὡσ τὸ πολὺ μάλιστα ὁ τιμώμενοσ καὶ διὰ τοῦτο τοῖσ ὑπολειπομένοισ αὐτοῦ ἐπίφθονοσ·
(루키아노스, Calumniae non temere credundum, (no name) 12:1)
ἐπίφθονοσ δ’ οὖν ἀπὸ τῆσ προπόσεωσ ἐκείνησ πολλοῖσ τῶν παλαιῶν φίλων γεγένησαι, καὶ πρότερον ἐπὶ τῇ κατακλίσει λυπήσασ τινὰσ αὐτῶν, ὅτι τήμερον ἥκων προὐκρίθησ ἀνδρῶν πολυετῆ δουλείαν ἠντληκότων.
(루키아노스, De mercede, (no name) 17:1)
Εἰ ποιμένι καὶ ἐνδεεῖ τὴν ὄψιν καλὴ ἔδοξασ, ἐπίφθονοσ οἰεί γεγονέναι;
(루키아노스, Dialogi Marini, doris and galataea, chapter 2 1:2)
εἶτα ἐξήλαυνον ἐπὶ λευκοῦ ζεύγουσ, ἐξυπτιάζων, περίβλεπτοσ ἅπασι τοῖσ ὁρῶσι καὶ ἐπίφθονοσ.
(루키아노스, Gallus, (no name) 12:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION