Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

αἰτίη δὲ τὸ βάθοσ τὸ σαρκοειδὲσ τοῦ ἐντέρου.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΟΞΕΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιβ’. Περὶ Σατυριάσεωσ.142)
Ἐντέρων τὰ μὲν ἄνω λεπτὰ καὶ χολώδεα μέσφι τοῦ τυφλοῦ, χολάδεσ ἐπίκλην· ἀπὸ δὲ τουτέων τὰ κάτω παχέα καὶ σαρκώδεα μέσφι τῆσ ἀρχῆσ τοῦ εὐθέοσ ἐντέρου.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΧΡΟΝΙΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιγ’. Περὶ Ἐλέφαντοσ.190)
τάδε μέντοι ἀπὸ τοῦ εὐθέοσ τοῦ παραμήκεοσ ἐντέρου.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΧΡΟΝΙΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιγ’. Περὶ Ἐλέφαντοσ.208)
Χρὴ δὲ τό γε πάμπαν οὕτω ποιέειν‧ ἢν νεοβρῶτι ἐόντι αὐτέῳ καὶ κοιλίησ μήπω ὑποκεχωρηκυίησ ἄρξηται ὁ πυρετὸσ, ἤν τε ξὺν ὀδύνῃ, ἤν τε ἄνευ ὀδύνησ, ἐπισχεῖν τὴν δόσιν τοῦ Ῥοφήματοσ, ἔστ’ ἂν οἰήται κεχωρηκέναι ἐσ τὸ κάτω μέροσ τοῦ ἐντέρου τὸ σιτίον.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 6.2)
Ὁ μὲν γλυκὺσ ἧσσόν ἐστι καρηβαρικὸσ τοῦ οἰνώδεοσ, καὶ ἧσσον φρενῶν ἁπτόμενοσ, καὶ διαχωρητικώτεροσ δή τι τοῦ ἑτέρου κατ’ ἔντερον, μεγαλόσπλαγχνοσ δὲ σπληνὸσ καὶ ἥπατοσ‧ οὐκ ἐπιτήδειοσ δὲ οὐδὲ τοῖσι πικροχόλοισι‧ καὶ γὰρ οὖν διψώδησ τοῖσί γε τοιουτέοισίν ἐστιν‧ ἀτὰρ καὶ φυσώδησ τοῦ ἐντέρου τοῦ ἄνω‧ οὐ μὴν πολέμιόσ γε τῷ ἐντέρῳ τῷ κάτω, ὡσ κατὰ λόγον τῆσ φύσησ‧ καίτοι γε οὐ πάνυ πορίμη ἐστὶν ἡ ἀπὸ τοῦ γλυκέοσ οἴνου φῦσα, ἀλλ’ ἐγχρονίζει περὶ ὑποχόνδρια.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 14.2)
Πτυάλου μὲν οὖν ἀναγωγὴν καὶ μονοσ μάλθαξιν τὸ ὑδαρέστερον μελίκρητον ποιέει μᾶλλον‧ μέντοι ἀφρώδεα διαχωρήματα καὶ μᾶλλον τοῦ καιροῦ κατακορέωσ χολώδεα, καὶ μᾶλλον θερμὰ, τὸ ἄκρητον μᾶλλον τοῦ ὑδαρέοσ ἄγει‧ τὸ δὲ τοιόνδε διαχώρημα ἔχει μὲν καὶ ἄλλα σίνεα μεγάλα‧ οὔτε γὰρ ἐξ ὑποχονδρίων καῦμα σβεννύει, ἀλλὰ ὁρμᾷ, δυσφορίην τε καὶ Ῥιπτασμὸν τῶν μελέων ποιέει, ἑλκῶδέσ τέ ἐστι καὶ ἐντέρου καὶ ἕδρησ‧ ἀλεξητήρια δὲ τουτέων γεγράψεται.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 15.4)
Ἔστι δὲ καὶ φυσέων καταῤῬηκτικὸν, καὶ ἐσ οὔρησιν προτρεπτικόν‧ ἐντέρου μέντοι τῷ κάτω μέρει πλαδαρώτερον, καὶ ξύσματα ἐμποιέει‧ ἔστι δ’ ὅτε καὶ φλαῦρον τοῦτο ἐν τῇσιν ὀξείῃσι νούσοισι γίγνεται, μάλιστα μὲν ὅτι φῦσαν κωλύει περαιοῦσθαι, ἀλλὰ παλινδρομέειν ποιέει‧ ἔτι δὲ καὶ ἄλλωσ γυιοῖ καὶ τὰ ἀκρωτήρια ψύχει‧ ταύτην καὶ οἶδα μούνην δι’ ὀξυμέλιτοσ γιγνομένην βλάβην, ἥτισ καὶ ἀξίη γραφῆσ.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 16.6)
Τοῖσι δὲ ποτῷ μοῦνον διαιτωμένοισιν ἄνευ Ῥοφημάτων διὰ τόδε οὐκ ἐπιτήδειόν ἐστιν αἰεὶ καὶ διὰ παντὸσ χρέεσθαι τούτῳ, μάλιστα μὲν διὰ ξύσιν ἢ τρηχυσμὸν τοῦ ἐντέρου ἁ̓κόπρῳ γὰρ ἐόντι μᾶλλον ἐμποιέοι ἂν, καὶ ταῦτα κενεαγγείησ παρεούσησ̓‧ ἔπειτα δὲ καὶ τὸ μελίκρητον τῆσ ἰσχύοσ ἀφαιρέοιτο ἄν.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΔΙΑΙΤΗΣ ΟΞΕΩΝ, 16.8)
Πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα κατὰ τὸ σῶμα τοιαύτασ ἀδελφίξιασ ἔχει, καὶ κατὰ νεύρων ξυντάσιασ, καὶ κατὰ μυῶν σχήματα, καὶ πλεῖστά τε καὶ πλείστου ἄξια γινώσκεσθαι, ἢ ὥσ τισ οἰέται, καὶ κατὰ τὴν τοῦ ἐντέρου φύσιν, καὶ τὴν τῆσ ξυμπάσησ κοιλίησ, καὶ κατὰ τὰσ τῶν ὑστερέων πλάνασ καὶ ξυντάσιασ‧ ἀλλὰ περὶ μὲν τούτων ἑτέρωθι λόγοσ ἔσται, ἠδελφισμένοσ τοῖσι νῦν λεγομένοισιν.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., ΠΕΡΙ ΑΡΘΡΩΝ, 57.3)

SEARCH

MENU NAVIGATION