Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

Ἡ χολέρη παλίνορσόσ ἐστι φορὴ τῆσ ὕλησ τῆσ ἐν τῳ παντὶ ἐσ τὸν στόμαχον καὶ τὴν κοιλίην καὶ τὰ ἔντερα, ὀξύτατον κακόν· διεκθέει δὲ ὕπερθεν μὲν ἐσ ἔμετον τὰ ἐν τῷ στομάχῳ ἁλιζόμενα· διὰ δὲ τῆσ κάτω διεξόδου τὰ ἐν τῇ κοιλίῃ καὶ τοῖσ ἐντέροισ ὑγρά.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΟΞΕΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιβ’. Περὶ Σατυριάσεωσ.121)
Ἢν δὲ ἐσ τὸ κάκιον ἐπιδιδῷ, καὶ στρόφοι μείζονεσ, λειποθυμίη , ἔκλυσισ μελέων, ἀπορίη, ἀποσιτίη · ἢν δὲ καί τι προσενέγ κωνται , πολλῷ Ῥοίζῳ ξὺν ναυτίῃ ἐσ ἔμετον διεκθέει ξανθὴ χολὴ κατακορέωσ καὶ τὰ διαχωρήματα ὅμοια· σπασμοὶ, ξυνολκαὶ μυῶν τῶν ἐν τῇ κνήμῃ καὶ βραχιόνων· δάκτυλοι καμπύλοι, σκοτόδινοσ , λὺγξ, ὄνυχεσ πελιδνοὶ, κατάψυξισ, ἄκρεα ψυχρὰ, καὶ τὸ ὅλον Ῥιγώδεεσ.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΟΞΕΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ιβ’. Περὶ Σατυριάσεωσ.123)
τόδε γὰρ τὸ σχῆμα πρὸσ ἔμετον Ῥήϊστον · ἢν δὲ καὶ σπᾶται ἢ διαστρέφηται τὴν κάτω γνάθον, ἢ τὼ χεῖρε καὶ τὰ σκέλεα Ῥίπτηται, καὶ ξύμπασ τιταίνηταί οἱ ὢψ, τὰ γυῖα ψηλαφίῃ ξὺν λίπαϊ μαλθάσσειν , ἀπιθύνειν τε τῆσ ὄψιοσ τὰ διάστροφα· πρηέωσ δὲ διακρατέειν, ὡσ μὴ διαστρέφηται τὰ ἰθέα.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU OCEWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ι’. Θεραπεία Πλευρίτιδοσ.215)
ἀτὰρ καὶ φάρμακα δυνατώτερα ἐσ ἔμετον αἱρέεσθαι, ναρκίσσου βολβοὺσ, σινήπιοσ καὶ ὑσσώπουἶσα, καὶ χαλκοῦ καὶ πεπέριοσ, μοίρησ τῶν προτέρων ἐσ ἥμισυ, σὺν μέλιτι φυράσαντα διδόναι · τάδε μὲν ὦν ἐσ ἀνέγερσιν τοῦ παροξυσμ οῦ · τὰ δὲ ἐσ λύσιν τοῦ νοσήματοσ ἐν τοῖσι χρονίοισι λελέξεται.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU OCEWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ι’. Θεραπεία Πλευρίτιδοσ.224)
ἐδεόμην δὲ τοῦ θεοῦ σημῆναι σαφέστερον ὁπότερα λέγοι, ἀσιτίαν ἢ ἔμετον.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ιἑροὶ λόγοι α# 13:18)
"ἀποπτύοντοσ δὲ τοῦ Διονυσίου πολλάκισ παρεῖχον τὰ πρόσωπα καταπτύεσθαι καὶ ἀπολείχοντεσ τὸν σίαλον, ἔτι δὲ τὸν ἔμετον αὐτοῦ μέλιτοσ ἔλεγον εἶναι γλυκύτερον.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 6, book 6, chapter 55 3:5)
τοιοῦτοι δ’ ἦσαν οὓσ ἐποίουν γρίφουσ, οἱο͂ν ἀγροίκου τινὸσ ὑπερπλησθέντοσ καὶ κακῶσ ἔχοντοσ, ὡσ ἠρώτα αὐτὸν ὁ ἰατρὸσ μὴ εἰσ ἔμετον ἐδείπνησεν, ’ οὐκ ἔγωγε, ’ εἰπεῖν, ’ ἀλλ’ εἰσ τὴν κοιλίαν.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 78 2:1)
καὶ ἡ κατὰ τὸν ἔμετον δὲ τῶν ἐμουμένων ἄχρι τοῦ στόματοσ φορὰ πάντωσ μέν που καὶ αὐτὴ τὰ μὲν ὑπὸ τῶν ἀναφερομένων διατεινόμενα μέρη τοῦ στομάχου διεστῶτα κέκτηται, τῶν πρόσω δ’ ὅ τι ἂν ἑκάστοτ’ ἐπιλαμβάνηται, τοῦτ’ ἀρχόμενον διαστέλλεται, τὸ δ’ ὄπισθεν καταλείπει δηλονότι συστελλόμενον, ὥσθ’ ὁμοίαν εἶναι πάντη τὴν διάθεσιν τοῦ στομάχου κατά γε τοῦτο τῇ τῶν καταπινόντων·
(갈레노스, On the Natural Faculties., G, section 829)
Ὁκόσοισιν ἂν ὁ ἐγκέφαλοσ διακοπῇ, τουτέοισιν ἀνάγκη πυρετὸν καὶ χολῆσ ἔμετον ἐπιγίνεσθαι.
(히포크라테스, Oeuvres Completes D'Hippocrate., AFORISMOI., 60.50)
ἵνα γοῦν σοι τὴν ὀξυρεγμίαν τὴν ἐπὶ τούτοισ παρῶ καὶ τὸν ἐν τῇ νυκτὶ ἔμετον, ἑώθεν δεήσει περὶ τοῦ μισθοῦ συμβῆναι ὑμᾶσ, ὁπόσον τε καὶ ὁπότε τοῦ ἔτουσ χρὴ λαμβάνειν.
(루키아노스, De mercede, (no name) 19:2)
ὥσπερ κύων ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὸν ἑαυτοῦ ἔμετον καὶ μισητὸσ γένηται, οὕτωσ ἄφρων τῇ ἑαυτοῦ κακίᾳ ἀναστρέψασ ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ ἁμαρτίαν.
(70인역 성경, 잠언 26:11)

SEARCH

MENU NAVIGATION