Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

καίτοι μηδενόσ γ’ ὄντοσ, Αἰσχίνη, δεινοῦ μηδ’ ἀδικήματοσ, ὡσ σὺ φῄσ, εἰ γὰρ αὖ ταῦτ’ ἐρεῖ, σκοπεῖτ’, ἄνδρεσ δικασταί, εἰ ἐφ’ οἷσ ὁ μηδ’ ὁτιοῦν ἀδικῶν ἐφοβούμην ἐγὼ μὴ διὰ τούτουσ ἀπόλωμαι, τί τούτουσ προσήκει παθεῖν τοὺσ αὐτοὺσ ἠδικηκότασ;
(데모스테네스, Speeches 11-20, Περὶ τῆσ Παραπρεσβείας 290:10)
εἰ μὲν τοίνυν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, σώφρονα καὶ μέτριον πρὸσ τἄλλα παρεσχηκὼσ αὑτὸν Μειδίασ καὶ μηδένα τῶν ἄλλων πολιτῶν ἠδικηκὼσ εἰσ ἔμ’ ἀσελγὴσ μόνον οὕτω καὶ βίαιοσ ἐγεγόνει, πρῶτον μὲν ἔγωγ’ ἀτύχημ’ ἂν ἐμαυτοῦ τοῦθ’ ἡγούμην, ἔπειτ’ ἐφοβούμην ἂν μὴ τὸν ἄλλον ἑαυτοῦ βίον οὗτοσ μέτριον δεικνύων καὶ φιλάνθρωπον διακρούσηται τούτῳ τὸ δίκην ὧν ἔμ’ ὕβρικεν δοῦναι.
(데모스테네스, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 171:1)
εἰ μὲν οὖν ἄλλοι τινὲσ ἔμελλον περὶ ἐμοῦ διαγνώσεσθαι, σφόδρα ἂν ἐφοβούμην τὸν κίνδυνον, ὁρῶν ὅτι καὶ παρασκευαὶ καὶ τύχαι ἐνίοτε τοιαῦται γίγνονται, ὥστε πολλὰ καὶ παρὰ γνώμην ἀποβαίνειν τοῖσ κινδυνεύουσιν·
(리시아스, Speeches, Πρὸσ Σίμωνα ἀπολογία 3:1)
ἐφοβούμην γάρ σε ὅτι ἄνθρωποσ αὐστηρὸσ εἶ, αἴρεισ ὃ οὐκ ἔθηκασ καὶ θερίζεισ ὃ οὐκ ἔσπειρασ.
(ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ, chapter 14 218:1)
καὶ εἰ μὲν ἦν καλόσ, ἐφοβούμην ἂν σφόδρα λέγειν, μὴ καί τῳ δόξω ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ εἶναι.
(플라톤, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Θεαίτητος 13:4)
ἢ τοῦτο μὲν ἐρώτημα ὧν νυνδὴ ἐφοβούμην ἓν τῶν καταγελάστων;
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Εὐθύδημος 78:2)
φαίνεται ἔμοιγε καὶ ἅμα μέντοι ἐφοβούμην μὴ τὶ λέγοι ἀτάρ, ἔφην ἐγώ, σοὶ οὐ φαίνεται;
(플라톤, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Πρωταγόρας 246:7)
καὶ εἰ μὴ συνῄδη Σωκράτει τε καὶ Ἀγάθωνι δεινοῖσ οὖσι περὶ τὰ ἐρωτικά, πάνυ ἂν ἐφοβούμην μὴ ἀπορήσωσι λόγων διὰ τὸ πολλὰ καὶ παντοδαπὰ εἰρῆσθαι·
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Συμποσίον 175:3)
ἐφοβούμην μή μοι τελευτῶν ὁ Ἀγάθων Γοργίου κεφαλὴν δεινοῦ λέγειν ἐν τῷ λόγῳ ἐπὶ τὸν ἐμὸν λόγον πέμψασ αὐτόν με λίθον τῇ ἀφωνίᾳ ποιήσειεν.
(플라톤, Parmenides, Philebus, Symposium, Phaedrus, Συμποσίον 219:2)
καὶ ἐγὼ ἀκούσασ ἐξεπλάγην καὶ προσβλέπων αὐτὸν ἐφοβούμην, καί μοι δοκῶ, εἰ μὴ πρότεροσ ἑωράκη αὐτὸν ἢ ἐκεῖνοσ ἐμέ, ἄφωνοσ ἂν γενέσθαι.
(플라톤, Republic, book 1 239:1)
τοιαῦτα, ἃ ἐγὼ πάλαι προορῶν ἐφοβούμην τε καὶ ὤκνουν ἅπτεσθαι τοῦ νόμου τοῦ περὶ τὴν τῶν γυναικῶν καὶ παίδων κτῆσιν καὶ τροφήν.
(플라톤, Republic, book 5 90:1)
ταῦτ’ οὖν λογιζόμενοσ ἐνίοτε τὰσ σπονδὰσ μᾶλλον ἐφοβούμην ἢ νῦν τὸν πόλεμον.
(크세노폰, Anabasis, Κύρου Ἀναβάσεωσ Γ, chapter 1 23:2)
ἐγὼ τοίνυν ἐν τῇδε τῇ πόλει ὅτε μὲν πλούσιοσ ἦν πρῶτον μὲν ἐφοβούμην μή τίσ μου τὴν οἰκίαν διορύξασ καὶ τὰ χρήματα λάβοι καὶ αὐτόν τί με κακὸν ἐργάσαιτο·
(크세노폰, Works on Socrates, Συμπόσιον, chapter 4 31:1)

SEARCH

MENU NAVIGATION