Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

Ἐπὶ δὲ τὸ λευκότερον , χροιῇ μὲν λευκόχλωροι, γνώμῃ δὲ φαιδρότεροι· σιτίων ἄρξασθαι μὲν ὀκνηροὶ, ἐμφαγεῖν δὲ οὐκ ἀγενεῖσ, πέψαι Ῥηί̈διοι τῶν πρόσθεν μᾶλλον· διαχωρέουσι λευκὰ, ξηρὰ, ἀργιλώδεα · οὐρέουσι ξανθὰ, ὠχρὰ, κροκοειδέα.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ΑΡΕΤΑΙΟΥ ΚΑΠΠΑΔΟΚΟΥ ΠΕΡΙ ΑΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΝ ΧΡΟΝΙΩΝ ΠΑΘΩΝ, Κεφ. ισ’. Περὶ Καχεξίησ.327)
λόγοσ δὲ καὶ τόδε κάρτα ἄπονον ἔμμεναι · αἶγα χρὴ βοτάνησ τῆσ ἴριδοσ ἐμφαγεῖν· ἐπὴν δὲ πλησθῇ, διαλείποντα ὁκόσον ἡ νομὴ ἐν τῇ γαστρὶ μαχθείη, καταθῦσαι τὴν αἶγα, ἠδὲ ἐντὸσ τῆσ γαστρὸσ ἐσ τὴν κόπρον ἐγκρύψαι τὼ πόδε.
(아레타이오스, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU XRONIWN NOUSWN QERAPEUTIKON, Κεφ. ιγ’. Θεραπεία Ἐλέφαντοσ.82)
καὶ λουσάμενον ὀλίγον τι ἐμφαγεῖν καὶ καθεύδειν αὐτοῦ, ὅτι ἤδη ἐπύρεσσεν.
(아리아노스, Anabasis, book 7, chapter 25 1:5)
θέρουσ δὲ ἀγαθὸν καὶ ὄρθρου ὀλίγον δοῦναι ἐμφαγεῖν, ὡσ μὴ ἀποκναίεσθαι ὑπὸ μήκουσ·
(아리아노스, Cynegeticus, chapter 13 2:1)
"συμβουλεύω τ’ ἐμφαγεῖν ἄρτον γάρ τισ τυρῶντα τοῖσ παιδίοισ ἰάλε.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 75 2:1)
τοῦτο δὲ τὸ ὄνομα μνήμησ εὑρίσκω τετυχηκὸσ παρὰ μὲν Εὐβούλῳ ἐν Πορνοβοσκῷ οὕτωσ οὐκ ἂν δυναίμην ἐμφαγεῖν ἄρτον τινά·
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 9, book 9, chapter 136)
ὁ χρυσὸσ δὲ κοῖλοσ ἡμῖν ἐμφαγεῖν, τὰ δὲ ἐκπώματα οὐ κοῦφα ὡσ τὰ Ἐχεκράτουσ, ἀλλὰ διτάλαντον ἕκαστον τὴν ὁλκήν.
(루키아노스, Λυκῖνοσ, Τιμόλαοσ, Σάμιπποσ, Ἀδείμαντος 36:1)
εἰ δέ τι ἐν Ἰνδοῖσ ἢ Ὑπερβορέοισ θέαμα παράδοξον ἢ κτῆμα τίμιον ἢ ὅσα ἐμφαγεῖν ἢ πιεῖν ἡδέα, οὐ μεταστειλάμενοσ, ἀλλ̓ αὐτὸσ ἐπιπετόμενοσ ἀπέλαυον ἁπάντων ἐσ κόρον·
(루키아노스, Λυκῖνοσ, Τιμόλαοσ, Σάμιπποσ, Ἀδείμαντος 74:4)
καὶ γὰρ αὖ καὶ τούτουσ ἔφασκεν ὀλιγοχρονίου τε καὶ βραχείασ ἡδονῆσ ἔρωτι πολλὰσ πραγματείασ ὑπομένειν ἀπέφαινε γοῦν τεσσάρων δακτύλων αὐτοῖσ ἕνεκα πάντα πονεῖσθαι τὸν πόνον, ἐφ’ ὅσουσ ὁ μήκιστοσ ἀνθρώπου λαιμὸσ ἐστιν οὔτε γὰρ πρὶν ἐμφαγεῖν, ἀπολαύειν τι τῶν ἐωνημένων, οὔτε βρωθέντων ἡδίω γενέσθαι τὴν ἀπὸ τῶν πολυτελεστέρων πλησμονήν λοιπὸν οὖν εἶναι τὴν ἐν τῇ παρόδῳ γιγνομένην ἡδονὴν τοσούτων ὠνεῖσθαι χρημάτων.
(루키아노스, Nigrinus, Nigrinou Fiaosofia 33:2)
τῶν δ’ ἰατρῶν τινασ λέγει τοὺσ πλέον πιόντασ κελεύειν ἐμεῖν, εἶθ’, ὅταν μέλλωσι καθεύδειν, ἄρτον εἰσ μέλι καταβάψαντασ ἐμφαγεῖν ἔδοσαν.
(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 3, Διὰ τί γλεῦκοσ ἣκιστα μεθύσκει. 8:1)
εἰσελθόντι δὲ εἰσ τὴν πόλιν πρῶτον μὲν ἄριστον παρέθεσαν, καὶ πᾶσαν ἐποιήσαντο δέησιν ἐμφαγεῖν τι κοινῇ μετ’ αὐτῶν καθήμενον ἔπειτα τὰσ δέλτουσ ἀπέδοσαν, καὶ τῶν ἄλλων ἃ βούλοιτο χρημάτων λαβεῖν ἐκέλευον.
(플루타르코스, Tiberius Gracchus, chapter 6 3:2)
τῷ δὲ Κύρῳ καὶ τοῖσ ἀμφ’ αὐτὸν προσήνεγκαν οἱ θεράποντεσ ἐμφαγεῖν καὶ πιεῖν ἔτι οὖσιν ἀμφὶ τὰ ἱερά.
(크세노폰, Cyropaedia, Κύρου Παιδείασ Ζ, chapter 1 2:2)

SEARCH

MENU NAVIGATION