Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ Φίλιπποσ ὡσ διέκειτο, θαρρεῖν τε παρεκελεύετο καὶ μὴ νομίζειν, ὥσπερ ἐν τοῖσ θεάτροισ, διὰ τοῦτό τι πεπονθέναι, ἀλλ’ ἡσυχῇ καὶ κατὰ μικρὸν ἀναμιμνῄσκεσθαι, καὶ λέγειν ὡσ προείλετο.
(아이스키네스, 연설, περὶ τῆσ Παραπρεσβείας, section 351)
καὶ ἡ πόλισ οὕτω διέκειτο, ὥστ’ ἐπειδὴ τὴν βουλὴν εἰσ τὸ βουλευτήριον ὁ κῆρυξ ἀνείποι ἰέναι καὶ τὸ σημεῖον καθέλοι, τῷ αὐτῷ σημείῳ ἡ μὲν βουλὴ εἰσ τὸ βουλευτήριον ᾔει, οἱ δ’ ἐκ τῆσ ἀγορᾶσ ἔφευγον, δεδιότεσ εἷσ ἕκαστοσ μὴ συλληφθείη.
(안도키데스, 연설, Περὶ τῶν μυστηρίων 67:2)
εἰ μὲν ἔν τινι κινδύνῳ καθεστηκότεσ ἦσαν οἱ Θηβαῖοι, δικαίωσ ταῦτ’ ἄν τισ ἡμᾶσ ἀνεμίμνησκεν, οὐκ ἀξιῶν συνεπιστρατεύειν ἐπὶ τὴν πόλιν αὐτῶν, ὥσπερ οὐδὲ ἐκεῖνοι πρότερον τοῖσ αὐτοῖσ τούτοισ Λακεδαιμονίοισ ἐπὶ τὴν ἡμετέραν, ὅτε φαύλωσ διέκειτο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Λευκτρικὸσ α# ὑπὲρ Λακεδαιμονίων πρῶτος 10:18)
λέξω τοίνυν τὴν ἀρχαίαν παιδείαν ὡσ διέκειτο, ὅτ’ ἐγὼ τὰ δίκαια λέγων ἤνθουν καὶ σωφροσύνη νενόμιστο.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Πρὸσ Πλάτωνα ὑπὲρ τῶν τεττάρων 47:1)
λέξω τοίνυν τὴν ἀρχαίαν παιδείαν ὡσ διέκειτο, ὅτ’ ἐγὼ τὰ δίκαια λέγων ἤνθουν καὶ σωφροσύνη ’νενόμιστο.
(아리스토파네스, Clouds, Agon, epirrheme1)
"διέκειτο δὲ ἐπὶ μὲν τῶν τῆσ σκηνῆσ παραστάδων ζῷα μαρμάρινα τῶν πρώτων τεχνιτῶν ἑκατόν, ἐν δὲ ταῖσ ἀνὰ μέσον χώραισ πίνακεσ τῶν Σικυωνικῶν ζωγράφων, ἐναλλὰξ δ’ ἐπίλεκτοι εἰκασίαι παντοῖαι καὶ χιτῶνεσ χρυσουφεῖσ ἐφαπτίδεσ τε κάλλισται, τινὲσ μὲν εἰκόνασ ἔχουσαι τῶν βασιλέων ἐνυφασμένασ, αἱ δὲ μυθικὰσ διαθέσεισ, ὑπεράνω δὲ τούτων θυρεοὶ περιέκειντο ἐναλλάξ ἀργυροῖ τε καὶ χρυσοῖ.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 5, book 5, chapter 19 3:83)
μήποτ’ οὖν διὰ τοῦτο οὐδὲ πρὸσ τὰ ἀφροδίσια εἶχεν ὁρμὴν ἐξυδαροῦσθαι γάρ φησιν ὁ ι Ἀριστοτέλησ ἐν τοῖσ φυσικοῖσ προβλήμασι τῶν τοιούτων τὴν γονὴν Ιἑρώνυμόσ τε ἐν ταῖσ Ἐπιστολαῖσ Θεόφραστόν φησι λέγειν ὅτι Ἀλέξανδροσ οὐκ εὖ διέκειτο πρὸσ τὰ ἀφροδίσια.
(아테나이오스, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 45 3:2)
ὅτι οὔτε μικρὸν οὔτε μέγ’ οὐδὲν τῶν δεόντων ποιούντων ὑμῶν κακῶσ τὰ πράγματ’ ἔχει, ἐπεί τοι, εἰ πάνθ’ ἃ προσῆκε πραττόντων οὕτωσ διέκειτο, οὐδ’ ἂν ἐλπὶσ ἦν αὐτὰ γενέσθαι βελτίω.
(데모스테네스, Speeches, Κατὰ Φιλίππου Γ 6:4)
ἀλλὰ νὴ Δία εὐπόρωσ διέκειτο, ὥστ’ ἐνεδέχετο αὐτῷ καὶ ὕστερον ἐπ’ ἐμὲ ἐλθεῖν, τότε δ’ ἀσχόλωσ εἶχεν περὶ ἀναγωγὴν ὤν.
(데모스테네스, Speeches 31-40, Πρὸσ Ἀπατούριον Παραγραφή 34:1)
ἡ δὲ γυνή, ἣν ἐγὼ περὶ πλείστου ποιοῦμαι, ἀσθενῶσ διέκειτο πολὺν χρόνον ἐν τῇ ἐμῇ ἀποδημίᾳ·
(데모스테네스, Speeches 41-50, Πρὸσ Πολυκλέα περὶ τοῦ Ἐπιτριηραρχήματος 73:1)
ἐπειδὴ τοίνυν μοι ἀπηγγέλθη εἰσ Πειραιᾶ τὰ γεγενημένα ὑπὸ τῶν γειτόνων, ἐλθὼν εἰσ ἀγρὸν τούτουσ μὲν οὐκέτι καταλαμβάνω, ἰδὼν δὲ τὰ ἐκ τῆσ οἰκίασ ἐκπεφορημένα καὶ τὴν γραῦν ὡσ διέκειτο, καὶ ἀκούων τῆσ γυναικὸσ τὰ γενόμενα, προσελθὼν τῷ Θεοφήμῳ τῇ ὑστεραίᾳ ἑώθεν ἐν τῇ πόλει μάρτυρασ ἔχων ἐκέλευον αὐτὸν πρῶτον μὲν τὴν καταδίκην ἀπολαμβάνειν καὶ ἀκολουθεῖν ἐπὶ τὴν τράπεζαν, ἔπειτα τὴν ἄνθρωπον θεραπεύειν ἣν συνέκοψαν, καὶ ἰατρὸν εἰσάγειν ὃν αὐτοὶ βούλοιντο.
(데모스테네스, Speeches 41-50, Κατὰ Εὐέργου καὶ Μνησιβούλου Ψευδομαρτυριῶν 80:1)
ᾤετο μὲν οὖν, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, ὁ πατήρ, εἰ σωθείη Τιμόθεοσ τότε ἐξ ἐκείνων τῶν κινδύνων καὶ ἀφίκοιτο οἴκαδε παρὰ βασιλέωσ, εὐπορωτέρου γενομένου τούτου ἢ ὡσ τότε διέκειτο, οὐ μόνον τὰ ἑαυτοῦ κομιεῖσθαι, ἀλλὰ καὶ ἄλλου εἴ του δέοιτο πρὸσ Τιμόθεον πρᾶξαι ὑπάρξειν αὑτῷ.
(데모스테네스, Speeches 41-50, Πρὸσ Τιμόθεον ὑπὲρ Χρέως 4:2)
Εἴ γε ᾔδεισ ὅπωσ διέκειτο πρὸσ σέ, πολὺ ἂν μᾶλλον ἐνεκωμίαζεσ αὐτόν.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ. 6:2)
οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ ζῶν οὕτω διέκειτο ὥστε καὶ τῇ σιωπῇ καὶ τῷ βαδίσματι καὶ τοῖσ ἄλλοισ πᾶσί σε ἐμιμεῖτο, ὡσ ἔλεγον οἱ εἰδότεσ.
(디오, 크리소토모스, 연설 (2), ΧΑΡΙΔΗΜΟΣ. 7:2)
ὕστερον δὲ βουλομένην διαδόχουσ τῆσ βασιλείασ ἀπολιπεῖν υἱούσ, Ὑπερίονι συνοικῆσαι τῶν ἀδελφῶν ἑνί, πρὸσ ὃν οἰκειότατα διέκειτο.
(디오도로스 시켈로스, Bibliotheca Historica, book 3, chapter 57 3:4)

SEARCH

MENU NAVIGATION